DESPERATE [COMPLETED]

Cast away 7

“MAAYONG pag - abot ma'am ug sir!”, bati ng mga maids pagkarating namin sa bahay nila.

Nagsibalikan na sila sa trabaho pagkatapos nilang bumati. Kumpleto sa gamit ang bahay na ito at malinis din. Pumunta na kami ni Cally sa kwarto namin qt inilagay sa kabinet ang mga damit namin.

“May bahay pala kayo dito sa Cebu”, pagbasag ko sa katahimikan.

“Yes. Pinatayo ito nila lolo pero ngayon pa ako nakapunta rito”, sagot nito.

“Ahh kaya pala naligaw kami”, bulong ko.

“May sinasabi ka?”

Ganito kasi yung nangyari kanina eh...

“Saan na ba tayo?”, tanong ko. Magi-isang oras na kaming naglalakad papunta sa bahay nila pero wala pa rin ni anino ng bahay na sinasabi niya.

“Malapit na Carrie konting tiis na lang”, sabi nito habang may hawak na mapa ang isang kamay at maleta naman sa kabila. Actually isang maleta lang ang dala namin kasi daw mamimili na lang kami dito.

May nakita akong plaza. Wala masyadong tao pero may nagtitinda. “Cally pahinga muna tayo dun”, yaya ko.

Bumuntong hininga muna siya “Tired?”, tanong nito at humarap sa akin.

“Kanina pa”, sagot ko at na unang maglakad sa kanya. Naramadaman ko namang sumunod ito kaya pinatuloy ko na lang ang paglalakad.

Pagod akong umupo sa isang bench doon pagkarating ko. Grabe nakakapagod at nakakagutom ang paglalakad namin kanina tapus ang init-init pa may balak ba itong si Cally na patayin ako? Pinikit ko sandali ang aking mga mata para magpahinga pero napadilat ako ng may mainit ma bagay na dumampi sa noo ko. And there as I open my eyes I saw Cally holding a two cup of orange foods. Lalong gumwapo ito sa paningin ko ng nasinagan ito ng araw.