Camellia [Completed]

16

එයා.........ඒ හිටියෙ එයා.

ලස්සන චාම් ගවුමකට පහළට කරලා දාපු පෝනිටේල් එක වෙනදා හිටිය දඟකාර පොඩි කෙල්ල වෙනුවට පරිණත  කෙල්ලෙක්ගෙ පෙනුමක් අරන් ඇවිත් තිබුණා.

ඉහිරුණු රන් පාට සඳ කිරණ එයාගෙ  මූණ සිප ගන්න විදිය දැක්කම මට ලෝභ හිතුනා.

ඒ ඇස් දෙක මං ළඟට යොමු වෙලා තිබුණා වගේම ඒ මූනෙ ලස්සන හීනි හිනාවක් ඇඳිලා තිබුණා.

මට හිතුනෙ මගෙ කකුල් යදමින් බැඳලා දාලා කියලා. මට ඉස්සරහට යන්න ඕනි වුනත් මට ඒකට හයියක් තිබුණෙ නෑ.

මගෙ ඇස්වල කඳුළු පිරුණෙ සතුටටද දුකටද කියල මං දන්නෑ.

මට නවත්වන්න ඉඩක් නොතියාම ඒ කඳුළු බිංදු කම්මුල් දිගේ ගලාගෙන යද්දි මං කළේ ඒ විදියටම එයා දිහා බලාගෙන හිටිය එක.

එකපාරටම මුළු සිරුර පුරාවටම දිව්ව හිරියක් එක්ක මට දැනුණෙ මගෙ අප්‍රාණික සිරුර පොළොව මතට වැටෙන විදිය විතරයි.

කිසිම දෙයක් කරගන්න බැරි වුණු තරමට මං අසරණ වෙද්දි මට කරන්න පුලුවන් වුණේ බොඳ වුණු ඇස්වලින් එයා දිහා බලාගෙන ඉන්න එක.

✍Choco Bee