My Sweet Revenge
Namjoon အိမ်ကိုရောက်တော့ မည်သူမျှမရှိပေ။
Minjoonက ဒီအချိန်ဆို မူကြိုကျောင်းမှာပဲရှိဦးမှာမို့ Jieun တော့ အိမ်မှာ ရှိလောက်မည်ဟု တွေးထားခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ မရှိချေ။
"ဘယ်တွေသွားနေပြန်ပြီလဲကွာ"
တကယ်တော့ Jieunသည် သူတို့လက်ထပ်ပြီးချိန်မှစပြီးကတည်းက သူမဘဝကို တကယ့်ကို သူဌေးကတော်ဟူသော ခံစားချက်ရအောင် အပြည့်အဝနေထိုင်ခဲ့သည်။
သူမက ငယ်စဥ်ကတည်းက ဆင်းဆင်းရဲရဲကြီးပြင်းခဲ့ရ၍ ဤကဲ့သို့သော ဘဝမျိုးကို မက်မောနှစ်ခြိုက်သည်ကို သူ နားလည်ပေးနိုင်သော်ငြား အိမ်ထောင်ရှင်မဖြစ်လာပြီမို့ သူလဲ သူ့အိမ်သူ၏ အပြုအစုအယုအယကိုတော့ မျှော်လင့်မိသည်။
အိမ်သန့်ရှင်းရေးလုပ် ၊ ထမင်းဟင်းချက် ၊ အဝတ်လျှော်၊ အဲ့လောက်အထိတော့ သူလဲ မခိုင်းရက်ပေ။ ခိုင်းလဲမခိုင်းခဲ့။ ခိုင်းလျှင်လည်း သူမက လုပ်မည်မှမဟုတ်ဘဲလေ။
တကယ်တော့ အများကြီးမဟုတ်တောင် အိပ်ရာထချိန်၌ သွားတိုက်တံ အဆင်သင့် ပြင်ပေးထားတာမျိုး ၊ အလုပ်သွားရန် ဝတ်စုံ အဆင်သင့်ထုတ်ပေးထားမျိုး ၊ necktieစည်းပေးတာမျိုး၊ အိမ်ပေါက်ဝအထိ လိုက်ပို့ပေးတာမျိုး။
အဲ့လိုမျိုးလေးတွေတော့ သူလိုချင်သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ နောက်ပြီး အရမ်းကြီး ခက်ခဲနေသည့်ကိစ္စများမှမဟုတ်ဘဲလေ။
အခုတော့ အိမ်ထောင်စကျခါစ တစ်နှစ်လောက်အထိက Minjoonကို လွယ်ထားရ၍ လုပ်မပေးနိုင်သည်ကို လက်ခံပါရဲ့။
သားမွေးပြီးလည်း ဒီအတိုင်းက ဒီအတိုင်းပင်။
သူ့မှာ အိပ်ရာထ အဝတ်အစားလဲ နံနက်စာစား၍ ရုံးသွားသည့်တိုင်အောင် တစ်ခါတစ်ရံ သူမမှာ အိပ်ရာထဲမှာပင်ရှိသေးသည်။
YOU ARE READING
My Sweet Revenge
Fanfiction"ယောက်ျားလေးတစ်ယောက် Omegaဖြစ်တာ ရှက်စရာမဟုတ်ဘူးလို့ ခံယူထားပေမယ့် ခင်ဗျားအတွက် ကျွန်တော့်ဖြစ်တည်မှုကို ဘဝမှာ ပထမဆုံးမုန်းတီးမိခြင်းပဲ" Min Yoongi "နေရာမရှိပါဘူးလို့ပြောထားရက်နဲ့ ဇွတ်တိုးဝင်တာတော့ မင်းအပိုင...
