"မဟုတ္ဘူး ခ်စ္တယ္ မင္းကိုငါခ်စ္တယ္"
"လန္က်န္႔!"
"ငါ မင္းကိုစ ေတြ႕ကထဲက ခ်စ္ခဲ႕တာ မင္းရဲ႕က ေလးဆန္တဲ႕အျပဳအမႈ ေတြကိုငါမႀကိဳက္ေပမဲ႕လည္း အဲ႕ဒီအျပဳအမႈ ေႀကာင့္ပဲ ငါမင္းကိုခ်စ္ခဲ႕တာ ငါမင္းကိုခ်စ္တယ္ဆိုတာ ငါတခါမွ ဖြင့္မ ေျပာခဲ႕ဘူး ဒါလည္း မင္းသိမယ္ထင္လို႔"
"ဟင့္ အရူး ရဲ႕ မင္းမ ေျပာပဲ ငါဘလိုသိမွာလဲ "
လန္က်န္႕ရင္ဘတ္ကိုေဝ႕ရင္းထုကာ မ်က္ရည္တစမ္းစမ္းနဲ႕ ေျပာေတာ့ ေဝ႔ရင္းလက္ကို လန္က်န္႔ က ခ်ဳပ္ကိုင္လိုက္ ဆြဲဖက္လိုက္ျပီး ေက်ာေလးကိုညင္သာစြာပြတ္ေပးလိုက္သည္
"ဟုတ္ပါတယ္ ငါ့အမွားပါ ငိုဖို႔မႀကိဳးစားနဲ႕ ဒီလိုနဲ႕ထပ္ေမ့လဲ သြားလိမ့္မယ္ "
"ငါ့ေရာဂါက မ ေပ်ာက္ႏိုင္ေတာ့ဘူးမလား"
"ငါမင္းကို အ ေသမခံႏိုင္ဘူး"
"ဒါမဲ႕လည္း ငါက ေသလူတစ္ေယာက္ပါပဲ"
"ေဝ႔ရင္း!!"
"ငါ့ရင္ဘတ္ထဲက ေအာင့္တယ္"
"ဟင္!"
လန္က်န္႔ ေဝ႔ရင္းကိုခြာလိုက္ျပီး ေဝ႔ရင္းမ်က္ႏွာကိုႀကာ့္ကာစိုးရိမ္တႀကီးျဖင့္
"ဟုတ္လား တအားေအာင့္ေနလား"
"ဟင့္အင္း လန္က်န္႕!ငါ့မွာေရာဂါရွိတာသမီးကိုမ ေျပာပါနဲ႕ေနာ္ ငါသမီးကိုစိတ္မဆင္းရဲေစခ်င္ဘူး မင္းမ ေျပာပါဘူး လို႔ကတိေပး က်န္တဲ႕သူေတြကိုပါ မ ေျပာေစနဲ႕"
လန္က်န္႕ ေဝ႔ရင္းကိုဖက္လိုက္ရင္း
"အင္း မင္းသ ေဘာပဲ ငါကတိေပးပါတယ္"
"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ လန္က်န္႔"
"ဟန္ကြမ္းကြ်င္း ရွန္းရွန္းႏိုးလာျပီ ေဝ႔သခင္ေလးကိုေတြ႕ခ်င္လို႕တဲ႕"
က်င္းရီ လာေျပာတဲ႕စကားေႀကာင့္ လန္က်န္႔ ေဝ႔ရင္းလက္ကိုဆြဲကာထ ေစ ေတာ့
"ဟင့္မင္း လန္က်န္႕ ငါမသြားခ်င္ဘူး"
"ဘာျဖစ္လို႔လဲ"
"သမီးအနားမွာ ငါရွိေနရင္ သမီးဒုကၡေရာက္လိမ့္မယ္"
"ဟင္းးး ေဝ႔ရင္း ဒီလိုမ ေတြးပါနဲ႕ သမီးက မင္းကိုေတြ႕ခ်င္ေနရွာတယ္ သမီးကိုသြားမ ေတြ႕မွ သမီးက ပိုစိတ္မ ေကာင္းျဖစ္ေနမယ္ လာ"
STAI LEGGENDO
💕ႏွလံုးသားေလး အသိဆံုး 💕
Fanfictionငါမင္းကိုခ်စ္တာ မင္းသိဖို႔မလိုပါဘူး >>လန္က်န္႔>ေဝ႔ရင္း<<
