Second Chance (On-going)

CHAPTER 13

Second Chance - Chapter 13

Natapos ang birthday celebration ni Sofia na hindi nagpakita si Steven. Nakauwi na ang mga bisita at hinahanap ko si Sofia ngayon. Pagkatapos kasi ng party bigla nalang itong nawala.

"Nay, nakita niyo ho ba si Sofia? Hindi ko mahanap eh." tanong ko kay nanay. Andito si nanay kanina pa. Sila ang kasama ko ni Leah sa pag-organized ng party ni Sofia dahil wala naman kaming katulong.

"Nakita ko kanina paakyat ata sa silid niya." sagot ni nanay habang naglilinis ng mga pinagkainan ng mga bisita.

"Nay, hayaan mo na muna yang mga yan. May mga caterer naman na magliligpit ng iba diyan." sita ko kay nanay dahil kanina pa itong nagliligpit ng mga kalat.

"Ano ka ba anak, hayaan mo na ako dito. Sanay naman ako sa mga ganito. Akyatin mo nalang ang apo ko doon." taboy sakin ni nanay.

Napailing-iling nalang ako. Sanay talaga si nanay sa mga ganyang gawain lalo pa't ganyan ang kalat kapag fiesta sa aming baranggay. Nakapag-usap naman kami ni nanay kanina na doon siya kina tiya Rose matutulog mamaya dahil may pag-uusapan daw ang mga itong mahalaga. Hindi ko na tinanong si nanay pa kong ano yon.

Umakyat ako ng hagdan at nagtungo ng kwarto ni Sofia. Hindi na ako kumatok dahil alam ko naman na hindi ito naglalock ng pinto.

"Anak, andito ka lang pala." nilapitan ko siya dahil nakaupo lang ito sa kama at nakatanaw sa may bintana ng kwarto nito. Parang malalim ang iniisip.

"Mama, is dada hate me?" Sofia's question stun me. I don't know but I feel the sadness and hurt in my baby's question.

"Hey. Why are you asking me like that? Didn't I tell you that dada loves you so much. He's just busy at works that's why his not here." pang-aalo ko kay Sofia. Seeing my daughter like this broke my heart. Ito ba? Ito ba ang sinasabi ni Leah ba si Sofia lang ang masasaktan kapag patuloy ko parin ipaglalaban si Steven? Sa kaisipang yon ay parang binibiyak ang puso ko. Ni hindi ko naisip na nasasaktan din si Sofia sa sitwasyong meron kami ni Steven.

"If he r-really loves me, why he's n-not h-here? You always t-tell me that dada l-loves me but I d-don't remember h-him telling m-me how m-much he loves me l-like you do. M-mama, am I a-a b-bad girl? K-kasi I h-hate dada p-po." impit na hikbi ang umalpas sa mga bibig ko. Hindi ko ipinakita kay Sofia na umiiyak ako at nasasaktan sa mga tinuran niya. Seeing and Hearing my daughter saying those words broke me into million pieces. I didn't know na ganito na pala nasasaktan ang anak ko. I only focus with what i'm feeling. Hindi ko naisip na mayroon pa pala akong anak na nangangailangan ng kalinga ng isang ama.

Pinahid ko ang mga luha sa mga mata ng anak ko. Binigyan ko siya ng isang pilit na ngiti pero hindi ko pinahalata sa kanya.

"Don't say that baby o-okay. And please, don't hate your dada what ever happened. Always remember this baby. What ever happens, I'm always here for you. Loving you at hindi ka iiwan. I'm your "the best mama in the world" right?" i pinch his cheek to lit the mood.

"Thank you for always staying by my side mama. I love you."

"I love you too baby."

⏯️⏯️⏯️⏯️⏯️⏯️⏯️⏯️⏯️⏯️⏯️⏯️⏯️⏯️⏯️

9:37 am nakarating ako ng office ni Steven. I have decided to talk to him in our status. Tama si Leah, si Sofia lang ang maiipit sa sitwasyon namin kung hindi pa namin aayosin to. Lalo pat nalaman ko ang saloobin ni Sofia kagabi.