Achter de schermen.

Een belangrijk beslissing.

"Welk restaurant is dit?" Vroeg je een beetje bang en opgewonden. Tom pakte je hand en leidde je naar de voorkant van de ingang, "The Lion?" Je hapte naar adem. Deze plaats krioelde van de beroemdheden. En waar de celebs waren, zou de paparazzi zeker zijn. "Het kan me niet schelen of ze ons samen zien, y/n. Ik zou me niet moeten verstoppen en op mijn tenen moeten lopen om met je uit te kunnen gaan. Als ze willen praten, laat ze dan praten. Zoals je zei, wij komen er samen doorheen. " "Maar hoe zit het met mijn baan? Ze zullen me deze keer zeker ontslaan. Ik zal op geen enkele manier ..." "Liefste, y/n. Denk je echt dat ik er niet voor je zal zijn? Wat je gisteren deed was ongelooflijk, misschien moet je echt mijn assistent worden. " "Echt? Meen je dat?" "Natuurlijk, laten we nu eten." Tom leidde je naar binnen en de gastheer checkte jullie in en een ober leidde jullie naar boven naar een geheime ingang, "Uw kamer meneer." Zei de ober. Je mond viel open, er was een verborgen kamer met een bibliotheeklounge en een eetkamer. Het meubilair en de verlichting waren rijk en barok. In het midden van de kamer stond een afbeelding van een felrode vlinder. "Is dit wat jij een etentje noemt?" "Ja, ik heb de privékamer gereserveerd zodat we niet gestoord zouden worden. Dat was natuurlijk voordat ik openbaar met je wilde gaan ... het duurt een eeuwigheid om hier zelfs maar een tafelreservering te krijgen, ik heb gewoon geluk dat de kamer beschikbaar was." "Ik geef het op, ik word verwend door de knapste man op aarde... dan kan er net zo goed van genieten." Plaagde je. "Hier zijn de menukaarten voor jullie allebei en ik kom zometeen terug om jullie bestelling op te nemen." Zei hij terwijl hij ze op tafel legde. "Dank u." Tom pakte er een en maakte hem open. Jij deed hetzelfde en je verloor bijna je adem toen je zag hoe duur de alles was. "Holy crap!" "Wat?" "Het duurste gerecht hier is $ 125,00!" Je probeerde te fluisteren. Tom glimlachte naar je en bleef naar het menu kijken: "De eend klinkt geweldig." 'Ze kunnen je maar beter voor $34,00 aan eend geven. Ik ken deze plaatsen, ze geven je een stukje vlees met groente en een druppel saus en noemen het een maaltijd." "Mijn liefste, het spijt me, maar ik heb deze kamer voor ons gereserveerd en ik ben me ervan bewust van de porties hier, waarom maak je zoveel ophef?" Tom keek een beetje geschrokken van wat je zei. Je beledigde het eten voordat je het zelfs maar had geprobeerd. "Het spijt me, liefje. Ik weet dat je veel moeite hebt gedaan om deze reservering te krijgen. Maar je kent mij. Ik ben een sjofele kleine podiumstagaire uit de theaters van New York. Ik heb nog nooit een voet gezet op een plek als deze en voel ik me nogal misplaatst." "Waarom? Je verdient dit allemaal mijn liefste. Misschien was dit te veel om in één keer in je op te nemen." "Ik kan me alleen maar voorstellen hoeveel deze avond je gaat kosten, exclusief de demo die je vanmorgen hebt betaald... je kijkt naar een meisje dat eten kookt uit een doos van Wal-Mart. Kun je het me kwalijk nemen dat ik me hier een beetje vreemd voel?" "Nee... ik denk het niet. Wil je naar huis?" "Oh nee! Je hebt veel moeten doen om deze plek te bemachtigen. We gaan pas weg als we van deze avond genoten hebben. Je verdient het om deze avond gelukkig te zien eindigen, mijn liefste." "Y/n!" Riep Tom uit. "Wat?" "Ik denk dat ik nu nog meer van je houd." Je bloosde: "Alleen omdat je met mij toch je zin hebt gekregen." Flirtte je. "Ja, bloos mijn liefste. Laat me de rode tint zien op je kusbare wangen." Spinde Tom. Dit keer kon je niet anders dan lachen. Dat was te lief. "Gedraag je Tom, je Loki komt naar boven." "Waar?" Zei Tom terwijl hij rondkeek en zichzelf controleerde. De ober liep naar binnen en zag Tom sukkelen, hij schraapte zijn keel: "Hebben jullie allebei een keuze kunnen maken?" "Ja, The Hudson Valley Spiced Duck Breast voor mij, en wat wilde jij liefste?" Je keek naar ze allebei en toen naar het menu: "Eh, ik neem de Pan Seated Scottish Salmon." Je piepte een beetje bij het zien van de prijs. De ober ging toen weg om het de kok te vertellen. "Was dat een piep?" Vroeg Tom. "Ja, ik maak me alleen zorgen over hoeveel deze nacht je gaat kosten .." benadrukte je. Tom glimlachte en stond op van zijn plaats aan de andere kant van de tafel om naast je te zitten. "Laat mij me maar zorgen maken over vanavond. Alles komt goed." Tom keek in je sprankelende ogen, "Dank je." "Waarvoor, Tom?" "Omdat je me hebt laten zien hoeveel je om me geeft. De enige reden waarom je je zorgen maakt, is omdat je gelooft dat ik het geld verdien dat ik heb en dat je respect hebt voor de manier waarop ik het verdien. Dat vind ik geweldig aan jou." "Niet alleen dat, mijn beste Tom." "Ik weet het. Maar je bent zoveel meer waard dan je weet, mijn liefste... zoveel meer." Je kuste hem daarna hartstochtelijk, en Tom beantwoordde je assertieve gebaar. "Je bent geweldig." "Jij ook." Zei hij terwijl jullie elkaars neuzen tegen elkaar wrijfde om te kijken wie de volgende kus zou geven. Je zuchtte en legde je hoofd op zijn schouder: "Ik hou van jou, Tom." "Ik hou ook van jou mijn liefste." Je begon zijn nek te kussen en hij trok zich terug: "Dat is niet eerlijk. Meestal gebeurt dit NA het eten!" Gilde hij. "Wat is er? Bang voor een paar kusjes? Hmm?" Je neuriede tegen zijn huid. "Ah! Niet eerlijk. Nee, helemaal niet eerlijk." Hij lachte. "Het eten is klaar." Zei de ober terwijl hij het gedrag van jullie twee negeerde. De borden werden voor jullie neergezet. ​​"Geniet ervan." Zei hij toen hij wegging. "Oké, mijn excuses aan de chef. De porties zijn aangenaam." Zei je terwijl je de zalm proefde. "Ik zei het toch." Zei Tom. Toen jullie klaar waren met eten, gingen jullie allebei met een glas champagne op de mooie bank zitten, "Jij, mijn liefste Tom, weet hoe je een goede date moet organiseren." Je legde je hoofd op zijn schoot en keek naar hem op. "Heb je in het verleden een paar slechte dates gehad dan?" "O ja. Een van hen heeft me gevraagd de rekening te betalen." 'Wauw. Ik wed dat je hem nooit meer hebt gezien." "Het arme ding vergat zijn portemonnee. Toen kwam ik erachter dat hij hetzelfde had gedaan met vier meisjes voor mij. Wat een eikel." "Dat kun je wel zeggen. Ik had een date met iemand die precies het tegenovergestelde van jou was. Ze eiste verwend te worden, ze had het gevoel dat ze het verdiende zo behandeld te worden... het werkte een tijdje, ik hou van een vrouw met zelfvertrouwen. Maar niet van het type vrouw dat mijn portemonnee elke keer als we uitgaan leegmaakt... een keer vroeg ze om een ​​fles wijn en liet die terugnemen nadat ze ervan had geproefd." "Hoe grof is dat." Je wilde het dolgraag vragen. "Wie was die vrouw?" Tom glimlachte naar je. "Niemand die je kent. Ik date niet altijd met een beroemde vrouw." "Oh ja, dat klopt." "Dus, liefste. Vond je je dag leuk? Ben je blij dat ik je heb verwend met het lied, de jurk en het heerlijke diner?" 'Ja, eigenlijk wel. Ik denk echter dat ik meer dankbaar ben... dat ik een man als jij hebt, die gelooft dat ik dit alles waard ben." "Je zou het moeten geloven. Ik zou dit niet voor je doen als ik wist dat je het niet verdiende." "Ik weet het. Ik begin het te geloven, mijn liefste. Maak je geen zorgen." Zei je terwijl je zijn das los trok. "Beter? Die das zat me de hele avond dwars. Je zag eruit alsof je stikte." "Veel beter ... Dank je." Hij ademde opgelucht uit. "Dus, waar waren we voordat de ober binnenkwam?" Je ging rechtop zitten en ging weer zijn nek kussen, maar dezelfde verdomde ober kwam binnen: "Sorry dat ik stoor meneer, maar de rekening is binnen gekomen." "Dank u." Tom stond op, tekende de rekening en gaf een fooi. "Als u het niet erg vindt, meneer. Er wacht buiten een zwerm fotografen op uw komst. Wilt u de geheime uitgang gebruiken?" Tom wendde zich tot jou: "Deze keus is aan jou mijn liefste."