The Music Hill (Ongoing)

2: One Sunday Morning

Chapter II

It's Sunday! Yey! Makikita ko ulit mga churchmates ko. :)) Inayos ko pasalubong sa mga ka-youth ko. Sigurado pag nakita ko ng mga yun, ang unang sasabihin e, "pasaluboooong!"

Weeee~ nakakamiss dito sa pinas. Yung tilaok ng manok sa umaga at maliwanag na sinag ng araw.

Ay. Di pa pala ko nagpapakilala sa inyo. Ako nga pala si Sofie Gabriels. 24 years old. Single and ready to mingle. Hano daw? Han lande! Hahahaha! De, joke lang. Wala pa yan sa isip ko e. Bata pa ko. Haha! Feeler! Nung 17 ako, nag-migrate kami ng family ko sa Belgium. Dahil di kasal ang aking ama at ina, di nakasama ang aking ama. Si Mommy, ako, at ang aking kuya lang ang magkakasama since then. Siguro tinatanong nyo kung bakit di kasama si Kuya at Mommy. Well, di kasi maiwan ni Kuya yung business nya and si Mommy nag-aalala sa kanya dahil mag-isa lang sya so she decided to stay.

Well, back to reality. Bumaba na ko. Kumakanta na kasi yung tyan ko sa gutom e.

"Good morning Daddy! :)"

"Morning anak!"

Syempre ang breakfast ay pinoy. Sinangag, hotdog at itlog with matching mainit na milo. Yummm!! Namiss ko rin to. Sa Belgium kasi, di sila madalas kumain ng kanin. Once a month lang yata. Mostly, tinapay. Di nga nakakabusog e. Tsaka wala kayang Tender Juicy don. Sausages lang. :) E batang TJ ako e. xD

After breakfast, binigay ko kay Daddy yung mga pasalubong ko sa kanya. Syempre madami yun. Ilang christmas, birthday, father's day at kung ano ano pang day ang lumipas na di kami magkasama. Masaya naman ako at kaya ko ng ibili si Daddy ng mga simpleng bagay na to.

Nung bata kasi kami, nag-umpisa nang lumabo yung mga mata ni Daddy. E wala syang budget pambili ng salamin. At dahil bata pa kami ni Kuya, nag-ipon kami ng pambili ng...........

Magnifying glass!! Hahahahahahahahahahahhaa!!! Dalawa binili namin para sa dalawang mata ni Daddy. Oha! Di naman kasi namin afford na magkapatid yung salamin noon e.

Ang daldal ko no? Dami ko kasi namiss sa pinas e. Nung nakarating ako ng ibang bansa, dun ako naging proud na pinoy ako. :)

Nung dumating kami sa church, mga 15 mins from bahay, na-shock ang madlang pipol! May celeb na dumating! Hahahaa! Syempre, ang saya saya sa piling ng mga ka-youth. Kwentuhan, asaran at higit sa lahat, di mawawala ang picturan! :D Hanggang sa nagsimula na ang service.

"Look at your hands. What is in your hands?" sabi ni Pastor.

I looked at my hands. Ano nga bang meron dito?

"Now, I want to ask you to get a small piece of paper and write down the talents you have. It doesn't matter how many. Just write it down." - Pastor

Ano nga bang talents ko? Ano nga bang gifts ang binigay ni Lord?

Teka, wala akong papel.

"Daddy, pengeng papel. :).....

Tsaka ballpen." Ang kulit ko lang. Naiwan ba naman yung papel at ballpen sa bahay. Ene be yen! xD

"Haha. Mukhang nahihirapan kayo a? You need to know what you have." - Pastor

Music.

Though it's just my hobby, it's my gift. I don't use it always though. Nakakatakot, baka maburo na lang sya. Haha! xD mahiyain din kasi ako eh, di lang halata.

Pero seriously, kulang lang talaga ako sa self-confidence. San ba nabibili yon? xD 

Oh well.

Yun lang naman ang sa tingin ko magagamit ko. Yun ang meron ako. :) Thank You Lord ha!