⇢ ‧₊˚✧ 𝓣𝑰𝑻𝑳𝑬 ↷ Creepy pasta × reader
⇢ ‧₊˚✧ 𝓝𝑶𝑻𝑬 ↷ Kitapta farklı creepy pasta karakterli ile ilgili kısa bölümler vardır. İstekler artık kabul edilemeyecek ve kitaba ara verilecektir. Yandere temaları mevcuttur ve bunu sevmeyen kişilerin o...
## ★𝐍𝐀𝐓𝐇𝐀𝐍 : Silent souls don't scream as they die 愛で抱きしめられない ( ິᵒ̴̶ ﻌ ᵒ̴̶ )ິ
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
[!?!] 𖦹yandere teması
Ayağına batan taşları görmezden geldin. Ellerin gözlerinden akan yaşları hızlıca silerken durmamak için uğraştın. Gidecek bir yerin yoktu. Geride bir ailen yoktu, bir evin, arkadaşın, akraban ya da bildiğin biri. Sokaklarda kurtuluş için koşuyordun. Depo gibi yerlerin olduğu çakıllarla dolu bir arazide olduğunu anlaman fazla uzun sürmemişti. Seni buraya getirdiğinde neler döndüğüne dair bir fikrin bile yoktu. Yarı baygın vücudunu o adamların elinden kurtarmıştı. Çok teşekkür ettin ve bir şekilde bunu ödemek istedin ama seni bırakmadı.
Sabahları gözden kaybolur ve akşamları ise eve kanlı gelirdi. Yemek yemen ve uyuman konusunda katıydı. Daha öncesinde fiziksel bir şiddete uğramamıştın ama seni karanlık bir yerde bıraktığı gün sadece koşup ona sarılmak istedin. Herhangi bir insan sıcaklığı, bir ışık. O kadar çok ağlamıştın ki boğaz ağrın kolay geçmemişti. Yemeklerini düzenli bir şekilde yedin ve bekledin. Ama şuan hiçbir şeyi düşünmene gerek yoktu.
Sadece koş. Daha hızlı, daha uzağa. Kaybol. Bir daha onunla karşılaşmamak üzere buradan uzaklaş. O gün bir cadde bulduğunda asla koşmayı bırakmadın. Herhangi bir arabaya binip dediğin gibi çok uzaklara gittin. Bundan sonraki hayatın eskisinden daha berabat olabilirdi. Saklanmazsan seni bulur ve kendi karanlığına çekerdi.
Burada sevgi çok uzak, sıcaklık yok, aşk yok. Burada cesetler var ve onalar aşık olamazlar.
Kan kaybın artıyordu. Zamanın azalıyordu. Hayatin hiçbir zaman yolunda gitmemiş ve şimdide bitiyordu. Bu haksızlıktı, bu kadar erken ölmek istememiştin. Yaşadığın şey mükemmel değildi ama umudun tükenmemişti. Içerde ki karmaşadan gelen sesi tanıdın. O gelmişti, daha önce olduğu gibi yine senin için. Adamları öldüreceği kesindi ama seni kurtarması mucize olurdu. Muhtemelen sen öldükten sonra cesedini bulacaktı. Nefes almak daha da yorucu hale geldiğinde seslerde uzaklaşıyordu. Belki de ölmek güzel olurdu. Tekrar o cehenneme gittiğinde olacakları iyi biliyordun. Sana eskisi gibi davranmazdı. Işık bile göstermezdi. Yine de seni kurtarmaya gelmişti. Kalbinde sıcaklık hissettiğinde kendine küfür ettin. Sana onca yaşattığı şeylerden sonra böyle hissedemezdin. Bilincini kaybederken sesleri duyamıyordun artık. Baygın bedeninle yatağı yanında duruyordun. Adam sessizce odalarda ilerlerken soğuk gözleri tanıdık bedeni aradı. Hissettiklerini hiç bir zaman sevgi olarak görmedi. Bir ihtiyaç ve gereklilik. O sevemezdi sevgi ne bilmiyordu. Kardeşinden başka kimsesi yoktu. Geceleri sadece onunla konuşurdu daha sonra hayatına biri girene kadar. Geceleri onunla uyumaya başladı, sorumluluk sahibi biri gibi hissetti. Her şeyi ile ilgilenebilirdi. Onun için en güzel ve sağlıklı yemekleri getirdi, birilerini öldürdüğünden asla bahsetmedi, ona zarar vermedi -en azından onun için böyle- onu korudu. Ama aptal sadece kaçmıştı. Neden boşlukta hissettiğini anlamadı, seni neden yanında tuttuğunu. Ona bir şeyler için çabalaması gerektiğini hissettirdin ama bu aşk değildi çünkü o aşk ne bilmiyor.
En sonunda bedenin onun görüş alanına girdiğinde biraz daha canlı hissetti kendini, kan kaybettiğini anladığında telaşlandı. Hâlâ yaşadığına inanmak istedi ve seni kontrol ettiğinde öyleydin. Zaman kaybetmeden uzaklaştınız oradan. Bundan sonrası yoktu senin için. Bir kez daha kurtarmıştı seni ve bu sefer asla bırakmayacaktı. O aşkı bilmiyordu ama hissedebilirdi.
"Bebeğim bak seni tekrsr kurtardım. O gün olduğu gibi."
Her şey iyiydi onun için. Senin için yeni hazırlanmış çarşafların içindeki sana baktı. Çoktan yaralarınla ilgilenmişti ve sen uyanana kadar cehenneme gittiğini asla bilmeyecektin. Yanına uzandığında bileğine dikkat etti. Kelepçe zarar vermesin diye bileğine sargı bezi sarmış olsa bile dikkatliydi. Kırılmamalıydın, korumalıydın. Sana iyice sokulduğunda derin bir nefes aldı.
O kardeşini kaybettikten sonra ilk kez bu kadar iyi hissediyordu.
Kaybettiğini kabullenmese bile.
𓂁 Y3N1 1L3T1
Yeni bölüm geldi evet aşırı kısaydı. Bunun için üzgünüm ve ikinci bir bölüm yazmak isterim nathan için. Ayrıca geçen bölümde de istek vardı. Red angel için attıktan sonra onlarada zaman ayıracağım. İsteklerinizi istemekten çekinmeyin her zaman isteyebilirsiniz. Ben kitabı için üzgünüm onada şimdi yazıyorum muah <3
