My Sweet Revenge

Hide and Seek

Namjoon သူရဲ့အရှေ့ရှိ စာအုပ်ပုံကို ဒေါသတကြီးဖြင့် လက်ဖြင့် ဆွဲချလိုက်သည်။

အောက်သို့ ပြိုကျသွားသော စာအုပ်ပုံနောက်သို့ သူ့ရဲ့ ဘဝတစ်ခုလုံး ပါသွားလေပြီဟု Choiတစ်ယောက် ခံစားလိုက်ရသည်။
တရွက်စီပြန့်ကြဲသွားသော စာရွက်များပေါ်တွင် စာလုံးများအစား သူ့ရဲ့ နာရေးသတင်းကိုပင် မြင်ရလာသယောင် ခံစားလိုက်ရသည်မို့ စိတ်ပျက်ပျက်ဖြင့် ကိုင်းထားမိသောခါးကိုပင်
ဆတ်ခနဲမတ်လိုက်မိသည်။

သူ့ကို ကျောခိုင်းကာ စာရေးစားပွဲကို ထောက်ထားသော လက်ဖျံတို့တွင် အကြောစိမ်းများ ထောင်နေသည်မို့ ဆုပ်ကိုင်ထားသော အားမှာ မသေးလှကြောင်း သူသိလိုက်ရသည်။

နိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြစ်နေသော ကျောပြင် နှင့် အသက်ရှူသံ ပြင်းပြင်းတို့ကြောင့် CEOတစ်ယောက် သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ထိန်းရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု ထင်လိုက်မိသောကြောင့် တံတွေးအသာမျိုချလိုက်မိစဥ်

"ဒီလောက်ကလေးကိုမှ စိတ်မချရရင် ငါ မင်းတို့ကို ဘယ်နေရာမှာ မျက်နှာသွားလွှဲရမှာလဲ
ဘာလဲ....ငါက နေရာတကာ လိုက်ပြီး သတိပေးနေရမှာလား ...ဟမ်..."

အသံလုံသော အစည်းအဝေးခန်းထဲတွင်မို့ အေးစက်ခတ်ထန်စွာထွက်ပေါ်လာသော CEO၏ အသံကြောင့် လည်ချောင်းဝသို့ ဆင်းနေသော တံတွေးခမျာ အပေါက်မှားကာ လေပြွန်ထဲဝင်မလိုဖြစ်သွားသဖြင့် ချောင်းတဟွတ်ဟွတ်ထဆိုးမိလေတော့သည်။

မျက်နှာနီမြန်းကာ မျက်ရည်တို့ဝေ့သီလာသည့်ကြားကမှ
"ရေခပ်ပေးရဦးမလား"ဟူသော ခပ်ရွဲ့ရွဲ့စကားကြောင့် သူ ကမန်းကတန်း ခေါင်းခါပြလိုက်မိသည်။

"ငါ မင်းကို သေချာပြောထားပြီးသားထင်တယ်
သူ့ကို ဂရုစိုက်ဖို့ကို"

"ကျွန်တော်လဲ ဂရုစိုက်တာပါပဲ CEO....အခုဟာက ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်မလာခင် အောက်မှာတင်ဖြစ်သွားတဲ့ကိစ္စဆိုတော့ ကျွန်တော် လက်လှမ်းမမှီဖြစ်သွားတာပါ ....နောက်ပြီး...သိသိချင်း ကျွန်တော် အပြေးသွားပါသေးတယ်....ကျွန်တော် ရောက်တဲ့အချိန်မှာ သူက Taxiပေါ်တက်သွားပြီမို့ "