Chapter 8

469 104 18
                                        

නිදාගන්න ඇදට වෙලා හිටියට නින්ද යන්නෙත් නෑ.. මේ මෝඩ ජිමින් එක්ක රන්ඩු වෙලා මට කන්නත් නෑ 😒

බඩගිනි ඉවසන්නම බැරි තැන මන් කිචන් එකට යනකොට පාන්දර එකත් පහු වෙලා. ෆ්‍රිජ් එක ඇරගෙන එතනම බිමින් වාඩි වෙලා කිරි එකක් බීලා නැගිටිනකොට තමයි දැක්කේ මේසේ අස් කරලා තිබුන ඩිනර් එක... 😐
ජිමින් කාලත් නෑ. 🙄

මන් ඒ ටික අස් කරන්න ගත්තේ උදේට මට ඕව කරන්න කම්මැලි නිසා. බාජන ටිකත් සෝදලා කන්න තියපු ප්ලේට් දෙකයි ග්ලාස් එකයිත් අරන් මන් ආය සින්ක් එකට ගිහින් සෝදන්න පටන් ගත්තා.

මන් ඒ ටික සෝද සෝද ඉන්නකොට මගේ පිටිපස්සෙන් අත දාලා ටැප් එක වැහුවා.. කවුද කියලා මට අමුතුවෙන් හිතන්න ඕනි උනේ නෑ.. එයා තාම මගේ පිටිපස්සේ ඉදන් ටැප් එක අල්ලගෙන ඉන්න නිසා මට හැරෙන්නත් මොකක්ද වගේ.. ඕනි එකක් කියලා එයාගේ අත අස්සෙන්ම මන් අනික් පැත්තට හැරුනා 😒

"ඇයි 🙂"

මූනේ පෙරහැරක් යනවා වගේ බලන් ඉන්න ජිමින්ගෙන් මන් ඇහුවා.

"🤨"

මේ ඩින්ගට මෙයා ගොලු වෙලාද 😒

"මේ ටික විතරයි තියෙන්නේ අත ගන්නවද මන් සෝදන්න ඕනි 🙂"

"තමුසෙට මොලේ අමාරුවක් එහෙම තියෙනවද 😑"

"තාම නෑ ලගදිම ඒකත් වෙයි 😒"

එයාට ඇහෙන් නැති වෙන්න මන් ලාවට මිමිනුවත් ඒක ඇහිලා වගේ..

ඇයි වදේ.. මන් මොනා කරාට බනිනවද දන් නෑ.. කොයි වෙලෙත් වැරැද්දක්මයි පේන්නේ 😒🙄

"යනවා නිදාගන්න 😐"

"මේ තව ටික-"

"මේ මහ රෑ සීතලේ වතුර අල්ලන්න පිස්සුද ආහ්.. අසනීප උනොත් මොකද කරන්නේ"

එයා බනිද්දි බය හිතෙන් නෑ. ඒත් ආපස්සට කෑ ගහන්න හිතෙන් නෑ මට.

"ඔයා නිදාගන්න ඉතින් උදේටත් මංමනේ කරන්න ඕනි 😒"

"එක පාරක් කිව්වම තේරෙන් නැද්ද... යුශි මගේ යකා අවුස්සන් නැතුන් කිව්ව දේ කරනවා.."

ඇවිස්සෙන්න දෙයක් නෑ කොයි වෙලෙත් අවුස්සන්නේ ඉන්නේ ඉතින් 😒

Loving Us || PJM [Completed]Onde histórias criam vida. Descubra agora