Just One More Time [Sinhala Completed]

19

ක්වාන් ඒ දේවල් කල්පනා කර කර ඉද්දි ජන්කුක් අසලින්ම ඇයට නින්ද ගිහින් තිබුන. ජන්කුක්ව බලන්න ඇතුළට ආපු ටේහ්‍යුන් දෙන්නට බාධා නොකර කාමරේ දොරත් වහගෙන පිටව ගියා.

-------------*

ජන්කුක් උදේ ඇහැරුනේ තද ඔළුවෙ කැක්කුමක් එක්ක. එයාගෙ කෙඳිරියට නිදාගෙන හිටිය ක්වාන්ටත් ඇහැරුනා.

🍁"කුකී....ඔයා හොඳින්ද?"

🐰"තමුසෙ මොකද මෙතන කරන්නෙ"

🍁"ජන්කුක් මං අහපු දේට උත්තර දෙන්න"

🐰"මට ප්‍රශ්නයක් නෑ මං හොඳින්"

🍁"හ්ම්ම්...."

🐰"මට කියන්න මං මෙහෙ මොනාද කරන්නෙ කියල. ඊයෙ රෑ මොකක්ද වුනේ. අනික ඇයි ඔයා ලේවලින් නෑවිලා ඉන්නෙ මොකක් හරි දෙයක් වුණාද?"

කුවී තාමත් ඉන්නෙ ඊයෙ රෑ ඇඳන් හිටපු ඇඳුම්.

🍁"මතක නැද්ද ඔයා ඊයෙ රෑ මට වෙඩි තිබ්බ කියල"

🐰"මොකක් වෙඩි තිබ්බ???"

🍁"හ්ම්ම්....."

🐰"ආහ්...මගෙ ඔළුව"

ජන්කුක් අත් දෙකෙන් ඔළුව බදාගෙන කකුල් දෙක අස්සෙ හිර කරගත්ත. ඒත් එක්කම එයාට ඊයෙ රෑ වුන සිදුවීම මතක් වුනා.
ඒ අතරතුර ක්වාන් ඉක්මනට ඩොක්ටර්ට කතා කරේ කරන්න ඕනෙ මොනාද කියල දන්නෙ නැති හින්ද. කෝල් එකේ හිටපු කුවී ජන්කුක් දිහා බැලුවෙ එයා අමාරුවෙන් හුස්ම ගන්න සද්දෙට. කුවී කෝල් එකත් කට් කරල ඉක්මනට දුවල ගිහින් ජන්කුක්ගෙ අත අල්ලගත්ත. කෙල්ල හිටියෙ බය වෙලා. මොනාද කරන්න ඕනෙ කියලවත් ඒ වෙලාවෙ එයාගෙ සිහියට ආවෙ නෑ.

ටිකකින් ඊයෙ රෑ ඩොක්ටර් කියපු දේ මතක් වෙලා කුවී ජන්කුක්ගෙ දෙතොල් වෙතට පහත් වුනා. ඇය ඒ දෙතොල් වලට ඇයගෙ දෙතොල් තියල කෘතිම ශ්වසනය දෙන්න පටන් ගත්ත. ටික වෙලාවක් යද්දි ජන්කුක් යථා තත්ත්වයට පත් වුනා. මාස ගාණකට පස්සෙ ලැබුන ස්පර්ශයත් එක්ක දෙන්නම හිටියෙ අමුතු වෙලා.

🐰"මොකක්ද ඒ කරේ?"

🍁"හුස්ම හිරවෙලා මැරෙන්න කලින් හුස්ම දුන්න"