Adrestia Trefoil: Paragon

Prologue

EVERYONE'S looking at us as we enter this birthday party of Senador Laxamana. What a cocky? He better prepared this night for his golden birthday but, he's only 46 years old now. 4 more years mister but I think you're not here on your 50th birthday hmm.

"This way, please," ani ng isang waiter at sinamahan kami papunta sa table na nakareserved para sa aming tatlo.

"You told me earlier that it's your first time going to a five-star hotel. I'm expecting you to be surprised but you're not," sabi ko kay Nemesis habang umiinom ng tequila na binigay ng waiter.

"I'm amaze, yes. Pero wala naman akong nakikitang dahilan para masurpresa," sagot niya sa akin at napatango nalang ako.

"Very different from the others, I see, that's great!"

"Miss Del Mundo, nice to see you here!" Napatingin kaming tatlo sa lalaking bumati kay Demoness. Gaya ng ibang lalaking imbitado rito ay nakasuit din siya ngunit naiiba lang ang kulay.

"Mr. Corpuz!" Bati naman pabalik ni Demoness. "How are you?" pangangamusta niya rito.

"I'm doing great actually. I can see you brought some new friends. Mind introducing them to me?"

Napatitig ako sa lalaki at agad akong na-weirdo-han sakaniya. Bakit ganoon ang boses niya? Parang iniipit. Pati ang suit niya ay kulay pink pa. Hindi na ako magtataka kung bakla siya. Kingina may mga ganito palang bisita si Senador Laxamana, hays how cheap.

"Oh! This is Sunny Montagne from Montagne Car Company," pagpapakilala ni Demoness sa akin.

Pilit akong ngumiti at mahinhing kumaway sa kaniya. "Hi! Nice to meet you, Mr. Corpuz," plastik kong bati.

"And this is Den Yancey from Valiente's Group of Companies." Isang matamis na ngiti naman ang ipinakita ni Nemesis sa kaniya.

"Good evening, sir. I'm Prudence Yancey. It's a pleasure to meet you," bati ni Nemesis at nakipag-kamay.

"Terrence Corpuz, nice to meet you too, Miss Yancey," pagpapakilala niya sa sarili bago nakipagkamay.

Dahil mainipin akong tao ay pasimple akong tumingin sa relo ni Nemesis nang tumingin din siya rito. It's already 9:30 at malapit na palang magsimula ang selebrasyon ngunit bakit wala pa ang may kaarawan? Wala na ba siyang balak lumabas?

Ayokong-ayoko pa naman ay iyong pinaghihintay ako. I am precious, so do my time.

"Maiwan ko muna kayo diyan. Enjoy tonight's event," nakangiting paalam niya bago pinuntahan ang ibang guest at binati.

Ayon sa aking prediksyon ay mahigit limang minuto na ng nakalilipas ngunit wala pa rin kaming makita ni bakas ni Senador Laxamana. Nasaan na ba ang matandang iyon? Hindi na ako mapakali rito dahil gusto ko ng lumayas dito. Ayoko sa maraming tao, arrggghhhh gross!

Hindi na ako nakatiis at tumayo na ako. I ask everyone kung nasaan na ang matandang senador ngunit wala rin silang alam. May mga pakulo pa ba siya? May pa-dance number pa ba ang matandang iyon at nagpapractice pa? Oh fudge.

Pabalik na ako sa table namin nang marinig ko ang boses ni Dieudonne. "Ready yourself. The operation will start within five minutes," sabi niya sa amin sa ear piece na nakalagay sa aming kanang tainga. Awtomatikong napatingin kami sa isa't isa.

Napagdesisyonan naming magpalit na ng damit at maghanda na. Dahan-dahan kaming gumalaw upang hindi mapansin ng ibang bisita ang pag-alis namin sa table. Maya maya lang ay ligtas kaming nakarating sa banyo.

Ako ang nagsabi sa kanila na kailangan naming magpalit ng damit. Napaka-weird naman kung makikipagpatayan kami habang nakadress? Wala naman kasi sa isang movie at sayang lang ang damit kung mamamantsahan ito ng dugo. At isa pa, maaaring makakuha ng ebidensiya o kung ano pa mang detalye ang kalaban laban sa amin. Pwedeng may mapunit na tela sa aming damit at magkaroon ng mga fingerprints. Hindi naman kami tanga para gawin iyon kaya heto kami ngayon at nagpapalit ng damit.