25

600 21 1
                                        

Elisse

I was about to leave when Sandro grabbed my wrist and pulled me so close to him, what the?! Gising pa siya narinig niya ba 'yung sinabi 'ko??

"Sandro, Mag pahinga ka na nga lang, you're drunk." Sermon 'ko naman sakaniya pero hindi naman yata siya nakikinig dahil halos tulog na siya but as he wish, I decided to stay and take care of him ayoko din naman kasi siyang iwan ng ganito 'yung kalagayan niya at gusto 'ko din kasi siyang kausapin kapag nagising na siya. Buong magdamag lang yata akong nakatitig sakaniya, eto na ba ang huling beses nasisilyan kita ng ganito, Sandro? Ang sarap mong titignan at hindi ako magsasawa kung puwede nga lang na forever na lang tayong ganito.
























Sandro

Damn, Hangover! Ang sakit ng ulo 'ko. I don't know what happened last night but I remember that I saw Elisse last night so where is she? Umuwi na kaya siya o baka naman panaginip 'ko lang yo'n. Shit! I don't know anymore. I decided to go outside my room when I saw Elisse sitting in the couch, hindi nga 'ko nagkamali siya 'yung naaninag 'ko kagabi. I immediately run towards her to hug her.

Elisse, sabi 'ko na nga ba hindi mo 'ko matitiis eh, please let me explain, ayusin natin 'to." Wika 'ko sakaniya habang nakayakap pa din akoz

Ramdam 'ko 'yung paghinga niya ng malalim bago humarap sakin. "Buti gising ka na, kamusta pakiramdam mo?" Baling na tanong niya sakin.

I look at her and smile. "I'm fine, especially that you are here by my side." I whispered and hug her again.

Kumalas siya sa pagkakayakap 'ko at nagsalita. "Hindi na'ko mag papaligoy ligoy pa, Sandro, I wanna ask you something." Seryoso niyang wika na kinabahala 'ko.

"I have a conversation with Frances yesterday and she told me about something that you didn't bother to tell me. Sandro, Please tell me the truth, is it true that you are already engaged to her?" Tanong pa niya, kalmado pero bakas sa mukha niya 'yung kaba at sa tingin 'ko anytime tutulo na 'yung mga luha niya.

"Elisse, I'm sorry. Let me explain and please listen to me, yes, but I never agree with what they want." I tried to explain as calm as possible to make her realize and understand that it was just an agreement, agreement that I never want to happen.

"Pero bakit hindi mo sinabi sakin." Mariin niya pang tanong saakin.

"Because it doesn't matter," Wika 'ko sakaniya at hindi 'ko na iwasang hindi tumaas 'yung tono ng boses 'ko.

"Pagod na 'ko, Sandro." Mahinahon niyang wika.

"Elisse, I'm doing everything to protect and love you." Giit 'ko sakaniya. "Mas nakakapagod kang mahalin at intindihin." I whispered again. "Pero mahal kita kaya pinipili 'ko na lagi kang intindihin." Dagdag 'ko pa.

"Sandro, natatakot ako.. natatakot ako na baka isang araw kung ipagpatuloy pa natin 'to baka isang araw iwan mo na lang din ako, na baka isang araw ma-realize mo na hindi mo na 'ko mahal.. na kaya mo lang naman ako binalikan noon dahil sa pangako mo pero alam 'ko sa sarili kong marami nang nagbago." She said, her voice is cracking and I can see her tears slowly falling.

"Wala ka ba talagang tiwala sakin Elisse, babaliwalain mo na lang lahat dahil lang diyan sa takot mo?" Mariin 'kong tanong sakaniya.

Hindi mo 'ko na intindihan, hindi tayo puwede, hindi fayo bagay para sa isa't isa. Wika pa niya.

"Masyado mo kasing pinangungunahan ang lahat. Elisse, trust me this time and I won't let you go." I said, I grabbed her waist and pulled her close to me, she tried to push me away but I didn't let her go.

"She tried to push me away but I hugged her even tighter. "Ayan ka na naman, alam na alam mo kung paano 'ko papakalmahin, isang yakap mo lang bibigay na'ko pero kahit anong gawin mo at kahit anong sabihin mo mahal man kita pero hindi na magbabago 'yung desisyon 'ko, hindi tayo puwede at yo'n ang dapat mong tanggapin." Wika niya pa habang patuloy pa din siya sa pagluha.

Bumitaw ako sa pagkakayakap sakaniya and look at her in the eyes. "Eto ba talaga 'yung gusto mo?" Tanong 'ko sakaniya, she didn't speak for a seconds then she said. "Yes." Then remove my hands into her, she slowly walk away and left me alone. Bawat hakbang niya papalayo sakin parang mas lalong sumisikip 'yung pakiramdam 'ko. Umaas ako na babalik siya, lilingon siya ulit pero hindi niya ginawa.

It's over.



































Elisse

I don't know what to feel at this moment, I feel so weak and I can't move.

I don't want to let you go Sandro but maybe we are not really meant to be together... everything has changed since we part ways few years ago and it will never be as easy as before. God knows how much I love you but sometimes love is not enough to keep us together.

Hindi 'ko kayang maging masaya kung alam kong may ibang taong nasasaktan.

I took his hands off to mine and slowly walk away.

I can't believe that everything is falling apart because this is not what I've imagined before. My heart is broken into pieces. This is not what I prayed for.

Hindi 'ko alam kung saan ako pupunta pero isa lang 'yung nasisiguro 'ko, ayokong makita ako ng lahat na ganito dahil sigurado na mag aalala sila sakin, 'yung mga kaibigan 'ko lalo na ang parents 'ko.

Dumiretso ako sa office, hindi para magtrabaho kung hindi para magpasa ng resignation letter 'ko. Hindi 'ko kasi alam kung kaya 'ko bang humarap sa lahat ng ganito lalo na kina Frances.

I need a break. I need to unwind and slowly move forward kahit mahirap.

"I took a deep sigh as I enter the elevator, I noticed that my necklace is miss.. the necklace that Sandro gave me... binitawan 'ko 'yung doon sa condon niya, nakuha niya kaya yo'n?

Mahalaga man sakin 'yung necklace na yo'n dahil isa yo'n sa mga bagay na nagpapaalala sakin kay Sandro but I need to let go of if in order to forget Sandro.. kailangan kong bitawan lahat ng bagay na nakakapagpaalala sakin ng lahat even that necklace.

Everything Has Changed: (COMPLETED)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon