Chapter 10

451 105 11
                                        

කම්මැලිකමේ ඔහේ ඉන්නකොට මගේ ඇස් ගියේ කාමරේ මුල්ලක බිම තිබුන කහ පාට කොලේකට..

මන් නැගිටලා ගිහින් ඒක අතට අරන් බලද්දි තමයි දැක්කේ ඒක ලිවුමක් එකක් කියලා.

එක දිග හැරලා බලද්දි මට ඉබේටම වගෙ බැලුනේ වොශ් රූම් එකේ දොර දිහා. හිතත් මොකක්දෝ අමුත් විදිහකට ගැහෙද්දි මන් ලිවුම බැලුවා..

ඒක ලිවුමක් එකක් කියන්නත් බෑ. උඩින් දිනේ දාලා ඒ ගෑනු ලමයෙක්ගේ ෆොටො පහ හයක් අලවලා තිබුනේ.
ලස්සන ගෑනු ලමයෙක්. අවුරුදු විසි ගානක වගේ තරුන පෙනුමක් තිබුනේ. ඒ හැම ෆොටෝ එකක්ම එයාට හොරෙන් ගත්තු ඒවා කියලා දකින ඕනි කෙනෙක්ට කියන්න පුලුවන්. එයාව කලින් දැකලා තියෙනවා කියලා හිතුනත් කවුද කියන්න තරම් මතකයක් නෑ මට.

මං ලිවුම එක තිබුන තැනින්ම තියන්න ගිහින් ආය හිතුවේ ජිමින්ගෙන් මේ ගැන අහනවා කියලා. එයා එනකන් මං කොලෙත් අරන් බැල්කනි එකට වෙලා හිටියේ. වොශ් රූම් එකේ දොර ඇරෙන සද්දෙට මගේ හදවත වේගෙන් ගැහෙන්න ගත්තා.

ජිමින් මට ඇතුලේ ඉදන් කතා කරනවා. මට එයා ගාවට යන්න ඕනි උනත් මට මං එයාගේ පෞද්ගලික දේවල් බලලා වැරැද්දක් කරා වගේ දැනෙනවා.

"යුශී 😐"

එයා බැල්කනි එකේ දොරෙන් එනකොටම වගේ මාව දැක්කා. මගේ අතේ තිබුන ලිවුම මං මගේ පිටිපස්සට කරගත්තා. ජිමින් ඒක දකින්න එපා. මට එයා එක්ක මේ වෙලාවේ මේක ගැන කතා කරන්න බෑ.

ජිමින් කතා කරාම මං බය වෙලා වගේ බලන් හිටිය නිසා එයා හිමින් හිමින් මගේ ලගට එන ගමන් කතා කරා.

"යුශි මොකද මෙතන කරන්නේ.. 😐"

මට එයාට කියන්න වචන එන්නේ නෑ. ජීවිතේ කිසිම දවසක මං මෙච්චර මෙහෙම අමුතු විදිහට ඉදලා නෑ.

ජිමින් එන්න එන්නම මට ලන් වෙද්දි මන් පිටිපස්සට වෙනකොට මගේ අතේ තිබුන කොලේ එක බිම වැටුනේ මට හිතන්න එක තප්පරයක්වත් නොදී..

ජිමින්ගේ ඇස් කෙලින්ම ගියේ ලිවුමට එකට.. මං බිම බලාගත්තා. ටික වෙලාවක් එහෙම ඉදලා ජිමින් මගේ ලගට ඇවිත් මගේ අතෙනුත් අල්ලගෙන බිම තිබුන ලිවුමත් එකත් අරගෙන ඇතුලට ගියා.

Loving Us || PJM [Completed]Donde viven las historias. Descúbrelo ahora