The Song's Memory (Engineering Student #2)

Chapter Nine

Chapter 9

We stayed like this for an hour. I appreciate that he remained silent after what happened. He didn't force me to speak up and he just let me cry.

My face heated when I remember that he hugged me. Bakas sa damit niya ang mga luhang kumawala mula sa aking mga mata. Ngumuso ako at saka siya tiningnan.

"Sorry," I muttered.

"Are you now okay?"  he asks.

I nodded and smiled. Somehow, my feelings aren't that heavy unlike earlier. Magaan na ang pakiramdam ko pero nandoon pa rin iyong sakit at pangungulila.

"Uhh, why are you here?" uwian na kasi kaya nagtataka ako kung bakit nandito pa siya.

"I saw you so I go here too." My face heated.

"Oh!" iyan lang ang tanging nasambit ko.

"Hindi ka pa uuwi?" tanong niya. Yumuko ako at saka tinitigan ang aking sapatos. Umiling ako.

"Okay. I'll stay here," deklara niya. Nanlaki ang mga mata ko. Nag-angat ako ng tingin sa kanya.

"H-huh? Wala ka bang gagawin?" natataranta kong tanong.

"First day of school, Kaye. Wala pa." Oh, oo nga naman. Fool, Zarah.

We remained silent after that. I don't know his reason why he's still here but whatever it is, I am nervous and at the same time happy because I am not alone.

"Wala ka bang kaibigan?" I always saw him alone though I know that he is friends with Kuya Cody.

"Meron."

"Bakit hindi mo sila kasama? Bakit palagi ka mag-isa?" tanong ko muli.

"Ayoko maging third wheel."

Bahagya akong natawa sa sinabi niya. Tinakpan ko ang mga labi ko para pigilan ang tawa.

"Bakit? Ikaw na lang ba ang walang jowa sa barkada niyo?"

"Maybe."

"Why?"

"What do you mean?"

"I mean why are you still single? Iyong mga kaibigan mo pala may mga jowa na bakit ikaw wala pa?"

"Kapag ba meron sila kailangan meron din ako?" he snapped at me. I blinked twice. Oh! Hindi naman...

"Hindi naman pero... you should find one! I bet King already have one. Guwapo siya at saka matalino din."