Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın🍂🍵🧧 ---------‐--------------------------------------------------------
Yaklaşık bir saat önce Daegu'ya gitmek için yola çıkmıştık. Goryeo'nun başkenti Misa büyük bir şehir olduğundan Daegu'ya uzun bir yolumuz var gibi görünüyordu.
At arabasıyla yolculuk yapmak her zaman çok rahatsız edici geliyordu, ne kadar araba içerisinde olsakta sürekli sallanması ve tekerlek sesleri oldukça rahatsız ediciydi.
Ve hareket etmemiz için verilen alan yetmiyordu bile.
Sarayı daha yeni terk etmiş sayılmamıza rağmen şimdiden kendimi aşırı sinir dolmuş bir halde hissediyordum.
Sabahın çok erken saatlerinde yola çıktığımızdan dışarısı hala karanlıktı bize elinde fener tutan köleler eşlik ediyordu arabacılar dışında.
Karşımda oturan Taehyung bir saattir ağzını açmamıştı bile. Zaten canım sıkılıyor ve üşüyordum, üstüne bir de onun bu hali daha da sinirlerimi bozuyordu.
Taehyung'un arka arkaya derin iç çekişlerimle dikkatini çekmiş ve sonunda başını arabanın penceresinden çekip bana bakmasını sağlamıştım. Hemen üzerimden çeker sandığım bakışlarını hala çekmemiş olması benimde başımı oynadığım ellerimden kaldırarak ona bakmama sebep olduğunda "Ne?" Diye sordum.
Şaşkınlıkla açtığı gözleriyle bana bakarken sağ elini göğsünün üstüne koymuş ve "Ne mi?""Bir prensesin böyle kelimeler kullandığını ilk kez duyuyorum" dediğinde histerik bir şekilde gülmüştüm.
"Duymaya alışsan iyi olur ve ayrıca Jisoo'nun dediklerini duysan o büyüttüğün gözlerin yerinden çıkar." Demiş ve kollarımı göğsümde birleştirmiştim.
Anlarcasına başını salladıktan sonra arkasına daha da yaslanmış ve benim gibi kollarını göğsünde birleştirerek yüzüme bakmaya devam etmişti. Sıkıldığımın farkına varmıştı sanırım ve şu an tahminimce konuşacak konu bulmaya çalışıyordu.
Umarım derin bir konu hakkında konuşmaya başlardı da ben de yol boyunca susmaz anlatmaya devam ederdim. Mesela ülke yönetimleri hakkında uzun uzun konuşabilirdik, çocukluğumdan beri babam ve abimle bu konular hakkında çok konuşurduk fazlasıyla bilgiliydim bir ülkenin nasıl yönetilmesi gerektiği hakkında.
Hala ona bakmaya devam ederken başını yere eğdi.
"Ne kadar değiştiğinin farkında mısın?" Sorusuyla afallamışca yüzüne baktığım sırada sorgularcasına "Nasıl yani" diyebilmiştim sadece.
"Tamam çocukluğumuzda olduğun gibi kalmanı elbette beklemiyordum ama fazla değişmişsin. Önceden çok narindin, kolunu kapıya vursan oturur ağlardın neredeyse ama şimdi."
Biraz duraklamış ve oturduğu yerde hafifçe doğrulmuştu.
"Şimdi hiç öyle değilsin, asil birisi olduğun diğer ülkeden belli olur. Sadece düşünme tarzın veya konuşman değil yürüşüne kadar 'ben kendi başına ülke yönetebilecek birsiyim' dediğin hissedilir. İnsanlara, halka güven verirsin. O narin küçük kız gitmiş yerine güçlü bir kadın gelmiş resmen."
Tekrar gözlerime baktığında derin bir nefes aldıktan sonra dediği şey beni paramparça etmişti sanki.
"Seninle gurur duyuyorum güzelim."
Karşımda oturan adama diyecek bir şey bulamam beni daha da mahvederken sadece gözlerine bakabiliyordum.
Ancak bir süre sonra sanki neler demek istediğimi anlamışcasına yüzünde bir gülümsemeyle tekrar arkasına yaslanmıştı.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
-Grammy adaylığı şerefine bölüm atıyorum🥂 Pek uzun değil biliyorum ama aşırı uzun zamandır bölüm atmadığımı farkedince dedim artık yaz eylül.
-Bir daha ne zaman bölüm gelir inanın hiç fikrim yok çünkü boş zaman bulmam çok zor oluyor onun dışında da zaten kendimi toparlamakla uğraştığım için buraya ayıracak çok az vakit buluyorum. Arada bir güzel bulduğum şeyler olursa onları okumak için giriyorum bu kadar. Bir de bildirimleriniz sayesinde falan, zaten bugün de bir yorum bildirimi sayesinde bölüm yazdım...
-Neyse umarım bölümü beğenmişsinizdir sağlıkla kalın💕🎂
