MY BOSS KİM -2 /KTH/

#9#

Bacağımda gezinen soğuk büyük ve pürüzlü elle olduğum yerde kıpırdandım.

Gözlerimi yavaşça açtım ama ona bile gücüm yetmiyordu.

Karşımda duran sapık adam bir yandan o pis sırıtışını bana atıyor diğer yandanda elleri bacağım ve kalçamda geziniyordu.

Sabahki giydiğimi şortada şimdiden lanet etmiştim.

Cebimdeki bıçağıda hissedemiyordum sanırım onu da almıştı.

Vücudumu bile kıpırdatamazken sadece hıçkıra hıçkıra ağlıyordum.

Sağ tarafta duran küçük aynaya baktığımda yüzüm tanınmaz haldeydi.

Kafamdaki kanlar kurumuş. Sağ kaşım patlamış sol gözümün altıda morarmıştı.

Sanırım ben bayıldıktan sonra beni biraz daha dövmüştü.

Ağzıma kapattığı bez yüzünden bağıramaz haldeydim.

O ise bu durumdan gayet hoşnut gibi duruyordu.

My: Uslu bir kız olsaydın bunların hiçbiri yaşanmamış olacaktı güzelim.

Onun bana her dokunuşu bir kurşun gibiydi. Ve bu yara hiç kapanmayacak türdendi.

Ağzımdaki bez parçasını açacakken durdu ve tekrar konuştu.

My: Açacağım ama bağırmak yok bebeğim. Yoksa olacaklardan ben sorumlu olmam

Kafamı güçsüz bir şekilde salladım.

Bez boğazımdan kayarak omuzlarımda durdu.

Hj: S-sen delir.mişsin. pe.dofi.li sa.pık

O kadar saattir boğazımdan bir şey geçmedi ve o kadar halsizdim ki kelimeler boğazımda düğümleniyordu

My: Annene bu kadar benzemen  benim suçum değil

Boynumda hissettiğim dudakla  bütün kanım çekilmişti.

Bütün gücümü toplayıp kafa atmıştım.

Tanrım lütfen beni birisi kurtarsın.

Kafa atmamla iyice sinirlenmişti.

My: Ahh!

Biraz kafasını tuttuktan sonra hızla gelip tokat atmıştı.

Kafa attığım için pişmanmıydım?... Hayır!

Tokat atmasıyla kafam diğer tarafa düşerken hızını alamamış olacak ki

Üstüme gelip boynumu öpmeye başladı.
Tekrar aynı şey olmasın diye bir eliylede saçlarımdan tutarak kafamı arkaya doğru çekiştiriyordu.

Hj: Yap.ma lü.fen NO.LUR YAL.VAR.IRI.M

Bir yandan hüngür hüngür ağlarken bir yandanda yapmamısı için yalvarıyordum.

Beni dinlemeyerek üstümdeki kazağında yırtınca iş çığrından çıkmıştı.

KEŞKE BENİ ÖLDÜRSEYDİ!

Böyle bir şeyi hakketmiyordum. Hiç kimse bunu haketmez.

Lanet olsun artık direnemiyordum. Sanırım gerçekten ölmek üzereydim.

Tam bunları düşünürken büyük bir gürültüyle kapı kırılmıştı.

Üstümdeki adamın yere yığılmasıyla Taehyung'u görmüştüm.

Onu göreceğime hiç bu kadar sevinemezdim herhalde ama aynı şey onun için geçerli değildi sanırım.

Bana acıyarak bakıyordu. Aynı zamanda bir insanı öldürebilecek cinsten bakışları vardı.