Bad For You

Chapter 10

Author's Note: I don't know if may nagbabasa pa nito. I'm sorry po. It's been a year since my last update. Sobrang busy lang talaga sa life and college. Sobrang nakaka disappoint but I'm really sorry. I shall try to finish this story ASAP. 

________________________________________________________________________________

"Cla!" Napalingon agad ako nang makita ko marinig ko ang boses ni Nikita. Kakababa niya lang sa kotse nila at tinatawag niya ako palapit. 

Napatingin ako sa bintana ng kotse nila. I know it's damn tinted pero naiimagine ko padin sa loob nun si Nicholo. What the hell, Clarisse? Umiling ako kay Nikita at sumenyas na papasok na ako pero agad siyang tumakbo papunta sakin. Nakita ko ang pagbaba ng isang lalaki galing sa kotse pero hindi ko iyon pinagtuunan ng pansin. Kunwari. 

"Cla, kumain ka na?" Tanong ni Nikita. Agad kong naramdaman ang pagkalam ng tyan ko. "Ha! Hindi pa 'no? Gusto mo kumain?" 

Malapad ang ngiti niya. "Kakain ba tayo?" 

"Hmm." Ngiti niya ng mas malapad bago lumingon sa lalaking nasa likod na pala niya. 

Nicholo towered over Nikita and he surely towered over me. I know. I've been really close to him in New York. Well, physically. Pinasadahan niya ako ng tingin pero umiwas lamang ako. Hindi ko siya matitigan pero pano kung malaman agad 'to ni Nikita? I can't lie to her further. Kaya binalik ko ang tingin ko kay Nicholo at ngumiti. 

"Kamusta?" I asked casually. 

Seryoso ang mga tingin niya. He didn't even smile. 

"Sakto kasi hindi pa nagbrebreakfast si Nicholo kaya sabay na kayo ah?" Bago pa ako makapag react, umalis na si Nikita sa harap ko. Napa awang ang bibig ko at nagpanic agad ang buong sistema ko. Holy shit. 

Nakatitig parin siya sakin. Ngumiti ako ng pilit at nagisip agad ng excuse. "I need to go. May meeting kami." 

Tumalikod agad ako at akmang aalis. 

"Are you avoiding me?" Ang lalim ng boses niya at ang init. 

The pain is still there, para akong nilulunod ulit nito. I've been inlove with him for 8 years and I can't expect myself to move on for only a few months. What really surprised me was the anger that I felt. Agad akong umikot para humarap ulit sakanya. The fucking guts. 

"Hindi ko alam, Nicholo. Sa tingin mo ba dapat akong umiwas?" I asked with all of my strength. Alam kong ramdam na ramdam niya ang galit ko pero so what? Wala ba akong karapatan magalit? Wala ba akong karapatan umiwas? 

"Why would you?" Sabi niya sa matigas na ingles bago ngumisi. "Are you bitter?" 

Tinaasan ko siya ng kilay. "Hindi. Pero ayoko kita makasama, naasiwa ako." 

Mabilis akong umalis dun. Baka ano pa ibanat niya at makatikim siya sakin ng suntok. Ang kapal ng mukha niya. Mag breakfast siya mag-isa. 

Mabilis dumaan ang mga araw. Hindi ko na alam ano mga nangyayari. One day, I just woke up and found out that.... MY BESTFRIEND'S GETTING MARRIED!! The worst part is, she's getting married to Jasper. Hindi ko alam kung ano naisip nila Tita at Tito pero what the hell? Gaano kaliit ang mundo at sakanya pa siya natakdang magpakasal?! And who does arranged marriages these days?!