Camellia [Completed]

17

එකපාරටම ගැස්සිලා ඇහැරුණු මං ඉහළින් පෙනුණු සිවිලිම දිහා බලාගෙන මතකාවර්ජනය කරන්න ගත්තා.

"ඒක හීනයක්."

විශ්වාස කරන්න බැරි තරමට ඒ හීනෙ තාත්වික වුණා.

ඒ වුනත් ඒක හීනයක් මිසක් වෙන මොකක්ද ?

නිකන්ම නිකන් හීනයක්.

-"ඔයා නැගිට්ටද?"

දොර ළඟින් ඇහුණු හඬත් එක්ක මං ඒ පැත්ත බැලුවා.

ඇවිත් හිටියෙ මගෙ අසල්වැසියා. මං හැරුනාම මගේ කතාව සම්පූර්ණයෙන් ම දැනගෙන හිටියෙ එයා විතරයි.

මට වඩා අවුරුදු කීපයක් විතරක් වැඩිමල් වුනත් එයා මට සැලකුවෙ එයාගෙම දරුවෙක්ට වගේ.

-"මං කෑම හදල ඇති. තව ටිකක් විවේක අරන් පස්සෙ රත් කරගෙන කන්න. මාත් තව ටිකකින් යනවා."

-"ඕන්නෑ. මට නිදිමතක් නෑ. ටිකක් එළියට යන්න ඕනි."

-"හ්ම්ම්."

නිදන ඇඳුම මාරු කරගෙන මං ඇරලා තිබුණු ප්‍රංශ ජනේලයෙන් පිටතට පා තැබුවා.

උදේම හීන් සීතල හුළඟක් ඇඟේ වදිද්දී දැනෙන්නෙ පුදුම සනීපයක්.

ඇස් පියාගෙන බර හුස්මක් ගන්න ගමන් මං ඉස්සරහට හැරුණා.

ඒත් ඇස් ඇරියාම මං දැක්ක දේ.........

✍Choco Bee