Loving Us || PJM [Completed]

Chapter 19

Yushi's POV

තව ජිමින් ගාව ඉන්න ඕනි කියලා මගේ හදවත කෑ ගැහුවත් හැමදෙයක්ම නවත්තලා ජීවිතෙ අලුතින් පටන් ගන්න ඕනි කියලා මං ගත්තු තීරනේ නිසා මං යුංගි ඔප්පා එක්ක ආවා.

ඒත් මොකක්ද ඔප්පා කිව්වෙ අර... දරුවෝ දෙන්නා එයාගේ??

"ඔයාට දැන් සහනයක් දැනෙනවද යුශී?"

ඔප්පා අහද්දි වෙන කල්පනාවක හිටිය මං එයා දිහා බැලුවේ එයාගේ ප්‍රශ්නෙට දෙන්න උත්තරයක් හිතා ගන්න බැරුන්...

එයා මාව එක්කන් ආවෙ මං ඉස්සර යන්න ආසම තැනකට.

මාව කාර් එකෙන් බස්සගෙන ඇවිත් මගේ අත අතහැරියා.

"යුශී යන්න... මේ මුහුදට ඔයාගේ දුක කියන්න.. ඔයාගේ සතුට කියන්න.. ඔතනින් නැගිටින්න දරාගැනීම් වලින් පරිපූර්ණ වෙන්න පුලුවන් ගැහැනියක් විදිහට"

මගේ ජීවිතේ මං වැඩියෙන්ම විශ්වාස කරේ ජිමින්ගේ ආදරේ. අහබුවකින් හම්බුනා.

මට තිබුනේ වෙනස් කතාවක්. ආදරයක් නොවුන ආකර්ශනයකට, ආසාවකට, මගේ කියන්න තිබුන කැමැත්තට හිතුවක්කාරමට, සෙල්ලක්කාරකමට ලන් වෙලා, ආදරේ හොයාගෙන ආදරේ කරලා ගෑනියක් විදිහට ලබන්න පුලුවන් උතුම්ම දේත් ලබලා ආත්මාර්ථකාමී විදිහට අපේ කියන දේ අත හැරලා හැමදේම මගේ කියන ජීවිතයක් මං පටන් අරන්.

මං ජිමින්ට ආදරේ කරද්දි ඒ ආදරේ හැන්ගිලා තිබුන විශ්වාසය කැඩිලා යද්දි තවත් තේරුමක් නැති දේවල් පස්සේ නොයා ඉන්න මං තීරනේ කරා.

පුංචි කාලේ මං හිතන් හිටියේ මැරි කරපු කපල් එකක් කියන්නේ ෆැන්ටසි එකක් කියලා. ආදරේම විතරක් අදුරන සතුට විතරක් පිරුන වර්නවත් ජීවිතයක්. ඒත් යතාර්ථය වෙනස්. පුදුමයි.