You are still alive

506 50 45
                                        

My Beautiful Revenge

"ဦးဦး Hoseok"

"ဗျာ"

"သားတို့ အခု ဘယ်သွားကြမှာလဲဟင်"

Hoseok သူ့နံဘေးတွင် ယှဥ်လျှက် လမ်းလျှောက်လာသော Austinကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရင်း

"ဦးဦးအလုပ်ကို ခဏလေးဝင်မယ် ပြီးရင် သားသားကို ကျောင်းလိုက်ပို့မယ်လေ...."

သူ့အဖြေကို ခေါင်းလေးတစ်ချက်ငြိမ့်ပြကာ အရှေ့ဆီသို့ မျက်နှာလေး ပြန်လှည့်လိုက်သည်မို့ သူလဲ ကားပါကင်ဆီသို့သွားနေသည်ကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်

မကြာပါချေ
ကားပေါ်ရောက်၍ ခါးပါတ်သေချာပါတ်ပေးကာ သူက မောင်းသူနေရာမှာ ဝင်ထိုင်ရုံရှိသေး

"ဦးဦး Hoseok" ဟူသော ခေါ်သံလေးကြောင့် ခါးပါတ်ကြိုးကို လှမ်းဆွဲနေသည့် လက်တို့မှာ ရပ်တန့်သွားရပြီး သူ့ရဲ့ခေါင်းက ခေါ်သံပိုင်ရှင်ရှိရာဆီ လှည့်ကြည့်ရပြန်သည်

"Daddyသွားတဲ့နေရာနဲ့ရော နီးလားဟင်"

"ဘယ်နီးမလဲ သားရဲ့ ....ဘာလို့လဲ??"

သူ့အမေးအား ခေါင်းလေးခါပြကာ

"ဒီအတိုင်းမေးကြည့်တာ"ဟူ၍ ပြန်ဖြေလာချေတော့ သူ သဘောတကျ ရယ်လိုက်ရင်း

"ဘာလဲ....င့် Daddyကို လွမ်းနေလို့လား....မနက်ကလေးမှ သွားတာလေကွာ"

"မဟုတ်ပါဘူး...ဒီအတိုင်းမေးကြည့်တာပါဆို...ဘာလဲ...မမေးရဘူးလား"ဟူသော ခပ်စွာစွာလေသံလေးကြောင့်

"တကယ့်ကို Yoongiပေါက်စပဲ"ဟူ၍ မှတ်ချက်ချလိုက်မိတော့

My Sweet Revenge Stories to obsess over. Discover now