MY DESSERTS PLATE (YIZHAN - short Story - completed )

13TH DESSERTS PLATE

ජාන්ගෙන් ගුටිත් කාලා යන්තම් බෙල්ල ගලව ගන්නේ නැතුව ඩෙසර්ට් බාර් එකෙන් ආව යීබෝ ඔලුවත් අල්ලන් කාර් එකට නැග්ගා....එමිලි බය වෙලා හිටියත් එයත් වාහනේට නැග්ගේ ඔෆිස් එකට යන්න ඕන නිසා...ඔෆිස් එකට එනකන්ම සීට් එක අස්සේ දෙකට නැවීගෙන ඔලුව අත් දෙකෙන්ම බදාගෙන ඉන්න නට් බ්කට් දිහා බලන් හිටියත් එමිලි මොකුත් අහන්න ගියේ නෑ...වචනයක් හරි පිට වුනා නම් දෙන්නගේ වලියේ තරහ යන්නේ එමිලි පිටින් කියලා එයා හොදටම දැනගෙන හිටියා....ඔෆිස් එක ලගට ආවත් නට් බකට් තාමත් ඔලුව බදාගෙන...නින්ද ගිහින්ද මෙයාට...වෙච්ච දේ හැටියට නින්ද යන්න නම් විදිහක් නෑ...

" ස්..සර්...අපි ඔෆි..ස් එකට ආ..වා..."

" හ්ම්ම්...මං ගෙදර යනවා..."

                   එමිලි බයටම කිකිලි වගේ කෙකර ගානකොට යීබෝ හොදටම බර වුණු කටහඩකින් උත්තර දුන්නා....එයාගෙ සර්ගේ කටහඩේ වෙනස අදුර ගත්තත් එමිලි මොකුත්ම නොකියා බැහැලා යන්න ගියා....කෙල්ල බැහැලා ගියා විතරයි නට් බකට් පොඩි එකෙක් වගේ සීට් එකේ දිගෑදිල ගුලි වුනා....ඒඒ....මෙයා අඩනවද...

                 ඔලුවත් අත් දෙකෙන්ම බදාගෙන සීට් එකේ ගුලි ගැහිලා ඉන්න නට් බකට් ටිකකින් ගැහෙන්න ගත්තා...හරිනේ....ඔන්න කාලෙකට පස්සේ එයා ඇත්තටම අසනීප වෙන්නයි යන්නේ....නට් බකට්ට එයාගේ ඔලුව ඇතුළෙ කටහඩවල් දෝන්කාර දෙන්න ගන්නකොට ඇස් ඉස්සරහා බොද වුණු චායා මැවිලා පේන්න ගත්තා...

" මං තමුන්ගේ අම්මා නෙමෙයි...."

" මමා...* Cry* මමා...."

" මං තමුන්ගේ අම්මා නෙමෙයි යීබෝ...."

" අනේ මමා..."

                    පොඩි දරුවෙක්ගේ කට හඬක් එක්ක කවුදෝ ලස්සන ගෑනු කෙනෙක්ගේ කටහඩක්...පොඩි දරුවෙක් අඩන සද්දයක්... එක දිගට නට් බකට්ගේ ඔලුව ඇතුලේ මේ සද්ද දෝන්කාර දෙන්කොට ඔලුවත් බදාගෙන ගැහි ගැහි හිටිය නට් බකට් එහෙම්ම සිහි නැති වුනා...මේ වගේ අවස්ථාවකට මීට කලින් ඩ්‍රයිවර් මුහුන දීලා තිබුනේ නැති වුනාට එය දැනගෙන හිටියා කරන්න ඕන දේ....එයා ළඟ තිබුන පොඩි පෝන් එකෙන් නට් බකට්ගේ ඩොක්ටර්ට කෝල් කරපු ඩ්‍රයිවර් පුලුවන් ඉක්මනට නට් බකට්ව ගෙදර අරන් ගියා...