Epilogue

5K 175 49
                                        

Hi! Once again, thank you for reading zarah & kai's story. This is the Epilogue & last update. This is not a perfect story but thank you for giving your time in reading, hanggang sa susunod na istorya ulit!


Sana kagaya ni Zarah, maging matatag tayo kahit anumang pagsubok ang dumating sa ating buhay! Please know that you are loved and cared! You are not alone. Somebody out there will love you... genuinely. 


At sana maabot natin lahat ng mga pangarap natin sa buhay & stay safe, always!


________________________________________________________________________________


Epilogue


I looked at Zarah while she's playing piano. She's having a hard time learning the song she wants to play. Kanina pa siya nagpa-practice, hindi ko alam kung bakit eager na eager siyang matutunan muli tugtugin ang kantang iyon.


"Konti na lang..." she mumbled while wiping her sweat. I sighed as I went near to her. I handed her a cup of water.


"Thank you," she said then went back to her business again. I pursed my lips, I kind a feel jealous of that piano. She's been focusing on that thing since morning. Kauuwi ko nga lang galing trabaho nang nadatnan ko siyang tumutugtog tapos hanggang ngayon nandiyan pa rin siya? Wala naman akong magawa kasi gusto niya eh.


I sighed and walk towards to their veranda. Tanaw ko ang magandang kalangitan mula sa kinatatayuan ko. May mga naririnig akong ingay sa living area nila Zarah.


"Yes, yes. My daughter will go there maybe tomorrow." that's her mother talking someone through phone.


"Oo. Uuwi na rin ang asawa ko probably next week..."


"Yes, and then after that we will fly back to Hong Kong."


"I'll just send them invitations..." hindi ko na narinig pa ang ibang usapan dahil sa distansya.


I let a deep breath and then feel the fresh air. It's been a month since I proposed to her. Nakapag-start na rin siyang magtrabaho 2 weeks ago. Kasama ko na rin siya sa condo ko.


Nandito kami ngayon sa probinsiya dahil may inaasikaso kami... we are busy for the preparation of our wedding...


Yes, our wedding.


Pagkatapos kong nagpropose sa kanya, agad na nalaman ni Tita Katrina at agad niya ring sinabi kay Mama.


"Hindi mo man lang sinabi sa akin na magpo-propose ka na pala kay Zarah," may himig pagtatampo sa boses ni Mama nang makauwi ako sa bahay.


"Biglaan kasi, Ma, hindi pa sana ako magpo-propose eh." that was true.


"Kahit na! May balak ka naman pala eh di sana sinabi mo sa akin," humalukipkip siya.


"I'm sorry. Kayanga ako babawi sa iyo ngayon eh. I want you to be involved here in our wedding preparation..." I said. Kita ko sa mga niya ang pagkagulat ngunit agad din iyong napalitan ng tuwa at excitement.

The Song's Memory (Engineering Student #2)Where stories live. Discover now