Final

548 63 17
                                        

The turned-off EXIT Light
Final

ကြည်လင်ပြတ်သားသောမှန်တံခါးမှ တစ်ဆင့် ကမ်းစပ်ကို တလိမ့်လိမ့်ပြေးဝင်လာသော လှိုင်းလုံးလေးများကို မြင်နေရသည်။ သံတန်းကို လက်နှစ်ဖက်နှင့်အားပြုပြီး ကိုယ်ကို မတင်လိုက်တော့ အရင်ကာလများထက် အနည်းငယ်ပိုပြီးပေါ့ပါးလာတာကို သတိပြုမိသည်။

တစ်လှမ်း...နှစ်လှမ်း...သုံးလှမ်း....

ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းစာလောက်လှမ်းဖို့ကို ချွေးပြိုက်ပြိုက်ကျနေရပြီး သုံးလှမ်းအပြီး ဝုန်းခနဲပြိုလဲသွားတော့သည်။ ကျရှုံးမှုများအတွက် ကျွန်တော် စိတ်မပျက်ပါ။ အထပ်ထပ်အခါခါ ကြိုးစားဖို့သာ စိတ်ထဲရှိသည်။ ဒီလပိုင်းအတွင်း ဒီလိုခြေလှမ်းသုံးလှမ်းလှမ်းနိုင်တာက ကျွန်တော့်အတွက် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုဖြစ်သည်။

"ချန်ယောလ်လေး ချွေးတွေသုတ်လိုက်ဦး"

ချန်ယောလ်ကို အနီးကပ်စောင့်ရှောက်ပေးသည့် သူနာပြုအန်တီက ပုဝါတစ်ထည်ယူလာပြီး မျက်နှာပေါ်က ချွေးများကို ကိုယ်တိုင်သုတ်ပေးနေသည်။ အန်တီက ချန်ယောလ်ကို ဂရုဏာသက်သော မျက်လုံးများဖြင့်ကြည့်ရင်း ချွေးများကို သုတ်ယူလိုက်သည်။

"ခဏနေရင် ဆရာဝန်လာတော့မှာ ချန်ယောလ်ရဲ့"

"ဟုတ် အန်တီ ဆရာဝန်လာပြီးရင် ကျွန်တော့်ကို မောင့်ဆီ မြန်မြန်လိုက်ပို့နော်
ကျွန်တော် မောင့်ကို လွမ်းလှပြီ"

"အမလေး ခွဲရတာဘယ်လောက်ကြာသေးလို့လဲ"

"ကျွန်တော်က အမြဲတမ်းမောင့်နားမှာပဲနေချင်တာ အန်တီ"

"ဟော ဆရာဝန်လာပြီ"

အရိုးအကြောအထူးကုဆရာဝန်က ချန်ယောလ်ရှိနေသည့် အခန်းထဲဝင်လာသည်။ ထိုအခန်းထဲတွင် ခြေထောက်ပြန်ကောင်းဖို့ လေ့ကျင့်ရန် အကူပစ္စည်းအချို့နှင့် ဆရာဝန်ကုသမှုခံယူရန် ကုတင်တစ်လုံးရှိသည်။

"ချန်ယောလ် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရတာဘယ်လိုနေလဲ ပင်ပန်းလား"

"မပင်ပန်းပါဘူး ဒေါက်တာ"

"ချန်ယောလ်က စိတ်ဓာတ်ပြင်းပြတာပဲ လမ်းမြန်မြန်ပြန်လျှောက်နိုင်မှာပါ
ပြီးခဲ့တဲ့ရက်က ဆေးရုံမှာ ဓာတ်မှန်ရိုက်ထားတဲ့ဟာ ယူလာခဲ့တယ်"

The turned-off EXIT LightTempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang