Second Chance (On-going)

CHAPTER 6

Second Chance- Chapter 6

I woke up feeling that someone is looking at me. I slowly open my eyes and closed it again because of the bright sun.

"Good morning, sleepyhead." sabi ng taong katabi ko. He also kissed me in my forehead.

Wait.....

Katabi?

Napamulat agad ako ng mga mata. Nabungaran ko ang napakagwapong mukha ng asawa ko. Nandito si Steven sa tabi ko. I'm not dreaming...

"*Sob* H-hon..." nataranta siya ng nakitang humihikbi ako.

"H-hey, what's wrong? Are you hurt?" ni-check niya ako kung saan ang masakit. Inilingan ko lang siya.

"K-kasi, h-hindi talaga a-ako na nanaginip. Your really here. With me." he wipe my tears away.

"Hey. Shhh.... I told you, we'll start again. We'll start a new." napatango nalang ako sa sinabi niya.

Hindi ko mapigilan ang sayang nararamdaman ko. For almost six months, nagkaayos na kami ni Steven.

TALAGANG TUDO ANG pangbabawi ni Steven. Halos punuin niya ng iba't ibang klasi ng bulaklak ang luob ng sala.

Masaya din si Leah ng ikwento ko sa kanya na nagkaayos na kami ni Steven. Na we're working out our marriage again.

We're back as good as new. Hindi na namin pinag-usapan ang away na nangyari. Hindi ko lang alam kung talagang naniniwala na siyang wala talagang nangyari sa amin ni Glenn. What importance now is we're good.

Palagi na siyang umuuwi ng maaga para daw may mag-asikaso sakin. Kung dati sweet siya, ngayon mas naging sweet pa.

He always give me time. Pambawi daw para sa buwan na hindi niya ako nakasama. He always tell me how he misses me everyday.

He brought me in the restaurant, watching cinema and anything that can make us happy.

I'm seven months pregnant now. At ang tiyan ko? Hito, parang nasa 9 months na. Ang laki-laki na ng mga baby ko. Excited na akong makita sila.

Nakabili na din kami ng mga damit ng kambal. Siya ang pumili at bumili ng lahat. Naiiyak pa nga ako noong time na yon kasi hindi ko naiwasang sumagi sa isip ko ang panahon kung saan, balak niyang ipa-abort ang mga bata. Pero inintindi ko nalang, baka nadala lang siya ng galit kaya naisip niya yon.

"Hi, hon. I'm home." masiglang bati niya sa akin. 6:37 p.m na pala. Tamang-tama at tapos na ako sa pagluluto ko.

"Maupo ka na dyan. Malapit na ako dito." I told him.

Pero nagulat ako ng yakapin niya ako sa likod. Inaamoy-amoy niya ang leeg ko. Parang déjà vu lang. Masaya ako at bumalik na talaga si Steven sa dati.

"Enough with that, hon. Baka lumamig ang pagkain." suway ko sa paghalik-halik niya sa leeg ko.

"Okay, I'll help you hon." at tinulungan niya nga ako.

Tulungan kami sa paghahain sa lamesa. Nang matapos kaming kumain ay nagpresinta din siyang siya na ang maghugas ng mga pinagkainan.

"MERON KA NABANG naisip na names for our baby?" tanong ko kay Steven. Nanahimik siya bigla.

Nandito na kami sa kwarto. Nakahiga ako sa isang braso niya.

Hindi namin alam kong anong gender ng mga baby namin. Gusto kasi naming surprise.

"H-hon?" kuhang pansin ko ulit.

"If they are boy, we'll name them Matt Lucas and Luke Mathew. How about that?" ang real name kasi ni Steven is Steven Lucas Taylor. Kaya siguro may Luke at Lucas.

Akala ko talaga wala pa siyang naiisip na pangalan para sa mga baby.

"What about if they are girls." tanong ko ulit.

"Uhmm. If girls?.... How about you? Do you have names for girls?" balik tanong niya. Napangiti naman ako.

"Uhmm... For me, if they are girl. I'll name them, Sofia Margarette and Lucia Marge. How about that?" i proudly said.

"Beautiful, like you." he said then kiss me good night.

ISANG LINGGO NA din ang lumipas simula ng pag-usapan namin ang tungkol sa mga pangalan ng kambal. At ngayon nga mag-isa na naman ako dito sa bahay.

11:26 am na pala at nandito ako ngayon sa garden. Wala dito si Steven dahil may trabaho siya. Ang sabi niya baka dito na siya maglunch para daw may kasama ako. Di ang sweet niya? I giggled.

Busy ako sa pagtitingin-tingin ng bulaklak ng may magdoorbell.

Dali-dali naman akong nagpunta ng gate sa pag-aakalang siya na iyon. Lunch time na din kasi.

Malapad ang binigay kong ngiti sa taong nasa harap ng gate. Pero hindi ko inaasahan ang makikita kong panauhin..............

"Hi." nakakamot ulong bati ni Glenn.

Yeah, si Glenn na bestfriend ng asawa ko na naging sanhi ng away naming mag-asawa.

Hindi ko alam kong anong mararamdaman ko ngayon. Hindi ko naman kasi en-expect na dadalaw siya dito pagkatapos ng mga nangyari.

Hindi ako galit kay Glenn. Wala din naman kasi siyang kasalanan dahil lasing siya noong panahong pumasok siya ng guestroom. At lalong hindi niya alam na nandoon ako.

Ang hindi ko lang alam eh kung nagkaayos na ba silang magkaibigan. Hindi naman kasi namin napag-uusapan ni Steven yon eh.

"Glenn, ikaw pala. Why are you here?" I asked him. Wala naman akong naiisip pa na dahilan kung bakit siya nandito kung hindi ang tungkol lang naman sa nangyare.

"Ahhm. I'm just here to talk to Steven. You know, dahil ayos na naman kayo. Siguro papakinggan na niya ang paliwanag ko. Kahit asshole siyang kaibigan, bestfriend ko pa rin naman siya after all." may himig pagbibirong sabi ni Glenn. Napatawa naman ako.

"Ahmm. He's not here. Nasa work pa siya. Pero uuwi din siya, maya-maya." paliwanag ko.

"If that so. I'm going now. Siguro sa ibang araw nalang." napakamot sa ulo si Glenn.

"Ano ka ba, hintayin mo nalang siya. Parating naman na siguro yon." wala naman sigurong masama kung papapasukin ko si Glenn di ba?

After all, ayos na naman kami ni Steven. Siguro, oras na din para sila namang magkaibigan ang magkaayos.

"Hintayin mo nalang siya sa loob, then we can eat lunch together." pang-aaya ko sa kanya.

"Is it okay?" Glenn ask.

"Oo naman. After all, wala naman tayong ginagawang masama." katwiran ko sa kanya.

Habang naglalakad papasok ng bahay ay nag-uusap kami ni Glenn.

"By the way. Congrats to the both of you. I heard, your having a twins." napangiti naman ako sa sinabi niya.

"Thanks, Glenn... A-aray" napahawak ako sa tiyan ko ng biglang sumipa ang kambal.

Nagugulat talaga ako kapag sumisipa sila. Ang lalakas pa naman.

"Hey. You alright?" bakas sa mukha ni Glenn ang pag-aalala. Napatawa naman ako.

"Hahaha. Ano ka ba, normal lang to. Sumipa lang ang kambal." inalalayan ako ni Glenn papunta sa sofa. Halos dikit na dikit ang mga katawan namin dahil dirap ako sa paglalakad.

Malapit na kami sa sofa ng bigla nalang may nanghablot kay Glenn palayo sa akin at binigyan ng dalawang sunod-sunod na suntok.