The Song's Memory (Engineering Student #2)

Chapter Twenty Four

Chapter 24

My eyes darted to the guy beside Kuya Caleb and then I realized it was the guy I met last time—the one who called me Kaye.

I am here outside the building of the annex when Sandra called me. Sakto ay palabas na rin sila sa building ng Electrical Engineering Department.

"Uuwi ka na ba?" si Sandra nang makalapit sila sa akin. Tipid lang akong ngumiti sa dalawang lalaking kasama niya.

"Oo eh."

"Kami rin eh pero nakita kita kaya tinawag kita dahil may pinapasabi si Engr. Jacinto tungkol sa mga back subjects mo." Oh shoot! I forgot that I supposed to talk to him.

"Oo nga pala nakalimutan ko. Nakauwi na ba siya?"

"Oo eh nakita ko kanina palabas na siya."

"Oh sige bukas na lang. Salamat," I gently said to her. I accidentally glanced to the guy beside Kuya Caleb and to my surprise he is looking at me. I suddenly became conscious and I don't know why.

"Sige mauna na kami ng Kuya ko," paalam ni Sandra. I nodded to them and say 'ingat'. Nagpaalam din sila sa lalaking kasama nila. Ngayon, naiwan kaming dalawa lang. I looked at him awkwardly. I bit my tongue inside because of the awkwardness.

"Uhh..." nangangapa kong sabi. He looked at me and he smiled to me. His smiles were something... parang laking ginhawa niya na makita ako.

"Sige... m-may sundo na rin ako," sabi ko at saka tinuro ang daan palabas sa gate, naroon na kasi kanina pa ang driver namin. I was about to turn my back to him when he suddenly held my arm stopping me from leaving. Kunot-noo akong bumaling sa kanya.

"B-bakit?" sabi ko. Magsasalita sana siya ngunit may biglang tumawag sa akin.

"Zarah?" that was Daniel. My eyes automatically flew to him... umawang ang labi ko nang makita siya ngunit agad na napalitan ng ngiti.

"Hey..." I said. I was just staring at Daniel that I forgot the guy who is holding my arm. Damn... sino na ulit ito? Napatingin ako sa lalaki at ngayon ay mariing nakatingin kay Daniel habang si Daniel ay nanlalaki ang mata sa aming dalawa. Nalipat din ang tingin niya sa kamay na nakahawak sa braso ko. Nagpalipat-lipat ang tingin ko sa dalawa.

"A-ah wala. Sige," si Daniel at aakmang aalis na ngunit malakas kong hinigit ang braso ko mula sa pagkakahawak ng lalaki. Halatang nagulat siya sa ginawa ko, maging si Daniel. I went closer to Daniel.

The hand of the boy is hanged in the air. Tila hindi makapaniwala sa ginawa ko. Who is he again?

"Sorry. Una na kami," sabi ko sa lalaki at saka umalis kasama si Daniel.

Nang makalabas kami sa gate ay agad kong nakita si Manong na aming driver. Tumingin ako kay Daniel na kanina pa tahimik.