Loving Us || PJM [Completed]

Chapter 15

"යුශී අද මං එනකන් ඉන්න එපා කාලා නිදාගන්න හරිද"

ජිමින් කිව්වේ යන්න ලෑස්ති වෙලා මගේ නලලට කිස් එකක් දෙන ගමන්

"හ්ම්"

මගේ උත්තරේ කෙටියි. එයා එක්ක ඉන්න ලැබෙන පොඩි මොහොතටත් මං ආසයි. එයාට ඕනි නැද්ද මාත් එක්ක ඉන්න 💔

ජිමින්වත් යවලා මම ඇදුම් වගයක් අස් කරන්න ගත්තේ බබාව එක්කන් යන්නත් වෙලාව තිබුන නිසා.

දැන් සතියකට වැඩි. අර ගෑනු කෙනා මට හැමදාම වගෙ ජිමින්ගෙයි අර ගර්ල්ගෙයි ෆොටෝස් එවනවා. එකම කෙල්ල. ජිමින් එක්ක. එක එක තැන්වල. 💔

මට ජිමින්ගෙන් මේ ගැන අහන්න නොහිතුනාම නෙවෙයි. ඒත් එයාම දවසක මට ඒ ගැන කියනකන් ඉන්න කියලා මගේ හිත කියනවා. මානසිකව මං හොදටම දුර්වල වෙලා ඉන්නේ.. මගේ දුක කියන්න යාලුවෙක්වත් හිටියනම් කියලා අදත් මට හිතෙනවා 😔

මේ ප්‍රශ්න නිසාද දන් නෑ මගේ ඇගට හරිම අමාරුයි. වමනෙත් ගියා දවස් දෙකක්. ඇගේ අමාරුවට පේන් කිලර්ස් අරන් ටිකක් නිදාගත්තම අඩු වෙනවා.

අද මං බබාව කෙයා සෙන්ටර් එකට එක්කන් ගිහින් එන ගමන් ඩොක්ටර් කෙනෙක් ගාවට ගියේ හැමදාම වගේ ඇගට දැනුන අපහසුව නිසා.

"නම මොකක්ද ඔයාගේ?"

ඒ ඩොක්ටර් හරි ලස්සනයි. ඒ වගේම එයාගේ පේශන්ට්ලා ගැන එයා හරිම කෙයාරින්.

"යුශී... පාක් යුශී ඩොක්ටර්"

"හ්ම් කෝ ඔයාගේ හස්බන්ඩ්?"

"එයා නම් ආවෙ නෑ ඩොක්ටර්. මං තබියම ආවේ"

"මට එයා එක්ක කතා කරන්න තියෙනවා නම් හොදයි යුශී. ඒත් Congratulations you're pregnant 🙂"