Twelve Academy: The Beginning

Twin-Maya's Part

CHAPTER ELEVEN

Maya

****
"Megumi" mahina kong sabi at tiningnan ko sya na nasa bleacher nakaupo "Aren't you tired to cry?" tanong ko at napangiti lang sya sakin ng mapait.

Pagkatapos nila akong paalisin sa usapan kanina dahil sa ayaw ko magsalita eh bumalik ako sa kwarto ko at saka ako natulog pero di rin ako nakatulog dahil narinig kong pumasok si Rika at narinig kong naiyak sya. Bakit kaya? Di ko naman kasi narinig ang usapan nila kanina eh kaya di ko alam ang sagot sa tanong ko, di ko na lang muna sya inabala tumingin ako sa cellphone ko at nakita kong 7PM narin pala kaya naman lumabas na ako at nagluto na pagkatapos ay lumabas na ako at eto nakita ko si Megumi dito sa bleacher nag iisa.

"She's my best friend, dapat talaga sumama ako sa kanya that time para naman di nya ako naiwan mag isa dito. She's my reason why I want to stay here but now? I don't know what im gonna do, the reason why I'm staying here are not here anymore. I really want to be with her but she don't want me to die yet that's why she wants me to stay here" naiyak nyang sabi, I know who's she talking about. Its Angie "She save me from my weakest, she's always there when I need her but when she need my help I'm not on her side, I'm such a bad best friend. She always protecting me but I don't have any strength to protect her" dagdag nya pang sabi kaya naman napaluha na rin ako.

"Alam mo Megumi kung ganyan ka lang magiging kanega di sya matutuwa nyan sayo, alam mo bang ginawa nya yun para lang mabuhay ka? Wag kang selfish, ang gusto nya lang mabuhay ka kaya wag mong sayangin ang binigay nya sayo" sabi ko at tumingin naman sya sakin.

"But I don't know what im gonna do! She's my very first friend" and here we go again umiiyak nanaman sya.

"I'm sure she had her own reason why she did it, I mean why would she accept that mission although she know what will be the consequences by that" sabi ko at tumingin ng deretso "I want to protect him, my twin brother, my kuya even though he's stronger than me" nakangiti kong sabi at nakita ko namang napatingin sya sakin

"Why?" tanong nya sakin

"Because I love my brother and I guess Angie have a same reason like mine" sabi ko at tumayo saka lumapit sa railings "Yes he's dead physically but did you know that her spirit is still here?" saka ko sya nilingon at nagulat naman sya "Kung nakikita ka nyang ganyan ngayon sa tingin mo matutuwa kaya sya? Kung ako sayo ngingiti na lang ako, and that's the last thing she want you to do right?" and she nod "You know what? This life and this world we can't guarantee that our life will be easy just like in humdrum" dagdag ko pa at yumuko naman sya

"Nasanay na ako na lagi syang nanjan para sakin" malungkot nyang sabi

"Then sanayin mong wala sya, she don't want you to suffer Megumi. She wants you to be happy, don't make her feel disappointed and don't give her a regret. She can hear us now" sabi ko kahit di ko naman talaga alam kung totoo bang nandito si Angie o wala.

"Magkaibang magkaiba talaga kayo ng kuya mo" sabi nya sakin at napatingin naman ako sa kanya "Minura lang ako ng gago mong kuya kanina nung makita nya akong naiyak, sabi nya para daw akong tanga kasi daw ang gusto lang naman daw ni Angie magpahinga isipin ko lang daw natulog lang sya parang baliw lang eh" natatawa nyang sabi pero natulo pa rin ang luha nya "Kahit magkaiba kayo ng way nag pagsabi sakin isa lang masasabi ko sa inyong dalawa, di talagang mapagkakaila na magkapatid at magkakambal kayo" napangiti na lang ako sa sinabi nya.

Naalala ko tuloy ang sinabi nila mommy sakin na bawal daw malaman ng iba na may kakambal akong gaya nung ganung ugali, abah kasalanan ko ba na magkaroon ako ng kuya sila ang gumawa samin tapos ngayon nagsisisis sila samin. Kaasar sila!