Flesh

Found You

Paige's POV

Ζώα. Σκουπίδια. Παράσιτα. Αυτές τις λέξεις μόνο μπορώ να πω. Μόνο έτσι εξηγείται το πως μεταχειριζονταν τους ανθρώπους εκεί μέσα. Ηλεκτροσόκ λες και είμαστε πίσω στο 1952. Το μένος τους βέβαια εξηγείται. Είχαν ρητές εντολές. Να βγούμε από εκεί είτε νεκρές είτε παλαβές. Να ψήσουν το μυαλό μου. Και της Nikki. Σε εκείνη έκαναν τα χειρότερα αλλά δεν πέρασα καλά Dean. Για 1 εβδομάδα είχα ξεχάσει σχεδόν τα πάντα. Ποια ήμουν, τι έκανα εκεί... Ακόμα στον ύπνο μου ακούω εφιαλτικές κραυγές το ορκίζομαι. Εκείνους τους δυστυχισμένους ανθρώπους που ούρλιαζαν για να γλιτώσουν από τις φρικιαστικές τους εικόνες. Έγδερναν τις πόρτες με τα γυμνά τους νύχια. Ζωγράφιζαν με το ίδιο τους αίμα και τα ούρα και κανείς δεν έδινε γαμήδι για αυτούς. Υπήρχαν νοσοκόμες που έκαναν κόκα εκεί μέσα. Δεν ξέρω αν θα αναρρώσω ποτέ από αυτό. 1 χρόνο και 6 μήνες εκεί. Αν δεν είχα τη Nikki και τον John... Δεν ξέρω αν θα έβγαινα από εκεί. Η Sonya, εκείνη η ψυχολόγος που έβγαλε το ψεύτικο χαρτί για τη Nikki.... Αυτή φρόντιζε για τον μόνιμο βασανισμό μας. Μέχρι και ο John, ο ψυχολόγος εκεί, της είχε πει ότι δεν έπρεπε να ήμασταν εκεί.... Έψαχνε τρόπο να μας βγάλει. Μέχρι που ξαφνικά μια ημέρα,λίγο καιρό αφού είχα πάει, τα μάτια μου έπεσαν σε έναν πολύ συγκεκριμένο άνδρα. Γύρω στα 50. Τα είχε χαμένα. Έλεγε ότι είναι βασιλιάς. Κανένας δεν τον έπαιρνε ποτέ στα σοβαρά. Όλοι γελούσαν μαζί του και τον κορόιδευαν. Κάτι μέσα μου επέμενε... Έπρεπε να τον μάθω. Να του μιλήσω. Δεν ήξερα το γιατί αλλά έπρεπε. Ήρθες έμαθα να με δεις. Χάρηκα τόσο πολύ εκείνη την ημέρα... Δεν είχαν ανοιχτό επισκεπτήριο για εμένα... Είχα το γράμμα σου. Το φιλούσα μέσα από την ρόμπα μου για να μην το βρουν. Το έχασα στην έκρηξη. Για τη Nikki είχαν επισκεπτήριο, για να έρχεται ένα και μόνο άτομο. Ο Brock. Δεν ξέρω χαιρόταν με όλο αυτό? Καθόταν όλη την διάρκεια των επισκέψεων να την κοιτάει. Χωρίς να της μιλάει... Άλλο μαρτύριο αυτό. Την ημέρα που ήρθες ήθελα να φύγω... Να το σκάσω και να γυρίσω σπίτι μας. Όμως δεν μπορούσα.  Η Nikki αρνιόταν να πιστέψει ότι όλο αυτό γινόταν έτσι τυχαία. Και είχε δίκιο... Μπήκαμε στο αρχείο και μάθαμε... Σιχάθηκα Dean... Τον εαυτό μου, την ύπαρξη μου... Ένα κομμάτι του εαυτού μου είναι εκεί και δεν θα το πάρεις πίσω ποτέ.
Τον κοίταξα. Συνέχιζα να αφηγούμαι. Με σταμάτησε. Σκούπισε τα μάτια του στον ώμο μου. Τον πήρα αγκαλιά κλαίγοντας μαζί του. Σήκωσε τα κατακόκκινα ματιά του. "Σε παρακαλώ μην κλαις... Πέρασε. Έκλαψα εγώ και για τους δυο μας...Πολύ" του είπα κοιτώντας τον. 

Dean's POV

Λίγο καιρό μετά από το όλο θέμα με τη Nikki ο Seth απομακρύνθηκε από όλους και όλα. Δεν μπορώ να πω ότι δεν καταλάβαινα. Συνέβη και εμένα. Εγώ έψαχνα ακόμα το λόγο που σε έκλεισαν εκεί. Έψαχνα μια λύση... Είχα τα αδέρφια μου. Θα με βοηθούσαν. ΜΑΛΑΚΙΕΣ. Σχεδόν αμέσως μετά από αυτά υπήρχε αγώνας για τον Seth... Προσπαθούσα να απέχω από ο,τι συνέβαινε εκεί όπως είχα κάνει μετά από τον γάμο... Του ευχήθηκα καλή τύχη. Έβλεπα. Κέρδισε με ευκολία. Πήγα με τον Roman να τον συγχαρούμε. Μας υποδέχτηκε με κλωτσιές και κουτουλιες. Τα μάτια του δεν είχαν ίχνος ζωής. Το μυαλό του δεν είχε ίχνος ενοχής και η καρδιά του ίχνος συναισθήματος... Προσπάθησα πολλές φορές. Ο Roman του μιλούσε. Εγώ όχι δεν του μιλούσε... Ήθελα πολύ οι γροθιές μου να τον συνεφέρουν. Να φάει τόσο ξύλο ώστε να αναγκαστεί να γυρίσει σε ό,τι ήταν... Ήξερα ότι στην τελική δεν είχε κανέναν άλλον. Εκείνος όμως γινόταν όλο πιο πολύ και ένας ξένος... Ένα πυροτέχνημα του HHH. Περνούσαμε ακριβώς τον ίδιο πόνο... Ήσασταν στο ίδιο μέρος. Εγώ δεν σκέφτηκα στιγμή να πάω με καμία άλλη και αυτή είναι η βασική μας διαφορά. Εγώ τάχθηκα στο να περιμένω και να ψάχνω. Εκείνος στο να διαλύει ο, τι του την θύμιζε και να περιμένει κάποιον με υποτιθέμενη εξουσία να του την προσφέρει σε ασημένιο πιάτο... Ξέρεις πόσο ξύλο παίξαμε τα τελευταία 2 χρόνια? Μέχρι και το κεφάλι μου πέρασε ανάμεσα σε ξύλινα και τσιμεντένια αντικείμενα... Μπουνιές, κλωτσιές... Ο Roman εκεί. Να μου λέει ότι κάνω λάθος. Η Alexa με επικροτούσε. Θεωρούσε ότι αυτό το σοκ ξεπερνιέται με ένα μεγαλύτερο σοκ. Η σχέση τους δεν άλλαξε. Μάλλον ο Roman είναι τόσο σίγουρος ότι τα πάνε καλά που περιμένει να ηρεμήσουν οι καταστάσεις για να της προτείνει αυτό που πραγματικά σκέφτεται. Η Alexa όμως ανησυχεί. Φοβάται κάθε μέρα τους ότι θα είναι η τελευταία. Πρέπει να της το πει σύντομα. Να μην περιμένει ότι με τον Seth θα γίνουν όλα όπως παλιά. Εγώ πλέον συμφιλιώθηκα με το ότι τελείωσε... Δεν θα το έχω πίσω. Πλέον δεν περιμένω τίποτα από κανέναν. Αν αυτό είναι που θέλει πραγματικά ας το κάνει. Με κάθε ειλικρίνεια σου μιλάω.
Την πήρα αγκαλιά. Πλέον μπορούσα να αντέξω τα πάντα. Ήταν μαζί μου.

Paige είσαι δίπλα μου. Δεν ξέρεις πόση χαρά και δύναμη μου δίνει αυτό το πράγμα. Η είδηση του θανάτου σου με τσάκισε. Στοίχειωνε το σπίτι, με άφηνε άυπνο. Δεν έχω αγαπήσει καμία σαν εσένα. Την ημέρα της κηδείας... Έκανα μια κίνηση που ξέρω δε θα μου συγχωρέσεις. Ήθελα να έρθω να σε βρω. Το προσπάθησα. Με πρόλαβαν ο Roman και η Alexa. Τώρα χαίρομαι που το έκαναν γιατί αν το είχα κάνει δε θα σε ξαναέβλεπα ποτέ.

Εκείνη σήκωσε το πρόσωπο μου στο ύψος του δικού της. Με φίλησε και ανταπέδωσα. Έφερα το σώμα της πιο κοντά στο δικό μου. Τα δάχτυλα μου περνούσαν από τα μαλλιά της, τα μπράτσα της. Εκείνη χαμογέλασε. Έμπλεξε τα χέρια της στα μαλλιά μου κάνοντας τα πίσω. "Μου έλειψες.... Έχασα 2 επετείους από το γάμο μας εξαιτίας του" μου είπε. "Ποιου?" τη ρώτησα. " Του Heyman... Κατάλαβε αμέσως ότι ψάχνω για να βγάλω τη Nikki. Για να μην ψάχνω το έκανε. Να παραμείνει εκεί η Nikki για να ελέγχει το Brock και να του βγάζει όσα περισσότερα λεφτά γίνεται.... Τι καριόλης" είπε γελώντας. " Θα πληρώσει για αυτό να είσαι σίγουρη " της είπα και την κράτησα κοντά μου. Αυτός ο τύπος έπρεπε να πληρώσει. Δεν με ένοιαζε αν ήθελε ο Seth να τον τελειώσει. Είχε μπλέξει την Paige σε όλο αυτό δεν μπορούσα να το αφήσω έτσι.

End of Dean's POV

Το κουδούνι χτύπησε τρομάζοντας κατά κάποιον τρόπο και τους δυο. Η Paige γέλασε και σηκώθηκε. Αφησε την πρόχειρη αλογοουρά της και κατευθύνθηκε στην είσοδο. Ο Dean σηκώθηκε και εκείνος και κούμπωνοντας το πουκάμισο του. Ακούστηκε ένα απροσδιόριστο επιφώνημα της Paige. Ο Dean κατέβηκε βιαστικά τις σκάλες. Είδε την Paige να έχει κάποιον αγκαλιά αλλά δεν έβλεπε ποιον. Η φιγούρα του άνδρα άφησε γρήγορα την Paige και κοίταξε με ένα στραβό χαμογελάκι τον Dean. Εκείνος έτρεξε να τον αγκαλιάσει.