Angels

part2

     တစ္ဖက္တြင္,
  "  Wheein........  ေရ အိပ္ရာထေတာ့ေလ ေက်ာင္းသြားရဦးမွာကို ထေတာ့ unnie ကုမၸဏီသြားရင္း လိုက္ပို႔ေပးမယ္ ။ထေတာ့ ဒီေန႔မွ ေက်ာင္းစတက္ရမွာကို ေနာက္က်ေနလိမ္မယ္။ ၾကားလားးးWheein na။
   "unnie ကလည္းထပါၿပီ ပြစိပြစိ နဲ႔ အဘြားႀကီးက်ေနတာပဲ''
    "အဲ့မယ္ အဲ့မယ္ ငါ့ကိုမ်ား အဘြားႀကီးတဲ့ နင့္အစ္မက အခုမွ ၃၀ ႐ွိေသးတာဟဲ့''
      "၃၀ ႐ွိေတာ့ ဘာလုပ္ရမွာလဲ အခုထိျဖင့္ fa ဘဝက မကြၽတ္တာကို''
  "ငါ့ဘာသာ fa ျဖစ္ျဖစ္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ နင့္အပုပါလို႔လားဟဲ့  ေတာ္ၿပီ ေတာ္ၿပီ သြားးးမ်က္ႏွာသစ္ အဝတ္အစားလဲခ်ည္ေတာ့''
    "ဟုတ္ကဲ့ပါ အပ်ိဳျကီး fa မမ႐ွင့္''ဟုေျပာ၍ တခ်ိဳးတည္း ေရခ်ိဳးခန္းသို႔ ေျပးေလသည္။
     Yongsun ကေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းေဒါသထြက္က်န္ေနခဲ့သည္။
   ထိုသည္မွာ သူတို႔ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္၏ မနက္ခင္းပံုမွန္လိုျဖစ္ေနေသာ အေျခအေနပင္ျဖစ္သည္။အကိုႀကီးက ႏိုင္ခံျခားတြင္သာ ေနသည္မို႔ သူမက Angle လုပ္ငန္းစုကို ဦးေဆာင္ေနသည္။ညီမေလးကိုလည္း မိမိႏွင့္နီးေသာ ေက်ာင္းသို႔ေျပာင္းခဲ့သည္။အကိုႀကီးကေတာ့ ႏိုင္ငံျခားမွေန၍ လုပ္ငန္းႏွင့္ ပတ္သတ္သည္တို႔ကို ေျပာသည္။ယခုလည္း အကိုႀကီးက ကုမၸဏီသို႔ အက်ိဳးတူ ႐ွယ္ယာဝင္ထားေသာ R a p လုပ္ငန္စုမွ လာေရာက္ေဆြးေႏြးမည္ဆိုေသာေၾကာင့္ ႐ုံးသို႔ ေစာေစာ သြားရမည္ျဖစ္သည္။
ထိုၾကာင့္ ညီမျဖစ္သူ wheein ကုိႏႈိးေနရျခင္း
ထိုမွသာ မနက္စာ စားခ်ိန္ႏွင့္  ေက်ာင္ကိုပို႔ခ်ိန္နဲ႔ဆို ေတြ႔ဆံုရမည့္အခ်ိန္ႏွင့္ ကြက္တိျဖစ္မည္ မဟုတ္ပါလား။ ထိုစဥ္
''unnie ဘာေတြေတြးေနတာလဲ ေခၚေနတာ ၾကာေပါ့"
  "ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး Wheein ရယ္ ''
  ကဲ မနက္စာစား ၿပီးရင္ ေက်ာင္းသြားရေအာင္''
ထို႔ေနာက္ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ ကားေမာင္း၍ ထြက္ခဲ့ၾကသည္။ပထမဆံုး Wheein ကို ေက်ာင္းေ႐ွ႕တြင္ ထာခဲ့ၿပီး သူမကေတာ့ ကုမၸဏီ သို႔ လာခဲ့လိုက္သည္။

တစ္ဖက္တြင္ Byul လည္း အလုပ္သြားရန္ျပင္ဆင္ေနသည္။မသြားခင္ Hyejin အတြက္ခ်က္ျပဳတ္၍ထားခဲ့ၿပီး hyejinအားႏႈိးကာ ေက်ာင္းေနာက္မက်ေစရန္ ေသခ်ာမွာခဲ့ၿပီး အလုပ္သို႔ ထြက္ခဲ့သည္။
     ကားေမာင္းေနစဥ္တစ္ေလ်ာက္ အေတြးမ်ားေတြးလာခဲ့သည္။
ယခုဆိုရင္ သူမဟာ R a pဆိုေသာ လုပိငန္းစုကို ဦးေဆာင္ေနၿပီး အေတာ္အတန္ေအာင္ျမင္ေနသည္။ ယခု သူမရဲ႕ ဦးတည္ခ်က္ျဖစ္ေသာ Mr kim,၏လုပ္ငန္းစု angle ႏွင့္လုပ္ငန္းေဆြးေႏြးရန္ သြားျခင္းျဖစ္သည္။သူမ ၾကားရသေလာက္  mr kim တြင္ ညီမႏွစ္ဦး႐ွိၿပီး တစ္ဦးက လုပ္ငန္းကို ဦးေဆာင္ၿပီး တစ္ဦးက ေက်ာင္းတက္ေနသည္ဟုသိရသည္။သူမ ရည္ရြယ္ခ်က္က mr kim ကို သူမလိုမ်ိဳးထပ္တူ ခံစားေစလိုျခင္း။ထို႔အတြက္ သူ႔ညီမကို ခ်ဥ္းကပ္ရေပမည္။ဓာစားခံျဖစ္ရမည့္ ညီမျဖစ္သူအတြက္ စိတ္မေကာင္းေသာ္လည္း မတတ္ႏိုင္ ထိုသူ၏ညီမျဖစ္ေနျခင္းက သူမအတြက္ကံဆိုးေနျခင္းပဲဟု ေတြးကာ ကားကို ဆက္ေမာင္းလာလိုက္သည္။
  မီးပိြင့္နားေရာက္၌မီးနီေနေသာေၾကာငိ့ ကားကို ခဏ အ႐ွိ္္သတ္ထားခ်ိန္ ေနာက္မွ ဒုန္း ကနဲ ဝင္တိုက္လိုက္သည္။႐ုတ္တရက္ စိတ္တိုၿပီး တံခါးဖြင့္ကာ တိုက္သူထံသြားရန္ျပင္လိုက္သည္။
   Yongsun မွာလည္းဟိုေတြးဒီေတြးေတြးကာ ကားေမာင္းလာရင္း ေ႐ွ႕မွာ မီးနီေနသည္ကို သတိမထားမိဘဲေ႐ွ႕ကကားကို ဝင္ေစာင့္မိေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင္ ေတာင္းပန္ရန္ကားတံခါဖြင္ၿပီး အျပင္သို႔ ထြက္လိုက္သည္။
ထိုစဥ္ တစ္ဖက္မွ ထြက္လာေသာသူေၾကာင့္ yongsun မွာ မွင္သ္သြားသည္။ စိတ္ထဲမွလည္း ခန္႔ညားလိုက္တာ မိန္ကေလးျဖစ္ၿပီး ဘာလို႔ ဒီေလာက္ေတာင္ခန္႔ညားေပါလိမ့့္ ဟု ေတြးမိလိုက္သည္။
တစ္ဖက္က Byulမွာ ရန္ေထာင္ရန္အေတြးတို႔ ေပ်ာက္႐ွကုန္သည္။သူေ႐ွ႕မွာရပ္ေနသည့္မိန္းကေလးက အေတာ္လွေနသည္ကိုး
  " ဒီက ညီမကို ေတာင္းပန္ပါတယ္ အစ္မက အေတြးလြန္ေနလို႔ သတိမထားမိဘဲဖစ္သြားတာပါ''လို႔ Yong က ေတာင္းပန္လိုက္သည္။
  Byul ကေတာ့ သူ႔ပံုမွန္အသံအတိုင္း ေအးစက္စက္နဲ႔ပင္
   " ရပါတယ္ ေတာင္းပန္ရင္ ၿပီးတာပါပဲ''ဟုဆိုကာ သူ႔ကားဆီသို႔ျပန္သြားေနလိုက္ည္။
Yong ကေတာ့ စိတ္ထဲတြင္ အသံကလည္း ေအးစက္စက္နဲ႔ ခံစားခ်က္ မ႐ွိသလိုႀကီး ဒါေပမယ့္ ငါဘာလို႔ သူ႔အသံကို ထပ္ၾကားခ်င္ေနေသးပါလိမ့္။Kim yongsun စိတ္ထိန္းစမ္း သူက မိန္းကေလးေနာ္ ဟုသာ သတိေပးရင္း မိမိကားေပၚသို႔တက္ၿပီးျပန္ေမာင္းလိုက္သည္။
Byul မွာလည္း ငါဒီမိန္းကေလးနဲ႔က်မွ ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ စိတ္လႈပ္႐ွားေနရတာလဲ စိတ္ထိန္းစမ္းAhn,Byul ri နင့္မွာ လုပ္စရာေတြ႐ွိေသးတယ္ဟု ေတြးကာ မီးစိမ္းသည္ႏွင့္ ကားစက္ႏႈိးကာ ေမာင္းထြက္လိုက္သည္။