Just One More Time [Sinhala Completed]

7

ජන්කුක් ඊළඟට කරපු දෙයින් කෙල්ල සීතල වෙලා ගියා.

ජන්කුක් කෙල්ලගෙ අතෙන් ඇදල ගත්ත පාර වැටුනෙ කොල්ලගෙ ඇඟ උඩට. කොල්ල දැන් නම් ඉන්නෙ හොඳටම ඇහැරල.

කෙල්ල කුකීගෙ ඇඟ උඩින් නැගිටින්න හදනකොට කුකී කෙල්ලගෙ ඉන වටේ අත දාගත්ත.

🍁"කුකී ඇයි මේ? මට යන්න දෙන්නකො"

🐰"මෙහෙම ඉන්න මැණික. මට ඔයාව ඕනෙ"

🍁"ඉතින් මං කොහෙවත් යන්නෙ නෑ."

ජන්කුක්ගෙ ඇඟ උඩ හිටපු කෙල්ලව කොල්ල අනිත් පැත්තට ඇඳේ පෙරලල කොල්ලගෙ පපුව උඩට කෙල්ලගෙ ඔළුව තියාගෙන අත ගාන්න පටන් ගත්ත.

🐰"දන්නව ද මැණික"

🍁"ම්ම්...මොකක්ද?"

🐰"මට බයයි"

🍁"ඒ ඇයි කුකී?"

🐰"මට බයයි මීනා වගේ මට ඔයාවත් නැති වෙයි කියල"

🍁"අනේ කුකී. එහෙම දෙයක් වෙන්නෙ නෑ. බය වෙන්න එපා"

🐰"මං දන්නව මැණික"

🍁"එහෙනම් ඇයි බය වෙන්නෙ"

🐰"මීනා ගියෙ මටත් නොකිය. ඔයත් එහෙම ගියොත් මං නොදැන. මං මැරෙයි"

🍁"ශ්ශ්ශ්....එහෙම මුකුත් වෙන්නෙ නෑ. දැන් හොඳ ළමය වගේ නිදියන්නකො"

🐰"මගෙන් ඈත් වෙලා යන්න එපා. මෙහෙම ඉන්න"

🍁"හරි මං මෙහෙම ඉන්නම්. කොහෙවත් යන්නෙ නෑ"

🐰"හ්ම්ම්...."

🍁" Salanghae "

🐰"Nado"

කුවීගෙ කටින් පළවෙනි පාරට ආදරෙයි කියල ඇහෙද්දි කුකීට දැනුනෙ කියාගන්න බැරි සතුටක්.

ටික වෙලාවක් යද්දි කුවීට තේරුනා ජන්කුක්ට නින්ද ගිහින් කියල. කොල්ලගෙ උණුසුමට තුරුල් වෙලා කෙල්ල ගොඩක් දේවල් කල්පනා කරා.

තමාගෙ රහස ගැන කුකිට කියන්න කෙල්ලට වුවමනාව තිබුණත් කෙල්ල දවසින් දවස ඒක පස්සට දැම්මෙ කොල්ල මොන විදිහට ඒකට රිඇක්ට් කරයිද කියල දන්නෙ නැති නිසා.

ජන්කුක්ගෙන් ක්වාන්ට ලැබෙන දැනෙන ආදරයත් එක්ක කෙල්ල වෙනස් වෙලා හිටියෙ.
එහෙමත් නැත්නම් මං මෙහෙම කියන්නම් කුකීගෙ ආදරය එක්ක දැඩිව තිබුන කුවීගෙ හදවත මෘදු වුනා.
ගලක් වුනත් ආදරයක් ඉස්සරහ වෙඬරු පිඩක් වෙනව. මොකද ආදරය කියන්නෙ ඇරඹුවොත් නැවතීමක් නැති ජීවිතේ ලස්සන සංධිස්ථානයක්.