Zawgyi
"သက္ေသရွာမေတြ့ေသးဘူးလား"
အခ်ိန္ကာလတစ္ခုျကာေနျပီျဖစ္တဲ့အတြက္ သူတာဝန္ယူထားသည့္ကိစၥတစ္ခုကိုဆရာကေမးသည္။
သူအစပ်ိဳးခဲ့သည့္ကိစၥတစ္ခုက သူ့ကိုဒီလိုမ်ိဳးတုန္လွုပ္ေစမယ္လို့ဘယ္တုန္းကမွမေတြးခဲ့။
Ring ~ ~
Phေခၚသံေနာက္ကကပ္ပါလာတဲ့ဆရာရဲ့စကားသံက သူ့အတြက္မျကားခ်င္ဆံုးအရာတစ္ခု။
ျဖစ္သင့္တာေတြမျဖစ္သင့္တာေတြကိုအားလံုးေမ့ထားျပီး သူေရွာင္းက်န့္ကိုထိုေနရာမွဆြဲေခၚခဲ့သည္။
ေနာက္ျပသနာေနာက္မွရွင္းမည္။အေရးျကီးတာေရွာင္းက်န့္သူတို့ဆီမွာမိသြားလို့မျဖစ္။သူေရွာင္းက်န့္ကိုခြင့္မလြွတ္နိုင္တာမွန္ေပမယ့္ သူ့နည္းသူ့ဟန္နဲ့အျပစ္ေပးမည္။ေရွာင္းက်န့္ကိုတျခားသူေတြလက္ထဲေတာ့အေရာက္မခံနိုင္။
ပခံုးကရလာတဲ့ဒဏ္ရာေျကာင့္အနားယူခ်င္လာလို့ သူမ်က္လံုးေတြကိုမွိတ္ခ်လိုက္တယ္။အနားမွာေရွာင္းက်န့္ရွိေနတဲ့အတြက္ ပူပန္မွုေတြမရွိေတာ့ဘဲစိတ္ခ်လက္ခ်အိပ္နိုင္တယ္။
သူ အိပ္မက္တစ္ခုမက္ခဲ့တယ္။အိပ္မက္ထဲမွာကိုကိုက သူ့ကိုစကားတစ္ခ်ိဳ့ေျပာျပီး သူနဲ့ေဝးရာကိုထြက္သြားတယ္။သူဘယ္ေလာက္တားတား ကိုကို့ကိုဖမ္းမမိခဲ့ဘူး။ကိုကိုကေတာ့အျဖဴေရာင္တိမ္တိုက္ေလးလိုပဲေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။
အိပ္မက္ထဲမွာေတာ့ ကိုကိုေျပာတာေတြကိုေသခ်ာလိုက္နားေထာင္ေနေပမယ့္ နိုးလာေတာ့ဘာတစ္ခုကိုမွေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့ဘူး။
ေသခ်ာမမွတ္မိေပမယ့္ သေဘာထားျကီးလြန္းတဲ့ကိုကိုက သူမနာက်င္ေစရမယ့္လမ္းကိုေရြးဖို့ကိုေတာ့ တဖြဖြမွာေနခဲ့သလို။
နိုးလာေတာ့ကုတင္ေဘးမွာငုတ္တုတ္ေလးထိုင္ေစာင့္ေနတဲ့ေရွာင္းက်န့္ကိုေတြ့တာနဲ့စိတ္မေကာင္းစြာ ကုတင္ေပၚသို့ဆြဲယူလိုက္သည္။
စကားခဏေျပာျပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ့ေရွာင္းက်န့္ကိုေစာင္ျခံဳေပးကာ ကုတင္ေပၚမွထလိုက္သည္။
သူ တကယ္ဆံုးျဖတ္ရမယ့္အခ်ိန္ေရာက္ေနုျပီ။
အိတ္ထဲကတုန္ခါေနတဲ့ phကိုထုတ္ျပီး ဝရံတာသို့ထြက္လာလိုက္သည္။
