Camellia [Completed]

6

හුඟක් කල්පනා කරලා මං තීරණය කළා සැත්කමක් නොකර ඉන්න. එයා වෙනුවෙන් තියෙන හැඟීම් නැති කරගන්නවට වඩා මැරෙන එක හොඳයි කියල හිත කිව්වා.

ඉතින් මං හිතට ඇහුම්කන් දුන්නා.

මේ මගේ අන්තිම කාලෙ නම් පුලුවන් කාලයක් මං එයා එක්ක ඉන්නවා.

ඒ වුණත් හැමදාම වගේ ඒ හිනාව ඉදිරියේ මං අසරණයි.

තව කොච්චර කාලයක් මේ විදියට එයාගෙන් මේ කැමීලියා පෙති ගැන හංගන්න පුලුවන් වෙයිද දන්නෙ නෑ.

පුලුවන් තාක් කල් එයාගෙ ළඟින් මං ඉන්නවා.

-"ආ......ආ ඉක්මනට ගන්න. ඌයි."

අත් දෙකට අයිස්ක්‍රීම් දෙකක් අරගෙන හති දාගෙන දුවගෙන ආව එයා එකක් මට දිගු කරන ගමන් කෑගැහුවෙ දැනටමත් අත් දෙකට සීතල අල්ලලා තිබුණු නිසාද කොහෙද.

මං ඒක ගත්තම එයා මගෙ එහාපැත්තෙන් වාඩිවෙලා ලේන්සුවෙන් යාන්තමට ඔතාගෙන අයිස්ක්‍රීම් එක කන්න ගත්තෙ සීතල වැඩි නිසා.

තාමත් පොඩි එකෙක් වගේ කට වටේම ගාගෙන අයිස්ක්‍රීම් කන විදිය දැක්කම මට ලෝභ හිතුනා.

එයාව ළඟට ඇදලා අරගෙන පපුවට තුරුළු කරගන්න හිතුණා.

මං එයාට ආදරෙයි කියල හැමෝටම ඇහෙන්න කෑ ගහන්න ඕනි වුණා.

ඒත් දැන් මං පරක්කුයි.

අයිස්ක්‍රීම් එක අතටම දියවෙලා යනකල් මං කළේ එයා දිහා බලාගෙන හිටිය එක.

ඒත් එකපාරටම තව දුරටත් එයා ගැන හිතන්න මට අයිතියක් නෑ කියන එක මතක් කරලා දෙන ගමන් ආයෙමත් අර ජරා කැස්ස මතු වුණා.

කටින් ආව කැමීලියා පෙති තුන අතට ගුලි කරගෙන මං එයා දිහා බැලුවා.

අයිස්ක්‍රීම් කන එකත් නවත්තලා එයා මං දිහා බලාගෙන හිටියෙ ඇසුත් ලොකුකරගෙන.

-"මොකද ?"

-"නෑ........මුකුත් නෑ. මොකද වුණේ."

-"පිට උගුරෙ ගියා. කැස්සක් ආවා."

මං පුරුදු විදියටම කෙටියෙන් උත්තරයක් දීලා අහක බලාගත්තා.

ඒ වුණත්,

"අයිස්ක්‍රීමුත් පිට උගුරෙ යනවද?"

මුමුණන ගමන් එයා ආයෙමත් අයිස්ක්‍රීම් එක කන විදිය මං ඇස් කොනින් දැක්කා.

✍Choco Bee