Silence 38: Childhood Rivals

407 80 1
                                        

- ZawGyi -

မနက္မိုးလင္းေရာင္ျခည္ တစ္ခ်ိဳ႕ကအိပ္ခန္းထဲကိုထိုးေဖာက္ဝင္ေရာက္လာၿပီး ေရာင္ျခည္ဆူးဆူး တစ္ခ်ိဳ႕ကထပါေတာ့ဆိုၿပီး ႏွိုးေနစရာမလို ႏွိုးစက္နာရီေတြလဲမလို မ်က္လံုးေပၚကိုက်ေရာက္လာခဲ့သည္။ အိပ္ယာထဲတြင္ သက္ေတာင့္သက္သာအိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ သူမအပ်င္းေၾကာအသာဆန္႔ၿပီး ကုတင္ေဘးနားကစားပြဲေပၚမွာ တင္ထားတဲ့ေရကရားထဲက ေရတစ္ခ်ိဳ႕ဖန္ခြက္ထဲငွဲ႕ထည့္လိုက္ၿပီး ဖန္ခြက္အျပည့္ေရအကုန္ေသာက္လိုက္သည္။

ၿပီးက်ေတာ့မွအိပ္ယာေတြသိမ္းမ်က္ႏွာသစ္သြားတိုက္ကာ ေအာက္ထပ္ရွိမီးဖိုခန္းထဲသို႔ မနက္စာစားရန္ထြက္လာခဲ့သည္။ ဒီကေန႔မနက္ကေတာ့ထူးဆန္းေနသည္။ ထမင္းစားခန္းတြင္လူတစ္ေယာက္မွရွိမေန။ တျခားေနရာမ်ားႏွင့္ အိပ္ခန္းမ်ားထဲသို႔လိုက္ပတ္ရွာၾကည့္ေသာ္ မည္သူမွ်မေတြ႕ရ။ ရွာဖို႔က်န္သည့္ေနရာကား ဧည့္ခန္းပင္က်န္ေတာ့သည္။ သူမလည္း ဧည့္ခန္းထဲသို႔ထြက္လာေတာ့ ဧည့္ခန္းထဲတြင္ သူမ၏အေဖသည္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယက္ႏွင့္စကားထိုင္ေျပာေနသည္ကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။ ထိုအမ်ိဳးသမီး၏ေဘးတြင္လည္း ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ထိုင္ေနသည္။

ထိုေကာင္မေလးသည္မ်က္ႏွာအလြန္ခ်ိဳသည္။ အၿမဲလိုလိုျပံဳးေနၿပီးသူမကိုျမင္ေတာ့ သြားျဖဴျဖဴေလးမ်ားေပၚသည္အထိျပံဳးျပေလသည္။ သူမကေတာ့မသိတဲ့သူမလို႔မျပံဳးျပခဲ့ေပ။

"ေအာ္ ... သမီးေတာင္ႏိုးလာၿပီလား လာအေဖ့နားလာထိုင္ သမီးကိုမိတ္ဆက္ေပးမယ္"

"ဟုတ္ ..."

သူမအေဖနားတြင္သြားထိုင္လိုက္သည္။

"ဒါကိုယ့္သမီးေလး ေနခ်ိဳေတးတဲ့"

"သမီးေလးကခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ ကိုရယ္"

ထိုအမ်ိဳးသမီးကေတာ့ အလွဆံုးအျပံဳးတစ္ပြင့္ပန္ဆင္ကာ ေနခ်ိဳ႕ကိုျပံဳးျပေလသည္။ ေနခ်ိဳကေတာ့ သူဘယ္သူမွန္းမသိ သူစိ္မ္းတစ္ေယာက္ကို ျပံဳးမျပလိုေသာေၾကာင့္ ျပံဳးမျပခဲ့ေပ။ ေနခ်ိဳ႕အေဖကပဲ ဆက္ၿပီး

"သမီးဒါသမီးရဲ႕ေမေမအသစ္ေလ ...ၿပီးေတာ့ဟိုဘက္ေဘးမွာထိုင္ေနတာက သမီးေလးရဲ႕ညီမေလး ရွားစစ္ေမတဲ့မွတ္ထားေနာ္သမီး"

Break the Silence (Completed)Histórias para pegar e não largar. Descubra agora