Camellia [Completed]

3

-"ආ ඔයා අද යුන්මිගෙ බර්ත්ඩේ පාර්ටි එකට යනවද?"

-"නෑ."

-ඇයි?"

-"කම්මැලියි."

-"අනේ.......මට යන්න වෙන්නෙත් නෑ."

-"ඒ මොකද?"

මට ඒක අහන්න වුවමනා වුණේ නෑ. ඒත් මගෙ හිතට දැනගන්න ඕනි වුණා. එයා යුන්මිගෙ පාටි එකට නොයා කොහෙද යන්නෙ කියල.

-"මට ඩේට් එකකට යන්න තියෙනවා."

එයා කිව්වෙ තොල් දෙකත් නොපිට පෙරළන්.

ඒ එක්කම මං ආයෙත් බර හුස්මක් පිට කළා. ඒ හුස්මෙ තිබුණු බර කොච්චරද කියල දැනගෙන හිටියෙ මං විතරයි.

-"අනේ අනේ......ප්ලීස්..... ඔයා යන්නකො අද පාටි එකට. අපි දෙන්නා හොඳම යාලුවො වෙලත් දෙන්නගෙන් එක්කෙනෙක්වත් නොගියොත් යුන්මිගෙ හිත රිදෙයිනෙ."

බලු පැටියෙක් වගේ හුරතල් පෙනුමකින් එයා මං දිහා බලාගෙන කියද්දි මං මොහොතක් එයා දිහා බලාගෙන හිටියා.

මං ඒ ඇස්වල අතරමං වුණා.

එයා කියපු කිසි දෙයක් අවධානෙන් අහගෙන නොහිටියත් එකම එක දෙයක් මට හොඳට ඇහුණා.

"හොඳම යාලුවො"

මගෙ කන් ඇතුළෙ ඒ වචන දෙක දෝංකාර දුන්නා.

හොඳම යාලුවො ~  ඔව්.......හැමදාටම හොඳම යාලුවො.

-"අනේ ප්ලීස්........ප්ලීස්. යන්න පුලුවන් නේද ?"

ඒ හුරතල් මූණ දැක්කම බෑ කියල කියන්න මට හිතුනෙ නෑ.

-"හරි හරි මං යන්නම්."

මං එහෙම කිව්වෙ නොරිස්සුමෙන් වගේ අහක බලලා. මට ඕනෙ මං එයාව ගණන් ගන්නෑ කියල පෙන්නන්න.

ඒත්,

-"I love you........Ummah"

එයා එක පාරටම මගෙ බෙල්ල බදාගෙන එහෙම කියද්දි මට හිතුනෙ මගෙ හදවත දැන් දැන් එළියට පනියි කියල. ඒක ඒ තරම් හයියෙන් ගැහුණා.

මං එයාව හීන් සැරේ එහාට කරලා ඉස්සරහට ඇවිදගෙන ගියා.

එයාට ඒක යාලුවෙක්ට තවත් යාලුවෙක් කියන සාමාන්‍ය දෙයක් විතරයි.

ඒත් මට,

එයා දන්නවා නම් ඒ වචන තුන දවසක එයාගෙන් අහන්න මං බලාගෙන හිටිය තරම

✍Choco Bee