Loving Us || PJM [Completed]

Chapter 13

Next Day

අදත් මං කෝල් කරත් ජිමින් ආන්ස්වර් කරේ නෑ. මේ ටිකේම ඔහොම තමා. මං එයාට අරන් ෆෝන් එක එහෙම්ම ඇදේ එහාට විසික් කරද්දි මට ඇහුනේ ආය ෆෝන් එක රින්ග් වෙන සද්දෙ.

පැනලා ගිහින් විසික් කරපු ෆෝන් එක ගන්නකොට කෝල් කරපු කෙනා දැකලා මට හිනාවක් ගියේ ඉබේමයි. මං තප්පරයක්වත් පරක්කු නොවී කෝල් එක ආන්ස්වර් කරා.

"හෙලෝ ලියා ඔන්නී"

ඔව් ඔව් ලියා තමා. අපි දෙන්නා දැන් හොද යාලුවෝ. එදා එහෙම දෙයක් කිව්වට ඔන්නි මගෙන් සමාව අරගත්තා. මට එයා එක්ක තරහක් නෑනේ. ඉතින් දැන් අපි යාලුවෝ. එයා පුලුවන් හැමවෙලේම මාව බලන්න එනවා. නැත්තන් කෝල් එකක් හරි ගන්නවා.

"යුශී මොකෝ ජිමින්ට කතා කරේ.. එයා මේ වැඩ ගොඩක ඉන්නේ. හදිස්සියක්ද යුශී?"

"අනී අනී ඔන්නි.. මං පරක්කු නිසා කතා කරේ"

"කෙල්ලට ජිමින් නැතුව ඉන්නම බෑ වගේ 😂"

"එහෙම එකක් නෑ අප්පා 🙈"

"අනේ ඉන්න නිකන් මං දන් නැද්ද ඉතින් 😌"

"හී.."

"කෝ ඔකී?"

"එයා නිදි ඔන්නී.."

"යුශී මේ මං එහෙනම් පස්සේ වෙලාවක ආය කතා කරන්නම්. මං ෆෝන් එකේ කියලා දැක්කොත් එයාගේ හබී මාව පන්නලා දායි 🤧"

"හරි හරි බායි ඔන්නි 😂"

"බායි..."

මං ආය ෆෝන් එකත් අරගෙන පහලට ගිහින් ටීවී එක දාගත්තේ කම්මැලි නිසා. බඩගින්නක් ආපු නිසා මං කිරි එක්කුත් බීලා සෝෆා එකේ හාන්සි වෙලා ඉද්දි මට වෙනදා වගේම අදත් නින්ද ගිහින්.

ටිකකින් මං ගැස්සුනේ මගේ කම්මුලට දැනුන අමුත් සීතලක් එක්ක. එහෙම්ම ඇස් දෙක ඇරලා බලද්දි මගේ ගාව වාඩි වෙලා ජිමින් මගේ මූනට පහත් වෙලා ඉන්නවා.

"මොකද මෙතන නිදි.. ඇදට යන්න තිබ්බනේ බබා 😘"

"ඔයා අද වෙනදටත් වඩා පරක්කුයි ජිමින්"

මං නිදිමතෙන්ම ඇස් දෙක ලාවට ඇරගෙන කතා කරා.

"සොරි යුශී.. මං එනකන් බලන් ඉන්නේ නැතුන් ඊලග දවසේ කාලා නිදා ගන්න 😘"