Unicode
"သား ဂျယ်ယွန်း"
ညစာစားနေတုန်း မေမေက သူ့ကို ခေါ်လိုက်တာကြောင့် စားလက်စကို ခဏရပ်ကာ မေမေ့ကို စကားပြန်လိုက်သည်
"ဟုတ် ပြောလေ မေမေ"
"သားက အခု တတိယနှစ်ရောက်ပြီနော်"
"ဟုတ်တယ်လေ မေမေ"
"နောက်နှစ်ဆိုရင် ငါ့သားလည်း ဘွဲ့ရတော့မယ်ဆိုတော့ သားကို အခုကတည်းကစပြီးတော့ companyနဲ့ပတ်သတ်တာတွေ လေ့လာစေချင်ပြီ မေမေလည်း အသက်တွေက တဖြေးဖြေးကြီးလာပြီ မှတ်ဉာဏ်တွေကလည်း သိပ်ကောင်းတော့တာ မဟုတ်ဘူး ငါ့သားကို အကုန်လွှဲပေးပြီး မေမေအနားယူလိုက်ချင်ပြီ ငါ့သားကို စိတ်ချလို့ရတယ်မလား"
"ရပါတယ် မေမေ သား ကျောင်းပိတ်တဲ့ရက်တွေ စာမေးပွဲသိပ်မနီးတဲ့အချိန်တွေမှာ companyနဲ့ပတ်သတ်တာတွေ စလေ့လာလိုက်ပါတော့မယ်"
"ပြီးတော့ သားကို မေမေ နောက်တစ်ခုပြောစရာရှိတယ်"
"ဟုတ်"
"သားကို မေမေ ယူရီလေးနဲ့ နေရာချထားပေးချင်တယ် ငါ့သားလေးလည်း ငယ်တော့တဲ့အရွယ်မှ မဟုတ်ပဲ ပြီးတော့ အခု companyနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ အရာတွေလေ့လာရင် ယူရီလေးနဲ့ တူတူလေ့လာပေါ့ မေမေတော့ သားကို ယူရီလေးနဲ့ပဲ စိတ်ချချင်တယ်"
"မေမေ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီးတွေ"
"ဟုတ်တယ် သား မေမေလည်း မသေခင်လေး မြေးချီချင်သေးတယ် ငါ့သားကိုလည်း ပျော်စရာကောင်းတဲ့ မိသားစုဘဝလေးနဲ့ နေစေချင်တယ်"
အခုကျမှ ဂျယ်ယွန်းတစ်ယောက် အာစေးမိနေသလို
မေမေပြောတာ တစ်ခုမှ ပြန်မပြောနိုင်
ချွဲယူရီကို မကြိုက်ဘူးဆိုတာကိုလည်း ပြောမထွက်
ထိုမိန်းမသည် မကောင်းပါဘူးဟုလည်း ပါးစပ်ကမပြောနိုင်
အပေါ်နှုတ်ခမ်းနှင့် အောက်နှုတ်ခမ်းကို တစ်ယောက်ယောက်က ကော်နှင့်လာကပ်ထားသလိုပင်
~~
ညစာစားပြီးတော့ အခန်းထဲပြန်ဝင်လာပြီး ထိုကိစ္စကို ဘယ်လိုငြင်းရန်ကောင်းမလဲ ဂျယ်ယွန်းတွေးပူနေရသည်
ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူ့ကိုပြောပြပြီး တိုင်ပင်ရမည်ကိုလည်း မသိ
ဘဝတစ်လျှောက်လုံး မေမေ့စကားကို တသဝေမတိမ်းနားထောင်ခဲ့ပြီးမှ ဒီတစ်ခါမှာတော့ ငြင်းဆန်မှဖြစ်မည်
မချစ်မနှစ်သက်သူ ထို့အပြင် မကောင်းသောမိန်းမတစ်ယောက်နှင့် တစ်ဘဝလုံး စိတ်ဆင်းရဲခံစွာ လက်မတွဲသွားနိုင်ပါ
တွေးမရတဲ့အဆုံး ဂျယ်ယွန်းစိတ်ညစ်ညစ်နှင့် အိပ်ချလိုက်မိသည်
YOU ARE READING
Love In The Past
Fiksi Penggemarအရင်ဘဝမှာတော့ မင်းနဲ့ကိုယ်ဟာ ပေါင်းစည်းဖို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ကိစ္စတစ်ခုကြောင့် ဝေးကွာခဲ့ရပေမယ့် ဒီဘဝမှာတော့ ဘယ်လိုအကြောင်းပဲရှိရှိ ဘယ်လိုကံကြမ္မာတွေပဲ ဖန်လာပါစေ ထပ်မဝေးကြတော့ရအောင်
