The turned-off EXIT Light

Part 1

The turned-off EXIT Light
Part 1

အေးစက်စက် ကတ္တရာလမ်းမထက်ကို ခြေဖဝါးဗလာနှင့် ထိတွေ့မိချိန်တွင် ကျောရိုးထိအောင် စိမ့်အေးသွားသည်။ အုတ်တံတိုင်းပေါ်က ခုန်ချခဲ့သည့်အရှိန်နှင့် ခြေထောက်တစ်ခုလုံးနာကျင်နေသလို ပြီးခဲ့တဲ့ညက နာကျင်မှုတွေကြောင့်လည်း တစ်ကိုယ်လုံးကိုက်ခဲလျက်ရှိသည်။ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို လမ်းမပေါ်အားပြုကာ ထ ရပ်လိုက်ပြီး အနီးဆုံးက အမှောင်ရိပ်ကို ခိုလိုက်သည်။ လူတွေသိသွားလို့လည်းမဖြစ်ဘူး လိုက်လာလို့လည်းမဖြစ်ဘူး။ ပြီးတော့....ပြန်ပြီး ဖမ်းမိသွားလို့လည်းမဖြစ်ဘူး။

သန်းခေါင်ကျော် အရုဏ်တက်ချိန်နီးနေပြီဖြစ်သော်လည်း ဆောင်းရာသီဖြစ်နေသောကြောင့် အအေးပိုပြီး ရောင်နီပြပြပင်မမြင်ရအောင် မှောင်မဲလျက်ရှိသည်။ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည့် ညအိပ်ဝတ်အင်္ကျီအဖြူရောင်ကို လုံခြုံအောင်ပြန်ပြင်လိုက်ပြီး အပေါ်က ထပ်ဝတ်ထားသည့် အနွေးအင်္ကျီအပါးကိုလည်း ဆွဲစေ့လိုက်သည်။ ခြေထောက်တွင်ဖိနပ်မပါသောကြောင့် နှင်းရည်များစိုစွတ်နေသောလမ်းမထက်က ခြေလှမ်းတိုင်းသည် အေးစိမ့်ထုံကျင်နေစေသည်။ လူချမ်းသာရပ်ကွက်ကနေ လမ်းမကြီးပေါ်ရောက်သည်အထိ အားစိုက်သွားပြီးသည့်အချိန်တွင် သူ့မှာ ဆက်လက်အသက်ရှင်ဖို့ အားမကျန်ချင်လောက်အောင်ကို နုံးခွေနေပြီဖြစ်သည်။ သေသွားလိုက်ပါတော့...ဒီဘဝကြီးကနေ အပြီးအပိုင် ထွက်ခွာသွားချင်လှပြီ။

"လူလေး နေမကောင်းဘူးလား ဘာကူညီပေးရမလဲ"

လက်မောင်းကနေ တွဲမပြီးမေးသော အသက်ကြီးကြီးဦးလေးကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ဈေးရောင်းသည့်ကားကိုဘေးမှာရပ်ထားပုံက လူချမ်းသာရပ်ကွက်အလွန်က သာမန်လူများနေထိုင်သည့်ရပ်ကွက်တွင်ဈေးရောင်းသည့်လူဖြစ်ပုံရသည်။

"ကျွန်တော့်ကို ရဲစခန်း...ရဲစခန်းပို့ပေးလို့ရလား"

ထိုဦးလေးကြီးက အံ့ဩသလိုဖြစ်သွားပြီးမှ လက်နှစ်ဖက်လုံးကိုဆွဲကာ ထူပေးသည်။ သူဖြစ်နေတဲ့ပုံကိုခြေအဆုံးခေါင်းအဆုံးကြည့်ပြီး တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားသည့်ပုံနှင့် ခေါင်းငြိမ့်သည်။