Camellia [Completed]

18.

ඇස් ඇරිය ගමන් මං දැක්කෙ එයාව. එයා උද්‍යාන බංකුවෙ වාඩිවෙලා ලස්සන හිනාවක් එක්ක මං දිහා බලාගෙන හිටියා.

ආයෙමත් මේක හීනයක්ද?

මගෙ හිත මගෙන්ම ප්‍රශ්න කරද්දි මං ඉස්සරහට අඩිය තිබ්බා.

නෑ මේක හීනයක් නෙවෙයි. එයා ඇත්තටම ඉන්නවා.

මං එයා ළඟින් වාඩි වෙලා එයාගෙ අතකින් යාන්තමට අල්ලගත්තා.

-"හීනයක් නෙවෙයි. මේක ඇත්තක්."

එයා කිව්වෙ මූණෙ තිබුණු හිනාව තවත් පුළුල් කරන ගමන්.

-"දන්නවද මට කිසිම බෝයිෆ්‍රෙන්ඩ් කෙනෙක් එක්ක සතියකට වඩා සම්බන්ධයක් තිබ්බෙ නෑ."

එයා කතා කරන්න පටන් ගත්තා. මං නිහඬව අහගෙන හිටියා.

-"මං ඒකට හේතුවක් දැනගෙන හිටියෙ නෑ. ඒත් මට ඒ කිසිම කෙනෙක් ගැන විශේෂ හැඟීමක් දැනුණෙ නෑ. ආකර්‍ෂණයක් විතරයි තිබුණෙ."

එයා මං දිහා බැලුවා.

-"අන්තිමට මං ඒකට හේතුව හොයාගත්තා."

මොහොතක් අපි අතර තිබුණෙ බියකරු නිහඬ බවක්.

-"ඒ ඔයා.......ඔයා නිසයි මට එහෙම වුණේ?"

මං හිතන්නෙ පුදුමය වැඩිකමට මගෙ මුවත් බාගෙට විවර වෙන්න ඇති.

-"ඔයා ඒ වෙද්දි මෙහෙ ඇවිත් තිබුණු නිසා මං අපි දෙන්නා ගිය හැම තැනකට ගියා.......තනියම"

එයා අන්තිම වචනෙ කිව්වෙ අකුරෙන් අකුර බර කරලා මගෙ ඇස් දිහා කෙළින් බලාගෙන.

-"ඒ එක තැනකදි මට හම්බුනා ඔයාට අරන් එන්න අමතක වුණු දෙයක්. ඉතින් මං දැනගත්තා ඔයා මට ආදරය කරනවා කියලා."

එයා බර හුස්මක් අරගෙන නැවත කතාව ඇරඹුවා.

-"මං බය වුණා. ඔයාට මං ගැන එහෙම හැඟීමක් නැති වුනොත් මං මොනා කරන්නද කියලා බය වුණා. ඒත් මං වගේම ඔයත් මට ආදරය කරනවා කියල දැනගත්තම මට පියාඹන්න තරම් සතුටක් දැනුණා. දන්නවද මං මෙහෙට එනකල්ම හිටියෙ හීනෙන් ඇවිදිනවා වගේ. මට හිතුනෙම ඒක ලස්සන හීනයක් කියල."

එයා කතාව නතර කරද්දි මගෙ කැමීලියා මල් එක්ක ලේ පිට නොවෙන්න හේතුව මට තේරුම් ගිහින් අවසානයි.

එයා කිව්වා වගේම තාමත් මට මේක හීනයක් වගේ. ඔව් මේක හරි සුන්දර හීනයක්........සැබෑ ජීවිතේ ඇත්තටම සිදු වෙමින් පවතින.

මං හිටිය නැගිටලා එයා දිහා බැලුවා.

-"ඔයා ඒ තනියම ගිය තැන්වලට ආයෙමත් තව කෙනෙක් එක්ක යන්න කැමතිද?"

මං අහද්දි එයා ආයෙමත් ලස්සනට හිනා වුණා.

-"මං හිතන්නෑ මට අකමැති වෙන්න තරම් හේතුවක් තියෙනවා කියලා."

එයා එහෙම උත්තර දීලා මගෙ අතේ එයාගෙ අත පටලවා ගත්තා.

-"හැපි හනිමූන් ගෑණු ළමයි දෙන්නා."

අපේ අසල්වැසියා ඈත ඉඳලා කෑ ගහද්දි එයාගෙ මූණ රතු වුණු විදිය දැක්ක මගෙ මූණෙත් හිනාවක් ඇඳුණෙ නිරයාසෙන්මයි.

─ The End ─

✍Choco Bee