Chapter 5 - Bisaya Words

36 5 0
                                        

"I'm serious," I said as she remained silent.

"Ayoko," she suddenly stood up and faced me. "No, no."

"Why? It's your job to teach me," I answered, also standing up.

Nagsimula na siyang maglakad paalis, kaya kailangan ko siyang pigilan.

"I will treat you to lunch 'pag pumayag ka dahil kanina pa ako gutom."

"Bakit bad words?" irita niyang tanong.

"Why not?" balik-tanong ko.

"Why not? Coconut? Peanut?"

"What?" I grinned confusingly. "What are you talking about?"

"No English kasi."

Arrrgghhh... Yeah.. I always forget that. "Okay, patawad."

"Bakit mo ba iyon gustong matutunan?"

"Para masabi ko iyon sa kabit ni Mom."

We were both shocked. Ako, dahil nasabi ko ang 'di niya dapat malaman, tapos siya dahil nalaman ang sekretong iyon.

"Sino? Si Gilbert Angeles? Iyong photographer?" she commented, almost laughing.

"Paano mo nalaman?"

This time, she was the only one who panicked. She started messing up her hair and was stammering. "Ahmmm, a-ano..kasi, diba, ahh, kasi close naman kami ni Mommy mo at ahh... minsan nakita ko silang magkausap at may lagkit ang tinginan. Iyon lang," and she exhaled.

Should I believe her or not? But based on her reaction, she seemed to be keeping some secrets other than just knowing Mom's lover.

Since I consider her my companion now, I'll accept her answer.

"Fine, I won't ask anymore. Pero turuan mo na ako ng ilang Bisayang bad words."

"Ayoko nga, diba?" paniniyak niya sa hindi pagpayag sa gusto ko.

"Pero dapat ko iyong malaman," I insisted.

"Matututunan mo iyon pero hindi galing sa akin. Ayokong magmura dahil magagalit ang Diyos," paliwanag niya na pailing-iling pa.

Narinig ko na naman ang salitang ayaw kong marinig. "Pwede ba? Huwag mong ibibigkas diyan sa bibig mo ang salitang iyan?"

"Ang ano? Iyong magmura?"

What now? Is she teasing me so I would really pronounce it myself?

"No. The last word."

"Ahh... Iyon bang 'ang'? O magagalit?" pang-iinis niya pa rin habang nakatitig sa akin.

"Stop already, okay? Kung pipilitin mo ako, hindi kita ililibre ng lunch."

"Snack, kamo. Lampas pananghalian na, oh."

"Bahala na. But please, turuan mo na ako." pangungulit ko pa rin.

Muli siyang napailing. "Ayoko nga. Buti pa, turuan kita ng ibang mga salita na pwede mong isigaw sa kanya kahit hindi bad words."

Since I couldn't force her to teach me Bisaya bad words, I just agreed to other words she wanted to teach. 

"Fine. Ano ang mga iyon?" pagpayag ko na lang talaga.

We were still standing and feeling the breezy air of the rooftop. Before she could even speak, I grabbed her hand and led us to an area where we could sit comfortably.

"Now, turuan mo ako," I commanded as I sat down.

"Okay, pwede mong gamitin ang mga salitang ito kapag galit ka. Kaya sa halip na magmura ka, ito na lang please," she explained while still standing.

Richard's StandardTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon