Loving Us || PJM [Completed]

Chapter 17

කුකී ගියාගෙන් පස්සෙ සූහා ඔන්නි මාව එක්කන් ගිහිල්ලා මට රූම් එකක් පෙන්නුවා.

"ගොඩක් ස්තූතියි ඔන්නි මට මේ වෙලාවේ උදව් කරනවට "

මං ඔන්නිගේ අත් දෙකෙන් අල්ලගෙන කතා කරා..

"අය්යෝ පිස්සු කෙල්ල... තෑන්ක් එපා අනේ.. තෑන්ක් කරන්නම ඕනි නම් ඔයාගේ බඩේ ඉන්න පැටියව ඉක්මනට මගේ අතට ගෙනත් දෙන්නකෝ.. මට ආසයි පැටියත් ඔම්මා වගේම ලස්සනද බලන්න 😙"

ඔන්නි හිනා වෙවී කියද්දි මටත් හිනාවක් ගියේ ඉබේමයි..

"ඉක්මනට වොශ් දාලා පහලට එන්න ලන්ච් ගන්න. මගේ හස්බන්ඩ් එනවා ලන්ච් අරන් යන්න. මට ඔයාව එයාට පෙන්නනකන් ඉවසිල්ලක් නෑ යුශී 😙"

"ඔන්නිගේ හස්බන්ඩ් මං මෙහෙ ඉන්නවට අකමැති වෙයිද දන් නෑ..."

"පිස්සුද අනේ.. එයා මොකටද මගේ නංගි මෙහේ ඉන්නවට අකමැති වෙන්නේ 😘"

මං ඔන්නිට හිනා උනේ ඇත්තටම මට මේ පොඩි වේලාවට එයා එක්ක කතා කරද්දි දැනුනේ පුදුම සහනයක්.

මං වොශ් එකක් දාගෙන පහලට යනකොට හොබී ඔප්පා හෙඩ් සෙට් එකත් දාගෙන ටැබ් එක්කුත් අතේ තියාගෙන වැඩක හිටියේ. නැම්ජූන් ඔප්පා නම් පොතකුත් තියාගෙන කියව කියව ඉන්නවා. මං කෙලින්ම කිචන් එකට ගියේ ඔන්නි එතන ඇති කියලා හිතුන නිසා.

"ඔන්නි මං උදව් වෙන්නද "

මං ගිහින් ඇහුවම ඔන්නි මගේ දිහාට හැරුනේ පිහියකුත් අතේ තියාගෙන..

"එපා එපා ඔයා ඔහොම වාඩි වෙලා ඉන්න"

"මොනා හරි කියන්නකෝ ඔන්නි මං කරන්නම්"

"මහන්සි වෙන් නැතුන් වාඩි වෙලා ඉන්නකෝ කෙල්ලේ"

"ආහ් ඔන්නි මට වැඩ කරන්න පුලුවන් අනේ... 😒"

"හාපූ මූන එල්ලගන්න එපා.. කෝ එහෙනම් මේ ප්ලේට් ටික ඩයිනින් ටේබල් එකෙන් ගිහින් තියන්න 😙"

"හා 🙂"

මං ඔන්නි එක්ක ගොඩක් දේවල් කතා කර කර වැඩ කරා. එයා ඉස්සර Veterinarian කෙනෙක්ලු. ඒත් එයා ප්‍රෙග්නන්ට් උනාගෙන් පස්සේ හස්බන්ඩ් ජොබ් එකෙන් අයින් වෙන්න කිව්වලු.. ඔන්නි ජොබ් එකෙනුත් අස් උනාට පස්සේ හදිස්සියේ වෙච්ච ඇක්සිඩන්ට් එක්කින් බඩේ හිටපු දරුවා නැති වෙලා.. දැනට මාස හයක් වෙනවලු. ඔන්නි ඒ නිසාමද කොහෙද බබාලට හුගක් ආසයි කියලා මට කතාවෙන්ම තේරුනා.