Silence 46: You think Money solves Everything?

394 74 4
                                        

- ZawGyi -

သံတိုင္မ်ားၾကားထဲမွေနကာ ေလႀကီးေလက်ယ္ေျပာေနေသာ ဦးေက်ာ္ေဇယ်-

"မင္းေတာ္လွခ်ည္လား ဒီအတိုင္းသာဆိုငါလြတ္ႏိုင္တယ္"

ေနခ်ိဳအျပံဳးတုတစ္ခုပန္ဆင္ကာ ဦးေက်ာ္ေဇယ်အားျပံဳးျပလိုက္သည္။ သူအခုလုပ္ေနတဲ့အလုပ္ေတြကမွန္ေကာမွန္ေသးရဲ႕လား? တရားခြင္မွာ က်ဴးလြန္ခံရတဲ့ေကာင္ေလးမိသားစုကို ေတြ႕ေတာ့ ရင္ထဲမေကာင္းေပ။ အခ်ဳပ္ခန္းထဲရွိ ဦးေက်ာ္ေဇယ်ကေတာ့ အလုက္မသိစြာျဖင့္ ...

"ငါ့ကိုလြတ္ေအာင္သာလုပ္ေပး မင္းႀကိဳက္သေလာက္ေငြေတာင္း ေငြပံုေပးမယ္"

အစကစကားအေကာင္းေျပာေနသည္အမွတ္ႏွင့္ ထိုင္ၿပီးနားေထာင္ေနေသာေနခ်ိဳ ေငြဆိုသည့္အသံလည္းကားလိုက္ေကာ ေဒါသငယ္ထိပ္ေရာက္ကာ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္သည္။

ဒုန္း ...

ေရွ႕တြင္ရွိေသာ စားပြဲခံုကိုလက္ျဖင့္ထုလိုက္ၿပီးေနာက္ ...

"ရွင္စကားေျပာတာၾကည့္ေျပာပါ ေငြေၾကာင့္ဒီအမႈကိုလိုက္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူး"

"အပိုေတြေျပာမေနနဲ႔ ဘယ္ေလာက္လိုခ်င္လဲေၾကာ ဒီအမႈႏိုင္တာနဲ႔ မင္းခ်မ္းသာၿပီပဲ"

"ဟက္ ... ပိုက္ဆံရွိရံုနဲ႔ အရာအားလံုးကိုဖန္ဆင္းႏိုင္ၿပီလို႔ရွင္ထင္ေနသလား"

ဦးေက်ာ္ေဇယ်က လက္ပိုက္ကာ မ်က္ခံုးတြန္႔ျပလိုက္ေတာ့ ေနခ်ိဳကအံကိုႀကိတ္ကာ လက္သီးက်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္လ်က္ ...

"အိုေကေလ ... ဒါဆိုမနက္ျဖန္ရံုးခ်ိန္းမွာေတြ႕ၾကတာေပါ့ ဦးေက်ာ္ေဇယ် ... ကံေကာင္းပါေစ"

ေနခ်ိဳကသူမ၏ ေရွ႕ေနကုတ္အားယူကာ အခန္းထဲမွထြက္လာခဲ့သည္။ စိတ္တိုေနလို႔လားမသိ စီးထားေသာေဒါက္ဖိနပ္သံမွာ အရင္ကထက္ကိုပို၍ ေလွ်ာက္လာေသာေကာ္ရက္တာတစ္ေလွ်ာက္ဟိန္းကနဲထြက္လာခဲ့သည္။ ေကြ႕ေနရာတစ္ခုတြင္ စကားေျပာသံၾကား၍ နံရံကိုမွီကာနားေထာင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ....


"ေရွ႕ေနႀကီးရယ္ ကၽြန္မတို႔သားေလးအမႈအဆင္ေျပပါ့မလား..."

Break the Silence (Completed)Stories to obsess over. Discover now