🍂အပယ်ခံသက်သက်🍀(Unicode)
ကုတင်ထက်မှ သူ့အား နောက်ဆုံးအနေဖြင့် တစ်ခါလောက် ကြည့်ခဲ့ပြီး
" နှုတ်ဆက်ပါတယ် Yeol ရယ် ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ကျန်နေရစ်ပါ .. ကျနော်မရှိတဲ့ကမ္ဘာမှာ... "
အခန်းတံခါးကို တိုးတိတ်စွာ ပိတ်ပြီး အောက်ထပ်မှ ကျနော့်အခန်းသို့လာခဲ့သည်...
ချစ်ရသူ ပျော်ရွှင်နိုင်ဖို့ ကိုယ်မရှိမှ ပြည့်စုံမှာမို့ ထွက်သွားဖို့သာ အကြောင်းဖန်ခဲ့သည်... အရာအားလုံးက အကျိုးရှိလို့ အကြောင်းသင့်ခဲ့တာဟုတ်မည်ထင်ပါရဲ့...
အရင်ကလည်း ကျနော့်ကို မချစ်ခဲ့ဖူးသလို အခုချိန်မှာလည်း ကျနော့်ကို ချစ်နိုင်မည်မဟုတ်သလို.. နောင်တစ်ချိန် ချိန်မာလည်း သူ ကျနော့်ကို ချစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်...
အရူးတစ်ယောက်လို ကိုယ့်အပေါ် အရမ်းဂရုစိုက် ချစ်နိုင်တာပဲလို့ ထင်ခဲ့သမျှ... အနည်းငယ်တော့ ရှက်မိသား..
ပထမဆုံးအနေနဲ့ ချစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ကျနော့်ရဲ့အချစ်
ပထမဆုံးအနေနဲ့ မြတ်နိုးခဲ့ရလွန်းတဲ့သူ့ကို.. မေ့ပစ်ဖို့ နည်းနည်းလေးမလောက် မဖြစ်နိုင်သလို စွန့်လွှတ်ဖို့ရန်လည်း သိပ်မလွယ်ကူ..
သို့ပေမယ့် သူ့အတွက် သူပျော်ရွှင်ဖို့အတွက် ကျနော်မရှိမှဖြစ်မည်...
အခန်းထဲမှ ကျောပိုးအိပ်လေးထဲ အဝတ်အစား အနည်းငယ်ထည့်ပြီး လိုအပ်သည်လေးများဖြည့်စွက်၍ အခန်းထဲမှထွက်ခဲ့သည်..
အခန်းတံခါးလေးကို ဂျက်ချကာ အိမ်ပြင်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်..
ထိုအချိန် ~
" ဟေ့!!! Baek လေး "
ဟင် ဒါ!!
" ဟင်! Uncle Xing ဘယ်တုန်းက ဘယ်တုန်းကပြန်ရောက်တာလဲ? Baek တောင်မသိလိုက်ဘူး "
" ဟိုးဟို မနေ့ကတည်းက Uncle ပြန်ရောက်တာ နှစ်ယောက်မရှိနိုင်တဲ့ သားလိမ်မာကြီးရဲ့ မွေးနေ့မို့လို့လေ , ဟင်းဟင်း "
" အာ ဟုတ်သားပဲ "
" ဒါပေမယ့် မနေ့ညက.... "
" ဗျာ!!!! "
Uncle Xing များမြင်သွားပြီလား?? အားးးးးးး သေပါပြီ
" Chan Yeol နဲ့ Baek Hyun အခြေအနေကို Uncle မြင်ပြီးပြီ ဒါကြောင့် မင်္ဂလာ ပွဲကို Uncle မပြန်ခင် အမြန်ဆုံး စီစဉ်ပေးခဲ့မယ် "
YOU ARE READING
🌼အပယ်ခံသက်သက်🌼
Fanfiction"နောင်ဘဝတွေမှာ ပြန်မဆုံစေခြင်းဖြင့် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကို ကူညီပါ "
