Loving Us || PJM [Completed]

Chapter 2

ඔය විදිහට මේ දවස් ටික ගෙවුනා. මන් ඔම්මලට කිව්වා මන් කැමතියි කියලා. එයාලා ගොඩක් සතුටු උනා.

එයාගේ නම පාක් ජිමින්. අවුරුදු 28 යිලු. LS Company එකේ CEO. අප්පාගේ යාලුවෙගේ පුතෙක් කියලා තමයි කිව්වේ.

මේවත් මන් මේ ගිහින් අහපු ඒවා නෙවෙයි ඔය ඔන්නී ආවම ඔම්මා එයාට කියපුවා ගෙන් අහුලගත්තේ. හී.

හෙට වෙඩින් එක. වෙඩින් එක කිව්වට පොඩි පාටි එකක් වගේ. පවුලේ අය විතරයි. මන් ඒ ගැන හිත හිතා ඉන්නකොට ඩෝ බෙල් එක වැදුන නිසා මන් ගිහින් දොර ඇරියම ඇවිත් හිටියේ කීයටවත් හිතපු නැති කෙනෙක්.
ජිමින්ගේ ඔම්මයි අප්පයි. ඒ දෙන්නා දොරා ගාව ඉදන්ම හිනා උනාම මන් ඇවිත් වාඩි වෙන්න කිව්වා.

"අප්පා කෝ යුශී?"
මිස්ටර් පාක් ඇහුවේ වාඩි වෙන ගමන්.

"ඔම්මයි අප්පයි එලියට ගියා. ටික්කින් එයි"

මන් හිනා වෙලා කිව්වම මිසිස් පාක් කතා කරා.

"ඒක හොදයි. මොකද අපිට යුශී ඔයා එක්ක ටිකක් තනියෙම කතා කරන්න ඕනි"

"ඒ මොකක්ද මිසිස් පාක්"

"අනේ දරුවෝ මිසිස් කියන්න එපා. ආන්ටි කියන්න. ඔයා කැමති නම් විතරක් ඔම්මා කියන්න"

එයාගේ හිත හරිම හොදයි. ජිමිනුත් මේ වගේ වෙන්න ඇති.

"මන් ඔම්මා කියන්නම්. මොකක්ද ඔම්මා කතා කරන්න තියෙන්නේ?"

ඔම්මා අප්පගේ දිහා බලලා හොද හුස්මකුත් අරන් මට කතා කරා.

"යුශී ඔයාට ඔම්මයි අප්පයි කියන්න ඇති ජිමින් ගැන. මොකද ජිමින්ගේ හැමදේම අපි ඒ දෙන්නට කියලා තියෙන්නේ. ඒත් මන් ආය ඔයාට කියන්නම්. ජිමින් අප්පා කෙනෙක්. එයාට අවුරුදු හතර හමාරක පුංචි කෙල්ලෙක් ඉන්නවා. හැබැයි ඒ දරුවගේ ඔම්මා ජිමින්ව මැරි කරේ නෑ. ඒක යුනි යන කාලේ සිද්ද උන දෙයක්. ඒ ගෑනු ලමයා දරුවව නැති කරන්න හදනකොට ජිමින්ගේ බල කිරීමට එයා බබාව ලැබෙනකන් ඉදලා බබාව ජිමින්ට දීලා ගියා. එදා ඉදන් ජිමින් පනටත් වඩා ඒ පැටියට ආදරේ කරනවා. අපි ජිමින්ට ගොඩක් ගෑනු ලමයි බැලුවා. ඒත් ජිමින් කැමති උනේ නෑ. අප්පා ඔයාගේ ෆොටෝ එකක් පෙන්නුවම ජිමින් මොන හේතුවකටද දන්නේ නෑ කැමති උනා. ඔයා මේකට සූදානම් නැත්තන් දැන් උනත් අපි මේක නවත්තන්න ලෑස්ති යුශී. ජිමින්ගේ පැටියට ඔම්මා වෙන්න අකමැති නම් කියන්න පුතේ. එයාලට ලන් වෙලා ජිමින්ටවත් මේ පැටියටවත් රිද්දන්න නම් හීනෙකින්වත් හිතන්න එපා යුශී"

ඔම්මා අඩනවා. දරුවෝ වෙනුවෙන් ඔම්මලා අප්පලා මෙච්චර දුක් වෙනවද.. මෙච්චර කරදර වෙනවද.. ඒ ඇස් වල කදුලු.. එතකොට කවුද ජිමින්ගේ පැටියා වෙනුවෙන් දුක් වෙන්නේ... කවුද ඒ ලමයගේ දේවල් ගැන බලන්නේ.. ඒ ජිමින් විතරයි. දෙන්නෙක්ගේ ආදරේ ජිමින්ට තනියම දෙන්න පුලුවන්ද... මගේ ජීවිතේ මට ඕනි නම් මීට වඩා ලස්සනට විදින්න පුලුවන් ඇති. ඒත් මගේ තනි සතුට ගැන හිතනවට වඩා මේ පොඩි පැටියගෙයි එයාගේ අප්පගෙයි සතුට ගැන හිතුවා නම්.. මගේ ඇස් වලත් කදුලු... ඒ මන් කවදාවත් නොදැකපු දරුවා වෙනුවෙන්ද නැත්තන් මේ ඔම්මගේ වේදනාව වෙනුවෙන් ද... මන් දන් නෑ ඇයි කියලා. ඒත් මන් එක දෙයක් දිවුරලා උනත් කියන්නම්. මන් කවදාවත් ජිමින්ව වත් එයාගේ පැටියව වත් දාලා යන්නේ නෑ. ඒ තීරනේ එක්ක මන් ඔම්මට කතා කරේ එයාගේ අත් දෙකත් අල්ලගෙන.

"පොරොන්දු වෙන්නම් ඔම්මා. මගෙන් පුංචි හරි වැරැද්දක් වෙන් නැති විදිහට මන් ඉන්නම්."

මන් කැමති උනා. ජිමින්ගේ ඔම්මා නෑ මගේ ඔම්මා එයා මාව බදාගෙන එයාගේ හිතට දැනෙන හැගීම් වලට කදුලු වෙන්න ඉඩ දීලා. අප්පගේ ඇස් කදුලු නිසා දිලිසෙනවා. දෙමව්පියන්ගේ ආදරේ මෙච්චර දැනෙන්නේ ඇයි...

දවස් ගෙවිලා ඒ දවස ආවා.. හ්ම් අද මගේ වෙඩින් එක.

A/N

Hello!!!

කෝමද... හී මන් කතාව ලියලා ඉවරයි. ඒ නිසා අප්ඩේට් දෙනෝ ඉක්මනට..

අද තව දෙකක් වගේ දෙන්නම් හොදේ.. හදිස්සියක් නෑ account එක අලුත් නිසා කට්ටිය හිමින් එකතු වෙන්නේ.. ඒකට කමක් නෑ. කියවනවා නම් ඒ ඇති මට...

බායි බායි 💜