MISSION:1 HIDE YOUR IDENTITY

CHAPTER 5

Quinn

Habang tumatakbo ay iniisip ko kung paano ako hihingi ng patawad kay dad.alam kung nasaktan ko siya kaya napakasakit sakin na ako pa ang rason kung bakit siya nasasaktan,im such a failure.failure of being a daughter ,failure of being an agent.

Tumutulo na ang mga luha ko ng walang pahintulot mga hangal!

Ayoko nito.hindi naman kasi ako emosyonal cguro dala na rin cguro sa false mission na binigay sakin.

Sino ba naman ang hindi iiyak kung kakagraduate mo palang at nag eexpect ka na bibigyan ka ng mission kasi yun naman talaga tapos malalaman mo na hindi pala totoo.is this kind of a joke?kung ganon hindi nakakatawa!

I hate my self kasi dinadamdam ko yung nangyari at hindi ko pinakinggan si dad.nasasaktan na naman ako na naman ako pagnaalala ko yung sinabi ni dad kanina.no dad you're right hindi mo ako pinalaki ng ganito.pinalaki mo akong may respeto sa iba at makinig kung nasa isa kang sitwasyon tulad ng ganito im not like this and i will never be.

Realization is drowning me.

And now i learned from it.

Wag na wag kang sasagot sa mga magulang mo because without you knowing ,you're hurting them.not by the words you said but the fact that you answered back.

Ng nasa harap na ako ng mansiyon ay pinahid ko ang mga hangal na luha.dahil walang pahintulot itong lumalabas!

Ng binuksan ko ang pintuan ay hindi ako nakagalaw sa nakita ng mga mata ko.

Putangina pumunta ako dito para mag sorry pero baka hindi nalang.

Pumunta ako sa dalawang naghahalikan ng walang tigil sa harapan ko.

Its was my mother and father.

Agad kung hinatak ang babaeng walang hiya sabay sampal sa kanya.

Nagulat si dad sa ginawa ko pero ngayon wala na akong paki

"What the fuck are you doing here woman?" I asked her harshly because she does'nt deserve my respect in the first place! She's a bitch.because of her im been through a lot in that holy school!

"Stop Monica!you're over reacting for slapping your mother!" This is the first time he shouted at me and im so fucking touched!

I look at him with disbelief in my eyes.

"Wow dad after she leaves us  in so fucking long years?tapos ganito?halikan agad?wow ha?sana ininform niyo ko na mag babalikan kayo para alam niyong wala na kayong babalikan na anak!" I shouted at the top of my lungs.

"Monica!" Monica monica your face!

"At ikaw na babae ka bat kapa bumalik dito?huh para sa pera?kung yun ang binalik mo dito wala kang makukuha dahil hindi ako makakapayag!"

Sigaw ko mismo sa mukha ni amana!
That's her name amana sai.

Hindi ako nakapalag ng bigla niya akong sinampal.wow empressive! nakakahanga .

"HAHAHA" nagulat siya ng bigla akong tumawa cguro sa isip niya ay nababaliw na ako.

That's the mentality of human.

Judgemental.

"Why are you laughing?is slapping you funny?" Tanong niya pa na mas lalong nag patawa sakin just fucking great.

"Woah i didnt expect that you are really slapping to my face that you slapped me.wow what a great mother you are!" Pagpupuri kopa sa kanya kapuri puri naman kasi ang ginawa niya.

" M-Monica"

"Dont call my name by your voice it makes me feel disgusted of my fucking name you made!" Cguro pagkatapos nitong araw ay wala na akong boses kakasigaw

"Why are you like this?" Kunot noo niyang tanong sakin

"Ask that to your self mom i mean self proclaimed mother!
"

"Hindi kita maintindihan?!hell i dont even know you! I just slapped you because its an initial reaction of someone who just hit you without reason! Then i call you monica because fredirick my husband call you monica tapos .t-tapos tinawag mokong self proclaimed mother well i dont even know you!" Naestatwa ako sa posisyon ko pagkatapos niyang isigaw yun sa mismo kung mukha.tumalsik pa yung saliva niya sa pisngi ko.

"Wow nung una sabi mo hindi kami enough tapos ngayon dimo na ako kilala?wow im so impressed hah!hindi ako makapaniwala sa mga naririnig ko ngayon."

"You know what?kahit ano pang pagpapanggap ang gawin mo hinding hindi kita mapapatawad sa pangiiwan samin ni dad! Kanina iniisip ko na im such a failure not just of being an agent but also failure as a daughter pero ngayon na kaharap kita i realized im not because the truth is you are the failure in this family!"
Matapos kung isigaw yun ay may dumapo saking malaking kamay sa pisngi ko na malapit na akong matumba.

"Wow this day is very special.imagine your father that treat you like a princess just fucking slapped you for the first time hindi lang yun sigawan kapa.wow special nga" sabay talikod ko ngunit hindi pa ako nakakahakbang ay yumakap sakin si dad na hindi ko eniexpect

"Im sorry" bulong niya na nagpatulo sa mga hangal  kung luha.nakagat ko nalamang ang mga labi ko dahil sa salitang binitawan niya.i should be the one who will say sorry...

Agad akong kumalas sa yakap niya at iniharap ko ang sarili ko sa kanilang dalawa.

"This is worse than i imagine.i thought ....mag sosorry ka sakin samin ni dad tapos magtatampo lang ako pero susuyuin mo parin ako hanggang sa maging okay na tayo pero ngayon na nakabalik ka mali ako kasi hindi kalang sinungaling .mapaglinlang kapa!" Hindi ko alam kung totoo yung nakita kung sakit sa dumaan sa mga mata niya matapos kung sabihin yun pero agad din namang nawala baka imahinasyon ko lang..na baka...na baka...kambing.putangina mo self!

"I dont understand you! Really!and i kissed fredirick because i missed him!ngayon lang ako nakauwi sa ibang bansa matapos yung mission ko after so many years!i think 5 years and i dont know you bigla la bigla kanalang papasok sa pamamahay ko at mananampal na para bang ikaw ang nagmamayaari nito at syaka bakit ba tinatawag mong dad ang asawa ko?as far as i remember namatay na ang anak namin long years ago!" Sigaw niya na nagpatulo ng luha ko dala ng realisasyon.hindi lang ako yung umiiyak dahil pati siya ay ganon din.

"Who the hell are you?"

"Im his freaking wife !im amana sai levisay!" Im now fucking confused.what the hell is happening?

To be continued . . . . .