DESPERATE [COMPLETED]

Cast Away [5]

“Hoy babae gumising ka na diyan!”

Pilit kong dinilat ang mga mata ko. Inaninag ko muna kung sino yung tumawag sa akin and nakita ko si na si Gel lang pala yun.

“Oh ano? Tititigan mo na lang ako dyan? Bumangon ka na dyan at magbihis na hindi ka prinsesaa dito babae ka!”, bulyaw niya sa akin.

Pinilit kong makatayo kahit na nahihirapan ako papunta sa kwarto ko. Naligo muna ako ng mabilis at nagbihis. Pagkatapos ay mabilis akong bumaba para gawin yung iuutos nila sakin. Thi is the last day na aaalalain nila ako. I'll see now my worth as a person kaya I already decided na iwan si Cally after nito para sa ikabubuti namin.

I cooked Beef Steak, Chicken Cordon Blue at Bird Nest Soup. I also prepared dessert for them na Arabic Salad naman. Everything is all set after 3 hours at saktong pagkatapos ko i-arrange ang mesa ay bumaba na silang dalawa.

One month had past and lalong gumwapo sa paningin ko si Cally, ewan ko ba kahit na marami siyang masamang ginagawa sa akin napapansin ko pa rin ang gwapong mukha niya. Tiningnan ko naman si Gel, she looks tired as what I've seen in his face pero bakit? Nahh that's not my business anymore pala. Inaya ko na lang sila kumain ang luckily hindi sila nagsalita o pagalitan man ako. Habang kumakain sila ay bumalik ako sa kwarto ko para mag-impake. I needed to do this not just for myself but also to Cally and Gel. I found out that what I did back then is a very childish one. I use to ask him to marry for the sake of my feelings for him. I became selfish because of my love for him, nagawa kong ikulong siya dito sa kasal na ako lang naman ang may gusto.

Pagkababa ko ay tapos na kumain sila Cally at Gel kaya niligpit ko na lang ang pinagkainan nila at naghugas ng pinggan. Habang ginagawa ko yun ay nag-isip ako ng lugar kung saan pupunta kapag lumayas na ako dito.

Kapag kila mommy ako pupunta siguradong ubos ang ipon ko. Kung kay Mama Delia naman magco-cross lang ulit ang landas ni Gel. Haystt so saan nga ba ako pwede?

Nag-isip muna ako ng malalim kung saan pupunta. Zandro's face pop up in to my mind. I don't know but I think he's the only one who can help me now. Pagkatapos kong maghugas ay nilinis ko muna ang buong bahay para kahit na sa pag-alis ko malinis ito at naalagaan.

“Carrie guard the house dahil aalis kami ni Gel ngayon”, boses iyon ni Cally. Even his voice is very manly now.

“Okay.”

“And rember huwag kang magpapapasok na kahit sino dito.”

Napabuntong hinga na lang and on to him. Nang nakalabas na sila ay isinarado ko na ang gate. Nagmamadali akong umakyat papunta sa kwarto ko at kinuha ang maleta pero bago ako umalis napag-isipan ko na mag-iwan man lang ng sulat para sa kanila. Kaya naman naghanap na ako ng masusulatan  at hindi naman nagtagal ay nakakita lang ako sa drawer ko.

Dear Cally
       Hi Cally! Una sa lahat gusto ko sana mag-sorry sayo sa lahat ng mga ginawa ko. I stuck you in a situation na ako lang naman ang may gusto, out of love I bece selfish kaya ganito ang sitwasyon natin ngayon. Second, nagpapasalamat din ako sa mga bago kong experience as wife mo. Like I never experienced in mg whole life na batoin ng vase o pitsel. I never experience na maghirap sa pagkain ko. But because of you I experienced it all. Even though it hurts me a lot that things but honestly it makes me strong and a better a person. And now that I see my worth as a person I already decided na palayain ka sa sitwasyon na ito. You and Gel are suppose to be happy in your relstionship but it turns out bad because of me. Kaya ngayon I Caroline Faith Zanchee-Deos is already separated to you Vez Cally Deos.