30-day agreement

Chapter 7 - She is really awesome

A/N:

Handog ko para sa may birthday ngayon. Happy Birthday! Be happy :)

 ______________________________________________________

Mary Ann’s POV

Oh, disgusting!

Hindi ako makapamili ng damit na susuotin ko para sa unang araw ng klase bukas. Haaayyy!! Ang hirap mag-decide. Well anyway, I’m gonna choose my favorite color, as usual. Yeah, the yellow one.

By the way, Ako nga pala si Mary Ann Perez, 17 yrs old at eto hindi mapakali para bukas. First day kaya. Err!

Kailangan kong maging presentable sa mga kaklase ko. Well anyway, I used to be simple. Hihi. Totoo namang simple ako pero kailangan ko ng magandang damit para bukas.

Hindi ako nagmemake-up at hindi ako naglalagay ng kung anong kolorete sa mukha. Well it depends, kapag may mga importanteng okasyon, syempre you need to fix yourself para hindi ka magmukhang katatawa-tawa, diba.

Hindi ko pala nasabi, mahilig ako sa yellow. I dont know why, pero I super in-love with color yellow. Kaya nga lahat halos ng gamit ko may yellow touch.

Hindi ko alam kung bakit ako nahilig sa ganitong kulay pero diba kapag gusto mo naman wala talagang makakapigil. Yeah! Tama naman ako diba, kaya ako laging on-the-go! Yan ang rule ko sa buhay. :)

Kinakabahan na talaga ako para bukas. What jeans I’m gonna wear? Anak ng Tofu! naman oh! ang hirap maging babae, conscious ka lagi sa kung ano ang magiging itsura mo.

Well, enough. Bukas I will make sure okay ang magiging damit ko, simple lang but presentable.

“Gising na Ann”

“Gising na Ann”

Sabay na sabay sa pagtunog ng alarm ang paggising at pag-uyog sa akin ng tita ko. Anyway hindi ko pala sa inyo nakwento nasa bahay ako ng tita ko nakatira mas malapit kasi to sa school namin eh. My mom and I decided na dito na muna ako mamalagi.

“Ann gising na! Nakahanda yung almusal sa baba, nandun na rin yung mga pinsan mo”

Agad akong bumangon. Tinungo ang C.R., naligo. Nagbihis. At syempre conscious pa rin sa magiging aura ko sa suot ko.

Well, okay na tong suot ko. Yellow with touch of red. Medyo stripes lang yung red. Maganda siyang tignan. (kung sa akin lang nakasuot haha =D). Nakalugay ang buhok. At inipitan ng kaunti yung buhok ko malapit sa may noo gamit ang hairpin. Nagpulbo para maalis ang kaunting oily sa mukha. Naka-faded jeans at naka-doll shoes. Okay na siguro to’.

Simple is better naman talaga eh. Ipaglalaban ko yan kahit saang husgado. I will fight for my rights haha.

Bababa na ako para kumain pero napansin nila ako habang bumababa.

“Ate, why don’t you try to put some blush-on?” – sabi ng pinsan kong si danica in a sarcastic way.

“Well Danica, kailangan kong maging simple lang, mahirap na baka mamaya sundan ako ng mga stalkers ko dyan sa labas ng bahay natin” – sa pagmamayabang kong tono.

“Kdot”

Lahat na lang pinansin. Hindi ko na naman talaga kailangan magblush-on e. See! my cheeks, it’s natural (haha). Naku kailangan kong magpa-demure mahirap na baka ma-issue pa ako sa school.

Minadali ko ang tapos ng aking pagkain. 6:30 na nung paalis na ako ng bahay. Naghintay ng jeep sa mahigit 5 minuto. And then, ayun gora na sa school kahit sobra akong kinakabahan.