🍂အပယ်ခံသက်သက်🍀(Unicode)
Part_17
အိမ်ပြန်လမ်းတစ်လျှောက် အရင်ကနဲ့မတူဘဲ ပိုလို့သာယာနေခဲ့သည်.. ချယ်ရီလမ်းထက် ချယ်ရီပန်းတို့ကို မငေးမောခဲ့ရတာ အတော်ကြာခဲ့ပြီ..
တစ်ခါတစ်လေတော့လည်း နေရာဟောင်းကို သတိရမိပါသည်..
ကိုယ့်အပေါ် ဘယ်လောက်ထိဆိုးဆိုးရွာရွား နှိပ်စက်ပြုမူခဲ့သော်ငြား မနာကျည်းရက်ပါ.. ဟိုးတစ်ချိန်တည်းက အမုန်းတရားတွေသာ ပေးခဲ့ပေမယ့်လည်း ခုချိန်ထိ စိတ်ထဲအမှတ်တရ ရှိနေစဲလေ..
မတွေ့ရတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ဦးလေးကိုလည်း အမြဲတမ်းမဟုတ်သော်ငြား တစ်ခါတစ်ရံတော့ လွမ်းမိသည်.. တစ်ခါလောက်တော့ တွေ့ချင်သေးသည်..
ဒီနေ့မှ ဘယ်လိုဖြစ်လည်းမသိ ရင်ထဲက ဆွေးမြေ့မြေ့နဲ့...မလျှောက်ရတာကြာပြီဖြစ်တဲ့ ချယ်ရီလမ်းကြောင့်ပဲ ဖြစ်မှာပါလေ....
" အားယီးယား ခ်ခ် ဟိဟိ "
"ဟားဟားဟား"
"ခိခိ "
အတွေးစတစ်ချို့ ခေါင်းထဲဝင်ရောက်နေချိန် ခပ်လှမ်းလှမ်း ကစားကွင်းလေးထဲက ပျော်မြူးနေတဲ့ ကလေးတွေရဲ့ အသံဆာဆာလေးတို့ကို ကြားလိုက်ရသည်.. ရင်ထဲမှာတော့ သိမ့်ကနဲ...
ကစားနေတဲ့ ကလေးလေးတွေကို ဘေး၌အမျိုးသားများနဲ့အမျိုးသမီး တစ်ချို့က သဘောတကျနဲ့ ပြုံးပြီးကြည့်နေလေရဲ့...
အပူအပင်ကင်းလိုက်တာ... ဖြစ်နိုင်ရင်များ အရင်ချိန်တွေ ပြန်သွားပြီး မတွေ့မမြင်ခဲ့ရတဲ့ မိဘနှစ်ပါးကို ဖက်တွယ်ထားချင်မိပါရဲ့.. ဂရုတစိုက်နဲ့ ချစ်ခင်ပေမယ့် မိဘနှစ်ပါးကို ရနိုင်ရင် လိုချင်မိပါရဲ့.. ဟာ့..ဒါပေမယ့်လည်း. အတွေးတွေက အတွေးတွေပါပဲလေ... ငယ်သူငယ်ချင်းဆိုတဲ့ ကိုယ့်အပေါ်အမြဲကောင်းခဲ့ ပေးဖူးတဲ့ သူငယ်ချင်းမလေး ယူယူ ကိုလည်းသတိရမိတယ်... ကိုယ့်အပေါ် ခုံခုံမင်မင် ရှိတာဆိုလို့ သူတစ်ယောက်တည်းပေမယ့်လို့ Ancel Xing နဲ့လိုက်လာတုန်းက နှုတ်တောင်မဆက်ခဲ့ရဘူး..
သူလည်း အဆင်ပြေနေမာပါ.. ခုချိန်လောက်ဆို အိမ်ထောင်ရပ်သားကျနေလောက်ပြီ.. တစ်နေ့ ပြန်ဆုံမှ ကျေနပ်အောင် ချော့ပါတော့မည်....
အခုချိန်မှာတော့ Yeol တစ်ယောက်နဲ့တင် ပြည့်စုံနေပါပြီလေ........
YOU ARE READING
🌼အပယ်ခံသက်သက်🌼
Fanfiction"နောင်ဘဝတွေမှာ ပြန်မဆုံစေခြင်းဖြင့် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကို ကူညီပါ "
