Wild Mind Downfall

Chapter Seven

Sisiguraduhin Ko Muna

"Hi po Tita" bungad niya at ngumiti ng napaka tamis.

Ang kapal din ng muka niya para mag pakita pa saakin at kay mommy. Hindi ba siya nahihiya?

"What are you doing here?" Malamig na tugon ko sakanya at tinignan siya ng mariin.

"Frixy I miss you" bati niya at akmang yayakapin ako.

" WHAT THE FUCK ARE YOU THE HELL DOING HERE?!!!" sigaw ko kaya natahimik nalang silang lahat.

I felt my heart ache when I saw those pair brown happy eyes became sad. Wala akong pakealam kung malungkot siya o masaktan siya.

"I-i just want to say sorry" malungkot na sambit niya.

"Sorry for what?" Napatayo na ako at nakipag eye to eye sakanya.

"F-for-" nauutal na sambit niya pero hindi ko siya pinatapos.

"SORRY FOR FOOLING ME? SORRY FOR LEAVING ME IN THAT FUCKING SITUATION? SORRY FOR YOUR LIES?!! ALAM MO KUNG WALA KANG MAGANDANG GAGAWIN ULIT SA BUHAY KO AT SASABIHIN. THE DOOR IS WIDELY OPEN FOR YOU TO WALKED OUT, I DON'T NEED A TRASH LIKE YOU!" sigaw ko at halata sa mga mata niya na nasaktan siya.

I don't care about him anymore, I really don't. Ok na yung ginawa niya dati.

"Frixy listen calm down" pag aamo niya pero hindi ako nakinig at pilit siyang pinalabas.

"Frixy calm down love calm down" pilit akong kinakalma ni mommy at pilit din nila akong iniupo.

I started crying like a baby. Bakit ba siya nag pakita pa? Hindi kona nga siya naiisip eh. Tanginang yan.

"Frixy mag eexplain ako please" pag mamakaawa ni Carl. Ang ex boyfriend ko.

"Explain? I don't need your explanation and I don't need you too. I don't want to see you so please get out at wag ka nang mag papakita ulit" medyo kumalma na ako at hindi na ako nag abalang tignan siya.

Hindi pa din siya umaalis at nanatili lang siyang nakatayo sa harapan ko kaya nag salita ulit ako.

"Aalis kaba? O ako ang aalis dito sa condo na to? Paano mo nalaman ang condo ko? Pwede ba Carl? Wag mo na akong guguluhin" kalmadong sambit ko at tumayo.

"Please Frixy please" pag mamakaawa niya. Nakita kong may tumulong luha sa mga mata niya pero hindi yon dahilan para patawarin siya.

Wala na siyang nagawa kaya nag lakad nalang siya palabas ng condo unit ko.

Tahimik lang sila Zia habang kinocomfort ako. Damn this tears it won't stop! Tangina!

Nasira lang ang masayang pag uusap namin kanina nila mommy dahil kay Carl.

Pumasok nalang ako ng kwarto at doon nag mukmok. 

Mahigit isang oras din akong parang tanga sa kwarto. Iniisip yung mga ginawa niya saakin. Noong nag cheat siya. Noong iniwan niya ako habang sobra akong nasasaktan at sobrang daming problema iniwan niya ako. Siya lang ang masasandalan ko non pero iniwan niya ako.

Iniwan niya ako habang masayang kasama ang isa sa mga tinuting kong kaibigan noon.

"Frixy" rinig kong tawag ng pangalan ko mula sa labas at biglang bumukas ang pinto ng kwarto ko.

It's Zia.

"Are you ok?" Mahinhing sambit niya at nginitian ko lang siya at tinanguan.

"Ok langg ako ano kaba" umayos ako ng upo para makausap siya ng maayos.

"I hate that guy, wag ka na sanang bumalik sakanya" panimula niya kaya napangiti ako.