Second Chance (On-going)

CHAPTER 2

Second Chance - Chapter 2

NAALIMPUNGATAN ako sa mga ingay na naririnig ko. And there, I saw Steven, punching someone. Hindi ako agad nakagalaw dahil sa pagkagulat.

"Gago ka, pare.!! Ahas ka!!. Ano!? Did you enjoy my wife?!" I got confuse with what, Steven have said. What is happening?

Halos di na makilala ang sinusuntok ni Steven, dahil sa mga dugo. Tatayo na sana ako ng mapansin kong, tanging kumot lang ang nakabalot sa aking kahubdan.

Nilibot ko ang paningin ko at naalalang nasa isang guestroom pala kami, kung saan kami nagtalik ni Steven kagabi.

Napalingon ako kina Steven ng marinig ko siyang sumigaw. Wala pa ako sa huwisyo ng mga oras na ito.

"AAAHHHHH!!! F*CK YOU, GLENN!!! " pinagsisipa ni Steven ang lalaking kanina pa niya binubugbog.

Si Glenn?

"S-steven, w-what's happening?" I asked him. Ang kaninang nakafocus sa pangbubugbog kay Glenn ay nabaling sa akin. Tila ako natulos sa mga titig na ibinigay niya.

And all I wan't to do right now is to run as fast as I can to be away with Steven. Ang mga mata niyang puno ang pagmamahal para sa akin ay napalitan ng matinding suklam, galit, at lungkot sa hindi ko mawaring kadahilanan.

Napaatras ako ng makitang patungo siya sa kinaruruonan ko.

"YOU SLUT!!" before I could move, his hands land in my face. It's hurt. For the very first time. Ngayon niya lang ako nasaktan. Hindi lang emotionally but physically.

Bakas sa mukha ko ang gulat dahil sa ginawa niya. Nakahawak ako sa pisnging sinampal niya. Kung noon, ingat na ingat siya sa akin. Ngayon iba na. Parang hindi siya ang Steven na nakilala ko.

"Whose better in bed, huh? Tell me, Megan. Did you two enjoy each other, huh?" while asking me that question, I saw how his jaw clinched. His controlling his anger, but I know better. Ano mang oras, sasabog si Steven.

"S-steven, w-what are y-you saying?" pigil ang mga hikbi na tanong ko sa kanya. What's happening? Naguguluhan ako. At bakit niya ako sinampal?

"You tell me, Megan.... WHY ARE YOU WITH MY BESTFRIEND IN T
HIS F*CKING BED!!??" I think I froze with what he said. Napadako ang tingin ko kay Glenn na nakahandusay sa sahig, walang malay.

"*sob* Steven, I-i don't k-know *sob* what's h-happening." tinangka ko siyang hawakan pero iniwaksi niya ang mga kamay ko na waring nandidire siya sa akin.

Ang sakit.

Ang sakit-sakit ng nararamdaman ko ngayon. Hindi ko alam kung anong nangyayari. Ang tanging naaalala ko lang kagabi ay nagtalik kami si Steven, tapos lumabas siya. And the rest, I don't know what happened.

"Sana sinabi mo nalang na mas gusto mo ang bestfriend ko. Not like this, Megan. NOT LIKE THIS NA PINAGMUKHA MO AKONG TANGA!!! AAAHHHH..." halos sirain si Steven ang lahat ng gamit dito sa loob ng silid.

What just happened???

Bakit napunta sa pangingwistson sa pagmamahal ko sa kanya?

"S-steven, please... I d-don't know what happened. Maniwala ka sakin. It's you, whom I love. Not Glenn, not one of your bestfriend, not anyone but you! It's you, Steven. Please." halos hindi na ako makahinga dahil sa pag-iyak. Ang sakit-sakit.

"Then bakit kayo magkasama ni Glenn? Anong ginawa niyo? WHY ARE YOU HERE, IN THIS GUESTROOM INSTEAD OF OUR ROOM. F*CK IT, MEGAN!!!" sasampalin niya ulit sana ako pero nagpigil siya. And the next thing I know...

He left me.

Umalis siya ng hindi naniniwala sa mga paliwanag ko.

At heto ako ngayon, here in this guestroom. Naked and with Glenn.

Napatingin ako sa ayos ni Glenn. Tanging pantalon lang ang kanyang suot. Wala siyang suot pang-itaas.

DAYS AND MONTHS flew faster. Matapos ng tagpong inakala ni Steven na may nangyari sa amin ni Glenn ay hindi ko na siya masyadong nakakasalamuha sa bahay.

I tried explaining what really happened but his not letting me. He's always avoiding me. Just like now, hindi ko siya naabutan ngayong umaga dahil maaga siyang umalis.

Hindi ko nga alam kung umuuwi pa ba siya o hindi. Hindi siya natutulog sa kwarto at hula ko ay sa isang guestroom siya natutulog.

Kapag naaabutan ko naman siya sa gabi, palagi siyang lasing. Hindi ko na alam kung anong dapat ko pang gawin.

Hindi rin niya ako pinapayagang lumabas ng bahay. Nung minsang sinuway ko siya, ilang sampal ang inabot ko at mga masasakit na salita. Na malandi ako, kaya ko siya sinuway kasi nakipagkita ako kay Glenn o sa ibang lalaki.

Ibang-iba na siya sa Steven na nakilala ko. Wala na ang lalaking nagpaparamdam sa akin kung paanong alagaan, paanong ingatan, at paanong mahalin.

Sa isang iglap parang hindi ko na siya kilala. Alam ko, sa nakalipas na dalawang buwan may iba-iba siyang babae. It hurts me so much but I still love him.

Nabubulag lang siya sa kaalamang pinagtaksilan ko siya. Na si Glenn talaga ang mahal ko at hindi siya. Nakausap ko na si Glenn at yon nga ang hula ko. Iniisip nga ni Steven na may nangyari sa amin ni Glenn.

Habang nagbebreakfast mag-isa ay bigla nalang bumaliktad ang sikmura ko. Hindi ko gusto ang amoy ng itlog. Ang baho-baho na parang panis na bulok.

Dali-dali akong nagtungo ng sink at inilabas ang dapat ilabas. Pero mga laway lang ang lumalabas. Nagmumog ako at nanghihinang umupo sa upuan. Nilagyan ko ng takip ang natirang pagkain at itinapon sa trashcan ang itlog. Nawalan ako ng ganang kumain.

Pagkatapos kung magligpit ay naisipan kong magpahinga nalang. Wala na naman akong gagawin pa. Nang makarating sa kwarto ay tumambad agad sa akin ang kalendaryong nakasabit sa pader. Bigla ko nalang natutop ang aking bibig dahil sa subrang dami ng problema ko, nakalimutan kong dalawang buwan na pala akong delay.

Dali-dali akong nagtungo ng tukador at hinanap ang pregnancy test kit na matagal ko ng nabili.

Halos takasan ako ng ulirat ng makita ko ang dalawang pulang guhit na nasa PT. Halo-halo ang nararamdaman ko sa kaalamang buntis ako. Buntis ako at si Steven ang ama. Thank you, Lord.

Siguro, ito na ang paraan para magkaayos kami ni Steven. Itong dinadalang tao ko ang magiging anghel para magkaayos na kami ng daddy niya. Hinimas-himas ko ang wala pang umbok na tiyan ko.

"Baby, are you okay there? Sorry if mommy is always sad. It's just that, your daddy and I have a little problem.. Sana magdilang anghel ka para magkaayos na kami ng daddy mo." napangiti ako at naiisip ko na ang magiging reaksyon ni Steven kapag nalaman niyang buntis ako.

Noong magkasintahan palang kami, gusto na niyang buntisin ako. Gusto niya akong mabuntis para daw wala ng mang-agaw sa akin. Sira-ulo talaga yon.

Naalimpungatan ako ng makarinig ako ng tunog ng sasakyan. Tiningnan ko ang orasan sa cellphone ko at nakita kong alas dyes na pala ng gabi. Maaga kasi akong natulog kanina.

Dali-dali kong kinuha ang supresa ko kay Steven at dali-daling bumaba ng may pag-iingat. Dapat lang, dahil dalawa na kami ngayon ni baby.

Nakaramdam ako ng kirot sa aking dibdib ng madatnan ko sina Steven at Mica na nagtatawanan. Si Mica ay ang Secretary ng asawa ko.

Inaalalayan ng huli ang asawa ko kahit halata namang hindi ito masyadong lasing. Kinuha ko si Steven sa secretary niya, kahit alam kong hindi yon gusto ni Steven.

"Thank you for bringing my husband home. You can go now." hindi ko alam pero parang bigla nalang nag-iba ang pagtingin ko kay Mica. Bigla nalang na hindi ko siya gusto. Parang may iba sa kanya. Siguro dala na din ng pagbubuntis ko.